Op deze woensdagmorgen stroomt het entreeplein vol met scholieren uit de hoogste groepen van een internationale basisschool. Een deel doet 's morgens de projecten Brood en Bouwen met collega's van Educatie. De andere groep mag met mij een algemene rondleiding beleven door het museum.
Met de nieuwe Rotterdamse tram, de 631 partytram, rijden we naar de halte Freija terwijl onderweg met de boordmicrofoon wat kan toelichten over het park waar we doorheen rijden.
In overleg met Maurits heb ik besloten dat we beginnen met de nieuwe doe-presentatie voor gezinnen op de bovenverdieping van Freija; over kinderarbeid dus. Dat pakt prima uit, al is het soms lastig dat alle aanwijzingen en uitleg alleen in het Nederlands zijn vermeld. Mijn pensioen-Engels blijkt echter nog ruim voldoende om dit gat te dichten. Onmiddellijk worden de drie werk-containers (drums in English) bezet door groepjes leerlingen die zeer gedisciplineerd werken. Al snel is voor allen duidelijk dat kinderarbeid over de gehele wereld nog een groot probleem is. Nadat ze allemaal ook nog een draadje hebben geknoopt in een tapijt, wordt het tijd de boog iets te ontspannen. Dat kan in de plaggenhut waar verwondering genoeg is.
Bij Zeijen krijgen we prima uitleg over het gebruik van de zeis als grasmaaimachine, en over de ja-knikker die vorig jaar nog de laatste olie uit Nederlandse bodem pompte.
In het schooltje weer een en al discipline als collega-juf Christien uitlegt wanneer de pechvogel wordt geworpen en wat de kracht is van een klap met de plak. Allemaal leren ze schrijven met griffel en lei.
In de remise maken we kennis met het trambedrijf van het museum en met de gevolgen van de slag om de Frostbrug voor Arnhem.
Ongelooflijk zo goed als vervolgens de smederij aanslaat. Patrick is een geboren verteller in het Engels en vooral met leerlingen doet hij het erg goed. Een gesmede spijker voor de juf is het resultaat.
Tenslotte komen we bij Saskia op Marken. Ze laat haar streekdracht zien en neemt de leerlingen mee in haar "Ikea"-huisje. 90% denkt dat de waterput een toilet is maar één leerling kent het geheim van de waterput. Prachtig.
Op tijd voor de picknick-lunch komen we terug op het entree-plein. Na aangeven van de juf wordt ik door de groep leerlingen precies synchroon bedankt met een "Thank you Mr. Landman".
Een interessante en vooral ook boeiende en plezierige groep om rond te leiden.
vrijdag 20 juni 2014
zondag 1 juni 2014
Rondleidersgeschiedenis 2013
klik op de foto voor groter formaat
Rondleidersgroep 2012 tijdens zomer-uitje naar Burgers Zoo
In juni 2013 is onze indelings-coördinator Reinier met zijn werkzaamheden gestopt wegens pensioen. Zijn opvolgster Anneke is inmiddels ingewerkt en benadert ons regelmatig digitaal over de te lopen rondleidingen. Ook zal ze bij alle vergaderingen aanwezig zijn, tezamen met Suzanne B.
Inmiddels is de training 2013 afgerond. De nieuwe rondleiders zijn aan de groep voorgesteld tijdens de vergadering van september 2013. Hierboven een foto met de namen, ditmaal met de achternamen omdat die zonder voornamen op de reserveringsformulieren vermeld staan.
In juli en augustus 2012 is ook een aantal rondleiders geslaagd voor het examen na een half jaar intensieve training (foto hieronder). Een nieuwe geactualiseerde foto van alle rondleiders hebben we gemaakt met vele toestellen tijdens het rondleiders-uitstapje naar Burgers Zoo in 2012.
de nieuwe rondleiders na de cursus van 2012
v.l.n.r. Jan, Monica, Aemilie, Lies, Anton, Alice en Ada
v.l.n.r. Jan, Monica, Aemilie, Lies, Anton, Alice en Ada
donderdag 15 mei 2014
Highlights rondleiding
In overleg met onze sales afdeling is besloten tot het opzetten tot een highlights rondleiding van een uur voor groepen die zijn verbonden via een dag van hun bedrijf in het museum. Via deze minder diepgaande rondleidingen krijgen deze groepsbezoekers toch een goed beeld van ons museum.
Uiteraard gaan we deze rondleiding eerst proeflopen en onze collega Mieke (?) was vandaag onze speciale rondleidster.
Er komen verschillende routes. Vandaag hebben we de volgende objecten uitgekozen:
Eerst Harreveld (het blauwe loshoes) met daaraan voorafgaand een korte introductie op de ontstaans-geschiedenis van ons museum.
Dan de duiventil, gekoppeld aan de evacués (die hebben deze vogelwoning geschonken) die hier in de Tweede Wereldoorlog tijdelijk gewoond hebben.
