Met het afscheid van Reinier als onze indelings-coordinator bereiken we meteen een topmaand in de rondleidingen-geschiedenis met 180 rondleidingen in één maand. Anneke neemt het van Reinier over en krijgt daar meteen een stevige klus aan.
Door mijn medewerking aan het Bridge traject binnen het NOM, kan ik helaas de vergadering van 13 juni niet bijwonen en er hier niets over melden. Wel is duidelijk dat we de komende maand naar Deventer gaan met de rondleiders: de jaarlijkse uitstap.
Naast de hieronder beschreven rondleiding van 10 juni, mag ik ook op maandag 17 juni nog een schitterend Limburgs huwelijkspaar rondleiden. Aan de schuur van Terstraeten is door een van de familieleden nog gewerkt in het verleden .
Ook op woensdag de 19e mogen Maria en ik een zorg-gerichte groep in tweeën splitsen en rondleiden. Eén man in rolstoel vraagt me direct na het begin al: er kan toch wel gelachen worden onderweg ! En gelachen hebben we op deze hete dag. Saskia komen we tegen op het pad bij de papiermolen en ze vertelt op humoristische manier hoe het zit met de Staphorster kleding. Ook nodigt ze ons uit om later bij haar op Staphorst te komen voor het verhaal over het venstervrijen. Zo'n uitnodiging werkt goed en de groep verheugt zich al op het bezoek. Na de papiermolen en een pauze bij Hindeloopen is het wederom genieten bij Saskia.
Donderdag de 27ste sluit ik mijn ronleidingenmaand af met een PlusBus rondleiding. Van de juist opgeleide rondleiders loopt Annemiek met me mee; het laatste stuk van de rondleiding neemt ze van me over.
vrijdag 21 juni 2013
maandag 10 juni 2013
Op stap met relaties van hulpmiddelenbedrijf
Feitelijk een uitje van een bedrijf voor medische hulpmiddelen voor haar relaties.
Vandaag heb ik met Gérard afgesproken dat hij met me meeloopt als klankbord. Over enkele weken loop ik met hem mee.
Nadat we de vooraf gestelde keuze hebben afgestemd met de vrouwelijke manager van het bedrijf, gaan we op weg met de tram naar Groene-kruis-gebouw, Dingenliefde en VanGend en Loos-loods.
Na enige uitleg aan de groep in de tram over de geschiedenis en het waarom van de tram in het museum, komen we aan bij Dingenliefde. Op deze stralende dag even wennen aan de rondgang door dit prachtige gebouw vol verzamelingen van Nederlanders. Zoals verwacht, valt de groep enigszins uiteen tijdens de doorgang maar met Gérard als houder van de rode lantaarn, vegen we alles weer snel bij elkaar.
In het Groene Kruis gebouw is het een groot feest der herkenning voor deze werkers in de medische sector. Vooral de nieuwe levensechte personen in dit gebouw doen even schrikken en oogsten bewondering.
Ook de Tilburgse huisjes doen het als vanouds goed en vooral het 70-er jaren huisje roept veel nostalgische herinneringen op. Altijd een topper.
Via de kruidentuin en gifplanten (even in de zon want velen zijn slechts zomers gekleed) lopen we naar de remise en de loods van Van Gend en Loos (op verzoek). Twee groepjes van 5 kunnen de diligence tocht meemaken en hebben daar zichtbaar van genoten. Een collega in VGL-stofjas vertelt een stukje geschiedenis.
Het is tijd maar ik vind dat er nog een toetje moet komen na de verplichte nummers. Op naar de wasserij en blekerij van Overveen waar Vanessa in gesprek is met een groep op de bleek. Na een blik van afstemming vertel ik binnen het verhaal van de wasserij en de stank en de kou waarin werd gewerkt. Hierna is de rondleiding echt ten einde. De groep valt uiteen en enkelen bedanken Gérard en mij voor de begeleiding.
De evaluatie met Gérard levert geen echte kritiekpunten op dus ik kan met een goed gevoel naar huis.
Vandaag heb ik met Gérard afgesproken dat hij met me meeloopt als klankbord. Over enkele weken loop ik met hem mee.
Nadat we de vooraf gestelde keuze hebben afgestemd met de vrouwelijke manager van het bedrijf, gaan we op weg met de tram naar Groene-kruis-gebouw, Dingenliefde en VanGend en Loos-loods.
