zondag 31 maart 2019



               Welkom bij de rondleiders van het Nederlands Openluchtmuseum


Ons museum is  vanaf 29 maart 2019 weer volledig open: het zomerseizoen is begonnen. Geniet van het jaarthema "Gruwelijk Lekker" en van de volledig vernieuwde speeltuin.

De eerstvolgende rondleidersbijeenkomst is nog niet bekend.

Inmiddels hebben we kennisgemaakt met onze nieuwe coördinator voor de rondleiders: Karin Huisman.  Anneke Koelman blijft onze vaste planner van rondleidingen.


Laatste dag zomerseizoen 2018 (foto Kees van Leeuwen)




Rondleidersuitstap 2017 naar Park De Hoge Veluwe


Deze weblog is bedoeld voor het uitwisselen van praktische informatie voor en over de rondleiders die als vrijwilliger werken bij het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem.

Grote gezamenlijke rondleidersbijeenkomsten zijn er sinds 2015 steeds minder. Tegenwoordig hebben we eens in de paar maanden een bijeenkomst bij een object (pand) waarbij een conservator of anderszins goede kenner van het object, een verhaal houdt over het leven in en rond dit object.

Rondleiding met gepensioneerden van grote bank in november 2017

Anneke K.  benadert ons  regelmatig digitaal over de te lopen rondleidingen. Ook is zij bij alle vergaderingen aanwezig, tezamen met Suzanne B die de rondleidersorganisatie aanstuurt. Plenaire vergaderingen worden niet meer gehouden.

Rondleiders werkten tot de verzelfstandiging van het museum (1987) vanuit de Vereniging Vrienden van het Openluchtmuseum in het museumpark. Nu hebben alle rondleiders een vrijwilligersovereenkomst met het Openluchtmuseum zelf.

Op deze weblog houd ik specifieke ervaringen bij die ik tijdens het geven van rondleidingen ben tegengekomen.

In volgende berichten over diverse rondleidingen vind je nog oudere rondleidersfoto's  die soms helpen met het vinden van de juiste namen bij de juiste gezichten.

vrijdag 1 maart 2019

Canon rondleiding door een koud museumpark

Vandaag mag ik met collega's Annemieke en GerardB een canonrondleiding verzorgen voor een grote groep eerstejaars studenten van een school voor toerisme en evenementen.
Met mijn "klas" loop ik na een korte introductie in de koude wind voor Harreveld naar de deel van Staphorst waar enkele koeien liggen in de vergrote potstal.
Via de zelf te bedienen spiraal bij de poldermolen komen we bij de gele brug van Ouderkerk waar we allereerst een groepsfoto maken van klas en begeleider. Van hieruit zien we vier verschillende molentypen waarvan met name de paltrok houtzaagmolen veel heeft bijgedragen aan onze welvaart in de 17de eeuw.
We lopen door de Zaanse buurt naar de wevershuisjes die gelukkig bemand zijn en lekker warm; de meeste studenten hadden de kleding nog berekend op de afgelopen warme lentedagen. Na een prima uitleg van onze weversgroep gaan we opgewarmd op weg naar de wasserij-blekerij van Overveen. Ondanks de werk-in-uitvoering-situatie bij de rosmolen kan ik toch prima mijn verhaal kwijt over de leef- en werksituatie in de wasserij. Eens per maand de was doen vinden velen al achterlijk lang, maar eens per halfjaar slaat toch alles; en dan ook nog eens een week lang je ondergoed dragen.

Via het urinoir uit Deventer en de standerdmolen komen we in het woongedeelte van Staphorst waar we met de deur in huis vallen met gelukkig brood op de plank.  De geschiedenis van de beschilderingen door Goldstein komen prima binnen. Omdat ik de naam vergeten was zijn enkele leerlingen druk aan het googelen en zo vinden ze de geschiedenis van Goldstein die in de oorlog werd weggevoerd naar een nazivernietigingskamp.

Dan op weg naar het Auditorium waar ik twee groepen de door Huber Slings vernieuwde presentatie tot de Canon kan laten zien als introductie op het volgende actieve bezoek aan de canon: de studenten gaan daar opdrachten van school uitvoeren.

Met een paar woorden van dank van verschillende studenten, neem ik hier afscheid van de groep. Ondanks de kou is er veel blijven hangen, in mijn beleving.

dinsdag 15 januari 2019

Inburgeren op een gladde glijbaanhelling met autobanden

Een groep inburgerende studenten van een hogeschool uit Overijssel blijkt al redelijk goed Nederlands te spreken als we de studenten in drie groepen verdelen (3 rondleiders).
We maken een routeverdeling waarbij mijn groep als eerste direct de tram pakt naar de andere kant van het museumpark.
Vanmorgen heeft de groep al kennisgemaakt met de Canon van Nederland en nu wil men graag kennismaken met het echte leven in een oud Hollandse winter.
In de tram is het nog even warm, maar buiten is het guur en koud en daar zijn de meeste studenten niet echt op gekleed.
Bij de halte Dorp duiken we direct de tramremise in waar de ruimte wordt verwarmd met heerlijk blazende heaters.  Omdat mijn groep uit voornamelijk mannen bestaat, is men duidelijk geïnteresseerd in de geschiedenis van de trams in Nederland en de redenen waarom deze in ons museum rijden.

Na deze warme uitstap lopen we via de VGL loods naar de ook best aangename smederij. Hier is direct veel herkenning voor de studenten uit Syrië en de Afrikaanse landen. Mark is druk met het smeden van een speciale maat kachelpijp; mooi om te zien.

Op het winterse plein in de Zaanse buurt kan een krachtmeting bij de Kop van Jut niet uitblijven waarmee een ouderwets stukje kermiscultuur van Nederland  tot de inburgering behoort.

Even de heerlijke geuren opsnuiven in de bakkerij waar de takkenoven brandt. Dan geeft de begeleider aan dat de jongens in ieder geval een keer van onze glijsbaan bij de Delftse Molen gebruik willen maken. Niet een voor de hand liggend doel voor een rondleiding maar het is een rustige dag dus we kunnen direct op de baan terecht. Het huisje van Rietveld krijgt weinig aandacht. Van de architect Rietveld heeft nog nooit iemand gehoord, en dat neem ik ze niet kwalijk op onze route naar de glijsbaan.

Deze enorme glijbaan met autobanden is een groot succes voor de mannen en ook voor de vrouwen inclusief de begeleidster.  Ook de groep van Niek zie ik even later de glijsbaan betreden. Ja toch wel een  echte winterse traditie zoals we al eerder uit de stukken van Leendert konden vernemen.

Via de standerd molen uit Huizen (groepsfoto, helaas niet met mijn toestel) en de Stolp (fluisteren in de hooiberg want er wordt net een winterverhaal verteld) bereiken we het entreegebouw waar ook de andere groepen zijn aangekomen. Na een applaus van dank (waardeer ik altijd enorm) vertrekken de studenten weer met de bus naar het Noorden.