Via de Stolp bereiken we het voorplein naar de ophaalbrug van Ouderkerk. Van hieruit hebben we een goed zicht op de diverse verschillende grote en veelal ook draaiende molens.
In de Zaanse buurt volgt een stukje geschiedenis bij de Zaanse Koopmanswoning uit de 17de eeuw.
Dan vertelt Mieke ons zelf het verhaal van de wasserij, eerst buiten bij de bleek, dan binnen bij de spoelbak.
In de bedrijfskantine combineren we de evaluatie van de tocht met een kop koffie.
Dit wordt een prima museumproduct: de highlightrondleiding. Papieren info volgt vanuit Suzanne.
Uiteraard gaan we deze rondleiding eerst proeflopen en onze collega Mieke (?) was vandaag onze speciale rondleidster.
Er komen verschillende routes. Vandaag hebben we de volgende objecten uitgekozen:
Eerst Harreveld (het blauwe loshoes) met daaraan voorafgaand een korte introductie op de ontstaans-geschiedenis van ons museum.
Dan de duiventil, gekoppeld aan de evacués (die hebben deze vogelwoning geschonken) die hier in de Tweede Wereldoorlog tijdelijk gewoond hebben.
Via de Stolp bereiken we het voorplein naar de ophaalbrug van Ouderkerk. Van hieruit hebben we een goed zicht op de diverse verschillende grote en veelal ook draaiende molens.
In de Zaanse buurt volgt een stukje geschiedenis bij de Zaanse Koopmanswoning uit de 17de eeuw.
Dan vertelt Mieke ons zelf het verhaal van de wasserij, eerst buiten bij de bleek, dan binnen bij de spoelbak.
In de bedrijfskantine combineren we de evaluatie van de tocht met een kop koffie.
Dit wordt een prima museumproduct: de highlightrondleiding. Papieren info volgt vanuit Suzanne.
woensdag 14 mei 2014
Vakbond met een seniorenmissie
Vandaag mag ik met drie collega's een grote groep belangstellende senioren rondleiden van een bekende vakbond.
We verdelen de grote groep in vieren en vanuit de Kasteelboerderij en het Paard van Marken (de bijgebouwde tent) leid ik mijn groep eerst naar Staphorst. Helaas is geen medewerkster aanwezig zodat kleding en stipwerk achterwege moeten blijven. Toch is er veel belangstelling voor de deel met potstal en de woonkamer met specifieke beschildering en uiteraard het venstervrijen (de poppen zijn er helaas niet meer).
De Stolp oogst grote bewondering, door de rijkdom en vooral de enorme ingebouwde hooiberg in het indrukwekkend hoge middendeel.
Via het "molenplein" bereiken we via de brug van Ouderkerk de Zaanse buurt en dus de koopmanshuizen.
Even de heerlijk lucht opsnuiven in onze bakkerij maar de oven mag niet meer open 's middags dus men moet de bakker en mij geloven op mijn woorden.
In de wasserij vertelt Wilma prima haar wasverhaal en via de ambachtsbuurt komen we in de smederij waar we zien hoe een spijker wordt gesmeed.
Via VGL en remise lopen we naar de JA-knikker waar voor groepen een wat te smal gangetje is gemaakt. Heel mooi om hier de laatste werkende Nederlandse JA-knikker aan het werk te zien.
Ondanks dat het borrel-uur is aangebroken wil men nog graag naar de Watersnood-woning waar de groep noodgedwongen wat uit elkaar vat tussen de zelfverklarende borden en video's.
Men is onder de indruk en een deel van de groep wil nog naar het Zeeuwse kerkje.
Met de rest vertrek ik per tram naar de Kasteelboerderij waar de andere groepen en onze horeca-collega's reeds wachten bij de borrel.
Van alle groepsleden krijg ik een stevige hand als dank voor de mooie middag.
We verdelen de grote groep in vieren en vanuit de Kasteelboerderij en het Paard van Marken (de bijgebouwde tent) leid ik mijn groep eerst naar Staphorst. Helaas is geen medewerkster aanwezig zodat kleding en stipwerk achterwege moeten blijven. Toch is er veel belangstelling voor de deel met potstal en de woonkamer met specifieke beschildering en uiteraard het venstervrijen (de poppen zijn er helaas niet meer).
De Stolp oogst grote bewondering, door de rijkdom en vooral de enorme ingebouwde hooiberg in het indrukwekkend hoge middendeel.
Via het "molenplein" bereiken we via de brug van Ouderkerk de Zaanse buurt en dus de koopmanshuizen.
Even de heerlijk lucht opsnuiven in onze bakkerij maar de oven mag niet meer open 's middags dus men moet de bakker en mij geloven op mijn woorden.