Na enige uitleg aan de groep in de tram over de geschiedenis en het waarom van de tram in het museum, komen we aan bij Dingenliefde. Op deze stralende dag even wennen aan de rondgang door dit prachtige gebouw vol verzamelingen van Nederlanders. Zoals verwacht, valt de groep enigszins uiteen tijdens de doorgang maar met Gérard als houder van de rode lantaarn, vegen we alles weer snel bij elkaar.
In het Groene Kruis gebouw is het een groot feest der herkenning voor deze werkers in de medische sector. Vooral de nieuwe levensechte personen in dit gebouw doen even schrikken en oogsten bewondering.
Ook de Tilburgse huisjes doen het als vanouds goed en vooral het 70-er jaren huisje roept veel nostalgische herinneringen op. Altijd een topper.
Via de kruidentuin en gifplanten (even in de zon want velen zijn slechts zomers gekleed) lopen we naar de remise en de loods van Van Gend en Loos (op verzoek). Twee groepjes van 5 kunnen de diligence tocht meemaken en hebben daar zichtbaar van genoten. Een collega in VGL-stofjas vertelt een stukje geschiedenis.
Het is tijd maar ik vind dat er nog een toetje moet komen na de verplichte nummers. Op naar de wasserij en blekerij van Overveen waar Vanessa in gesprek is met een groep op de bleek. Na een blik van afstemming vertel ik binnen het verhaal van de wasserij en de stank en de kou waarin werd gewerkt. Hierna is de rondleiding echt ten einde. De groep valt uiteen en enkelen bedanken Gérard en mij voor de begeleiding.
De evaluatie met Gérard levert geen echte kritiekpunten op dus ik kan met een goed gevoel naar huis.
woensdag 22 mei 2013
Ouderenuitje van een handelsbedrijf
Met Ruud V en Harry vdV mag ik deze groep "nog-net-niet-gepensioneerden" verdelen in drie flinke clusters van ongeveer 20 man. Ze hebben net een lunch achter de rug waarbij ook de oude oprichter van het bedrijf nog even acte de presence gaf.
Na een intro voor, achter en in het blauwe loshoes van Harreveld is het logisch vervolg op het vlasverhaal de rosoliemolen waar de lijnzaadjes uit de vlasbollen worden uitgeperst. Het grijpt me dan toch nog even naar de keel als het vertrouwde beeld van Ton niet opduikt, en ik in gedachten de kist weer voor me zie staan.
De olie-molenaar vertelt het prima, al kan momenteel de heimachine niet draaien omdat er nog bûlen gevuld moeten worden.
Voldaan trekt de groep door naar Vierhouten dat helaas niet bezet is. Zelf vertel ik een kort verhaal over de leefwijze en over de mutsen en het opknappersgoed. Via de deel, waar de tabak hangt verlaten we deze boerderij en buiten vertelt Marjo ons de ins en outs van het eekschillen. Boeiend..
Ineens staat daar Lieke voor Vragender en zij vertelt ons hoe het Openluchtmuseum omgaat met de kinderprojecten hier. Kinderen kunnen zelf wilgentenen vlechten tot een muurdeel en dat besmeren met leem.
Voor het eerst bezoek ik met een groep de splinternieuwe caravan-aanwinst. Ik merk dat ik er nog te weinig van kan vertellen: tijd voor een upgrade van mijn kennis.
Hoogmade boeit altijd enorm. De buitenkant al door het verhaal van het in stukken zagen en overbrengen op diepladers, maar vooral de leefwijze van bewoner Cees van Leeuwen boeit de groep. Veel aah en ooh ook nu weer binnen. Via het zomerhuis van de fam. Swarte komen we buiten met uitzicht op de drie kruisen op de zijgevel van het oudste deel. Gelukkig is er vandaag iemand bij die vermoedt dat ze iets met afweer van onwelkome geesten te maken kunnen hebben. De directeur prijst de intelligentie van deze medewerkster van zijn bedrijf. Een mooie club om rond te leiden.
De paltrokmolen is op twee fronten in bedrijf; zowel de molenwieken als de zaagmachines zijn in bedrijf. Wat een schitterend gezicht. Omdat de zeilen op de wieken zitten is er genoeg windkracht.
Mark heeft het weer goed voor elkaar; ook de vijzel-poldermolen draait op de weinige wind die er is.