In de wasserij vertelt Wilma prima haar wasverhaal en via de ambachtsbuurt komen we in de smederij waar we zien hoe een spijker wordt gesmeed.
Via VGL en remise lopen we naar de JA-knikker waar voor groepen een wat te smal gangetje is gemaakt. Heel mooi om hier de laatste werkende Nederlandse JA-knikker aan het werk te zien.
Ondanks dat het borrel-uur is aangebroken wil men nog graag naar de Watersnood-woning waar de groep noodgedwongen wat uit elkaar vat tussen de zelfverklarende borden en video's.
Men is onder de indruk en een deel van de groep wil nog naar het Zeeuwse kerkje.
Met de rest vertrek ik per tram naar de Kasteelboerderij waar de andere groepen en onze horeca-collega's reeds wachten bij de borrel.
Van alle groepsleden krijg ik een stevige hand als dank voor de mooie middag.
woensdag 16 april 2014
150 anders-actieven van een pensioenorganisatie
Als onderdeel van een volledige dag in het museum voor gepensioneerden van PGGM, mogen we deze groep van bijna 150 actieve bezoekers rondleiden met 8 rondleiders.
Na een goed georganiseerde opdeling van de groep in kleurcodes, mag ik met de rode groep op pad.
Ik start bij de paltrokmolen, waar het verhaal van VOC en Gouden Eeuw goed mixt met een introductie op het meer dan 100-jarige museum. Niet teveel technische uitleg lijkt hier raadzaam al passeren de zaagramen en de nokkenas toch wel even de revue. Via het fraaie uitzicht op de reparatiewerf van Marken bereiken we de water-windmolen waar we de pomp met houten spiraal kunnen bekijken door onderlangs te lopen.
Na een toelichting op de ophaalbrug van Ouderkerk, wandelen we de imposante Stolp-boerderij binnen waar met name de enorme dakconstructie en de stenen achterzijden van de bedsteden veel waardering oogsten. Van de gruppestal lopen we door naar de potstal van Staphorst.
Marjo vertelt ons boeiend over de streekdracht van Staphorst die ze in allerlei kleuren kan tonen.
Via de Zaanse buurt komen we in de bakkerij waar de takkenoven op staat. De vrouwelijke bakker vertelt ons over de 300 graden en de langzame afkoeling, en wat er dan allemaal gebakken kan worden.
Vanaf het Zaanse Plein wandelen we naar de wasserij waar Wilma en ik samen vertellen over de wasgewoonten enerzijds, en de schittererende constructies anderzijds (een 50/50 gemengde groep is het).
In de smederij genieten we van de geur en het snelle smeden van een echte spijker.
Na een kort verhaal bij de remise over de trams en de bouw van de replica-remise (als enige uitzondering in ons museum), pakken we de tram naar de Kasteelboerderij waar de lunch wacht.
In mijn eentje loop ik toch maar even naar de Watersnoodwoning want nieuwsgierigheid in dezen valt maar moeilijk te bedwingen, een dag na de opening. Een boeiende presentatie over een verschrikkelijke periode.
Na een goed georganiseerde opdeling van de groep in kleurcodes, mag ik met de rode groep op pad.
Ik start bij de paltrokmolen, waar het verhaal van VOC en Gouden Eeuw goed mixt met een introductie op het meer dan 100-jarige museum. Niet teveel technische uitleg lijkt hier raadzaam al passeren de zaagramen en de nokkenas toch wel even de revue. Via het fraaie uitzicht op de reparatiewerf van Marken bereiken we de water-windmolen waar we de pomp met houten spiraal kunnen bekijken door onderlangs te lopen.
Na een toelichting op de ophaalbrug van Ouderkerk, wandelen we de imposante Stolp-boerderij binnen waar met name de enorme dakconstructie en de stenen achterzijden van de bedsteden veel waardering oogsten. Van de gruppestal lopen we door naar de potstal van Staphorst.
Marjo vertelt ons boeiend over de streekdracht van Staphorst die ze in allerlei kleuren kan tonen.
Via de Zaanse buurt komen we in de bakkerij waar de takkenoven op staat. De vrouwelijke bakker vertelt ons over de 300 graden en de langzame afkoeling, en wat er dan allemaal gebakken kan worden.
Vanaf het Zaanse Plein wandelen we naar de wasserij waar Wilma en ik samen vertellen over de wasgewoonten enerzijds, en de schittererende constructies anderzijds (een 50/50 gemengde groep is het).
In de smederij genieten we van de geur en het snelle smeden van een echte spijker.
Na een kort verhaal bij de remise over de trams en de bouw van de replica-remise (als enige uitzondering in ons museum), pakken we de tram naar de Kasteelboerderij waar de lunch wacht.