Het begint te regenen (een droge dag was voorspeld....) en we lopen snel de stolp binnen. De zomer-uitdossing van de gruppestal maakt een rijke indruk. Maar vooral de enorme binnenhooiberg van de familie Twuyver komt goed binnen, met de fraaie stenen uitbouwen die ervoor zorgen dat ook de bedsteden in de hooiberg liggen.
In Staphorst bewonderen we de inmiddels lege potstal (die nog wel uitgemest moet worden) en Zwaan legt ons uit waarom ze in de rouwkleuren loopt. Ze vertelt zo'natuurgetrouw emotioneel verhaal dat de groep gelooft dat ze echt in Staphorst woont; als dat blijkt niet zo te zijn is men met stomheid geslagen. Saskia komt binnen en kan nog even laten zien hoe de vrolijke kleuren eruit zien als je niet in de rouw bent.
We bereiken een half uur te laat voldaan het entreeplein; veel collega's uit de twee andere groepen zijn inmiddels zelf nog een uurtje het museum aan het verkennen, zoals in hun programma stond.
Met de tram vertrekt mijn groep naar de bierbrouwerij waar ze willen starten met een klein biertje.
Na een intro voor, achter en in het blauwe loshoes van Harreveld is het logisch vervolg op het vlasverhaal de rosoliemolen waar de lijnzaadjes uit de vlasbollen worden uitgeperst. Het grijpt me dan toch nog even naar de keel als het vertrouwde beeld van Ton niet opduikt, en ik in gedachten de kist weer voor me zie staan.
De olie-molenaar vertelt het prima, al kan momenteel de heimachine niet draaien omdat er nog bûlen gevuld moeten worden.
Voldaan trekt de groep door naar Vierhouten dat helaas niet bezet is. Zelf vertel ik een kort verhaal over de leefwijze en over de mutsen en het opknappersgoed. Via de deel, waar de tabak hangt verlaten we deze boerderij en buiten vertelt Marjo ons de ins en outs van het eekschillen. Boeiend..
Ineens staat daar Lieke voor Vragender en zij vertelt ons hoe het Openluchtmuseum omgaat met de kinderprojecten hier. Kinderen kunnen zelf wilgentenen vlechten tot een muurdeel en dat besmeren met leem.
Voor het eerst bezoek ik met een groep de splinternieuwe caravan-aanwinst. Ik merk dat ik er nog te weinig van kan vertellen: tijd voor een upgrade van mijn kennis.
Hoogmade boeit altijd enorm. De buitenkant al door het verhaal van het in stukken zagen en overbrengen op diepladers, maar vooral de leefwijze van bewoner Cees van Leeuwen boeit de groep. Veel aah en ooh ook nu weer binnen. Via het zomerhuis van de fam. Swarte komen we buiten met uitzicht op de drie kruisen op de zijgevel van het oudste deel. Gelukkig is er vandaag iemand bij die vermoedt dat ze iets met afweer van onwelkome geesten te maken kunnen hebben. De directeur prijst de intelligentie van deze medewerkster van zijn bedrijf. Een mooie club om rond te leiden.
De paltrokmolen is op twee fronten in bedrijf; zowel de molenwieken als de zaagmachines zijn in bedrijf. Wat een schitterend gezicht. Omdat de zeilen op de wieken zitten is er genoeg windkracht.
Mark heeft het weer goed voor elkaar; ook de vijzel-poldermolen draait op de weinige wind die er is.
Het begint te regenen (een droge dag was voorspeld....) en we lopen snel de stolp binnen. De zomer-uitdossing van de gruppestal maakt een rijke indruk. Maar vooral de enorme binnenhooiberg van de familie Twuyver komt goed binnen, met de fraaie stenen uitbouwen die ervoor zorgen dat ook de bedsteden in de hooiberg liggen.
In Staphorst bewonderen we de inmiddels lege potstal (die nog wel uitgemest moet worden) en Zwaan legt ons uit waarom ze in de rouwkleuren loopt. Ze vertelt zo'natuurgetrouw emotioneel verhaal dat de groep gelooft dat ze echt in Staphorst woont; als dat blijkt niet zo te zijn is men met stomheid geslagen. Saskia komt binnen en kan nog even laten zien hoe de vrolijke kleuren eruit zien als je niet in de rouw bent.
We bereiken een half uur te laat voldaan het entreeplein; veel collega's uit de twee andere groepen zijn inmiddels zelf nog een uurtje het museum aan het verkennen, zoals in hun programma stond.
Met de tram vertrekt mijn groep naar de bierbrouwerij waar ze willen starten met een klein biertje.
maandag 13 mei 2013
Ton Niënhuis overleden
Con en ik zijn diep en diep geroerd door het plotse overlijden van Ton Niënhuis, afgelopen vrijdag in het museum.
Een mooier mens was er eigenlijk niet bij de presentatie-collega's.
Als je als rondleider met een groep in de rosoliemolen kwam, dan begon Ton te vertellen en de bezoekers hingen aan zijn lippen. Hij was filosoof, inspirator en verteller tegelijk, en hij eindigde steevast met de woorden: "en de geest van het paard waart hier nog altijd in de oliemolen rond".
Moge zijn inspirerende geest ook nog heel lang rondzweven in de rosoliemolen.
Klik maar op http://youtu.be/pQ5E0YpVZ1E om Ton in aktie te zien.
Het verdriet bij ons en onder collega's is onbeschrijflijk groot. Een onmisbaar mooi mens is heengegaan.
Ton met John in 2006 (persfoto NOM)
maandag 22 april 2013
Nieuwe collega's bij ons trambedrijf
Vandaag ben ik met een klein clubje nieuwe collega's van het trambedrijf door ons museumpark gelopen. Met name de locaties die voor conducteurs niet zo voor de hand liggen tijdens de mededelingen op de tram, wil ik graag uit die vergetelheid rukken. Na het inwendige van de rosoliemolen, hebben we van Ingrid een mooie beschrijving gehoord van de streekdrachtengewoontes rond Staphorst. Na de potstal vol vee lopen we door de gruppenstal van de stolpboerderij. En dan de hooiberg met de stenen bedsteden. Altijd verrassend voor eerste bezoekers. Via de brug van Ouderkerk en de vele molens rondom ons, belanden we in de Koopmanswoning en in de geschiedenis van de 17de eeuw.
De bakker heeft de takkenoven open staan; een aangenaam spel van geuren en mooie beelden.
De wasserij blijft een topper ook voor deze mannen van de tram, en via het Rietveldhuisje bereiken we de papiermolen waar Rolf ons de beginselen van papierscheppen bijbrengt. Belangrijk dat juist deze molen op de tram genoemd wordt, evenals de drukkerij.
Via de Delftse molen bereiken we het pauze-honk van de tram waar de koffie goed smaakt en waar jonge en oude collega's van de tram elkaar weten te vinden.
De bakker heeft de takkenoven open staan; een aangenaam spel van geuren en mooie beelden.
De wasserij blijft een topper ook voor deze mannen van de tram, en via het Rietveldhuisje bereiken we de papiermolen waar Rolf ons de beginselen van papierscheppen bijbrengt. Belangrijk dat juist deze molen op de tram genoemd wordt, evenals de drukkerij.
Via de Delftse molen bereiken we het pauze-honk van de tram waar de koffie goed smaakt en waar jonge en oude collega's van de tram elkaar weten te vinden.
donderdag 28 maart 2013
Een bruidspaar in de ijslente
Vandaag een bruiloftsfeest van meer dan 100 personen in de Kasteelboerderij. Buiten waait een harde noord-oostenwind bij enkele graden boven nul.
Marijke Z, Hein F en ik mogen de 60 geïnteresseerde personen rondleiden naar in ieder geval Damwoude.
Marijke neemt de kinderen mee naar speeltuin en omstreken, en ik besluit te starten in Damwoude, met een tussenstop bij remise en VanGend en Loos. Omdat er nog geen trams rijden (laatste dag van winterlaag) moeten we de hele route lopen, en dat valt voor enkele personen niet mee zonder winterjas.
.jpg)
Damwoude maakt veel goed want in dit huisje heeft de moeder van een van de aanwezigen gewoond.
Daarna uit de wind in de boerderij van Midlum waar geen lichtknop bij de deur zit. In het donker vinden we op de tast onze weg naar de grote deel waar wel een lichtknop zit. Ook in de KOP en HALS van deze boerderij is veel buitenlicht en nog de inrichting van het emigratie-thema. Toch interessant voor deze groep.
We wandelen naar de ambachtsbuurt en de Zaanse buurt, en met een kleine toelichting bij het Koopmans huis en de brug van Ouderkerk is het voor de meeste bruiloftsgasten nu wel welletjes met de snijdende koude. Ze snellen naar de Kasteelboerderij waar een warme maaltijd op hen wacht.
Ik vind het ditmaal moeilijk in te schatten of ik echt tevreden mag zijn met deze rondleiding.
Enkele die-hards willen nog van alles weten over de paltrok-molen, en ze bedanken me hartelijk voor de rondtour en verdwijnen dan ook tussen de feestgangers.
Marijke Z, Hein F en ik mogen de 60 geïnteresseerde personen rondleiden naar in ieder geval Damwoude.
Marijke neemt de kinderen mee naar speeltuin en omstreken, en ik besluit te starten in Damwoude, met een tussenstop bij remise en VanGend en Loos. Omdat er nog geen trams rijden (laatste dag van winterlaag) moeten we de hele route lopen, en dat valt voor enkele personen niet mee zonder winterjas.
.jpg)
Bruidspaar op Goede Vrijdag in de snijdende kou - foto Kees van Leeuwen
Damwoude maakt veel goed want in dit huisje heeft de moeder van een van de aanwezigen gewoond.
Daarna uit de wind in de boerderij van Midlum waar geen lichtknop bij de deur zit. In het donker vinden we op de tast onze weg naar de grote deel waar wel een lichtknop zit. Ook in de KOP en HALS van deze boerderij is veel buitenlicht en nog de inrichting van het emigratie-thema. Toch interessant voor deze groep.
We wandelen naar de ambachtsbuurt en de Zaanse buurt, en met een kleine toelichting bij het Koopmans huis en de brug van Ouderkerk is het voor de meeste bruiloftsgasten nu wel welletjes met de snijdende koude. Ze snellen naar de Kasteelboerderij waar een warme maaltijd op hen wacht.
Ik vind het ditmaal moeilijk in te schatten of ik echt tevreden mag zijn met deze rondleiding.
Enkele die-hards willen nog van alles weten over de paltrok-molen, en ze bedanken me hartelijk voor de rondtour en verdwijnen dan ook tussen de feestgangers.
vrijdag 25 januari 2013
Wat doet Marketing & PR
Vandaag komt Pien Rommens (de baas van onze Marketing afdeling) ons tijdens de rondleidersvergadering uitleggen hoe PR en Marketing in elkaar zitten in ons museum. Een leerzaam en duidelijk verhaal van Pien waarin de jaarthema's en de reclamecampagnes nog even langskomen. Niet meer verwarren dus met Sales en Reserveringen, de afdeling die onder Commercie valt.
Vandaag sta ik zelf ineens even in de spots; omdat ik 65 jaar geworden ben ontvang ik een VVV-bon en de felicitaties van onze voorzitter Helmig. Volgende keer maar eens trakteren dus; ik was die verjaardag in december al lang weer vergeten.
De vergadering wordt ineens weer bijgewoond door "onze baas" Suzanne die na een verlofperiode de plaats van Marianne wederom inneemt.
Suzanne tracteert ons op een nieuwe wijze van vergaderen waarin ook een leertraject is opgenomen voor ons allen. We worden in groepen verdeeld en we vergaderen op verschillende data. Even wennen dus.
Wim Huls presenteert op professionele wijze de resultaten van de rondleidersenquete, en Reinier heeft mooie plaatjes van de aantallen rondleidingen door de jaren heen.
De rondleiding-achter-de-schermen was echt eenmalig (wegens 100 jaar museum) en komt niet terug.
De verdere inhoud van de vergadering staat in de notulen en leent zich niet voor plaatsing op deze weblog.
Vandaag sta ik zelf ineens even in de spots; omdat ik 65 jaar geworden ben ontvang ik een VVV-bon en de felicitaties van onze voorzitter Helmig. Volgende keer maar eens trakteren dus; ik was die verjaardag in december al lang weer vergeten.
De vergadering wordt ineens weer bijgewoond door "onze baas" Suzanne die na een verlofperiode de plaats van Marianne wederom inneemt.
Suzanne tracteert ons op een nieuwe wijze van vergaderen waarin ook een leertraject is opgenomen voor ons allen. We worden in groepen verdeeld en we vergaderen op verschillende data. Even wennen dus.
Wim Huls presenteert op professionele wijze de resultaten van de rondleidersenquete, en Reinier heeft mooie plaatjes van de aantallen rondleidingen door de jaren heen.
De rondleiding-achter-de-schermen was echt eenmalig (wegens 100 jaar museum) en komt niet terug.
De verdere inhoud van de vergadering staat in de notulen en leent zich niet voor plaatsing op deze weblog.
Abonneren op:
Posts (Atom)