In mijn eentje loop ik toch maar even naar de Watersnoodwoning want nieuwsgierigheid in dezen valt maar moeilijk te bedwingen, een dag na de opening. Een boeiende presentatie over een verschrikkelijke periode.
maandag 14 april 2014
Tweemaal de MuseumPlusBus
Het seizoen is nog maar net begonnen als ik op 2 april de eerste groep mag begeleiden van de PlusBus. Het gaat om ouderen uit de regio Nijmegen die worden getrakteerd op een dag uit naar ons museum.
Op 14 april begeleid ik een groep bewoners van een verpleeghuis uit Den Bosch.
Beide groepen bestaan uit een fors aantal rolstoelgebruikers waardoor te te bezoeken lokaties niet te ver weg kunnen liggen. Op dit moment is de aanhangwagen van de tram nog niet in gebruik (daar kunnen zomaar 8 rolstoelers tegelijk in) zodat een ritje met de Rotterdammer nog geen optie kan zijn.
Wel is in de Gelderse hoek voldoende te beleven in Harreveld, de Rosoliemolen en Vierhouten. Verder kom ik graag met de PlusBus groepen in Staphorst, de Stolp en in de wasserij.
Omdat de takkenoven juist is opgestookt tijdens deze rondleidingen is een bezoek aan de bakker ook een genot. Vooral de 14de april is dit een voltreffer vanwege de koude wind en de buien.
Steeds weer merk ik hoe deze bezoekers de rondleiding waarderen en genieten van ons park (vooral ook de planten en de dieren !, vult een van de ouderen nog aan). Voldaan stapt men in de warme Kasteelboerderij op de lunch af. Want ook daarop heeft men zich tijdens de wandeling al verheugd.
Op 14 april begeleid ik een groep bewoners van een verpleeghuis uit Den Bosch.
Beide groepen bestaan uit een fors aantal rolstoelgebruikers waardoor te te bezoeken lokaties niet te ver weg kunnen liggen. Op dit moment is de aanhangwagen van de tram nog niet in gebruik (daar kunnen zomaar 8 rolstoelers tegelijk in) zodat een ritje met de Rotterdammer nog geen optie kan zijn.
Wel is in de Gelderse hoek voldoende te beleven in Harreveld, de Rosoliemolen en Vierhouten. Verder kom ik graag met de PlusBus groepen in Staphorst, de Stolp en in de wasserij.
Omdat de takkenoven juist is opgestookt tijdens deze rondleidingen is een bezoek aan de bakker ook een genot. Vooral de 14de april is dit een voltreffer vanwege de koude wind en de buien.
Steeds weer merk ik hoe deze bezoekers de rondleiding waarderen en genieten van ons park (vooral ook de planten en de dieren !, vult een van de ouderen nog aan). Voldaan stapt men in de warme Kasteelboerderij op de lunch af. Want ook daarop heeft men zich tijdens de wandeling al verheugd.
vrijdag 7 februari 2014
Sleutelrondleiding in het laagseizoen
Vandaag vindt een company-event plaats in het museum van een bekende bankengroep die ook regelmatig sponsor is van museumprojecten..
En voordat er geborreld en gepresenteerd zal worden mag ik samen met rondleiders Lies en Piet met een sleutel door het park. De groep van 50 man (ook enkele vrouwen) is al door het bedrijf in 3 groepen verdeeld.
Ik start met een korte blik op de omgeving voor Kadoelen, maar het begint te motregenen dus we duiken snel de boerderij van Staphorst in. Eerst achter bij de koeien in de potstal (oh wat ruikt het daar heerlijk naar het vroegere boerenleven) en dan naar de woonkamer met de vele spreekwoorden, de mooie beschildering van Goldstein en het venstervrijen. De gastvrouw in streekdracht ontbreekt maar met deze mannengroep is dat geen probleem Deze financieringsadviseurs bij bedrijfsovernames zijn meer geïnteresseerd in de toch enigszins onpraktische wijze van overerving waarbij steeds meer boerderijen achter elkaar geplaatst werden.
Via de brug van Ouderkerk met de vele molens in het vizier (waar ik wat over kan vertellen; het is droog) bereiken we de Zaanse buurt en via Marken en de reparatiewerf bereiken we uiteindelijk Hoogmade. Met name de oude en nieuwe wijze van overbrengen van gebouwen (steen-voor-steen en later in stukken zagen) is hier interessant, maar ook de financiering: een sponsor voor de overbrenging plus 10 jaar exploitatie.
De Molukse barak is zwaar gesponsord door onze gasten dus daar willen ze wel even het bewijs van zien. Na het verhaal over de Molukkers en weg van de barak van Lage Mierde naar het museum, lopen we door de barak (oei voorzichtig, vloer staat in de was maar gelukkig al hard) en in de beheerderswoning vinden we het grote bord der sponsoren met de bank groot in het midden bovenaan. Gewoon leuk voor de groep om te zien wat er met hun geld gebeurd is.
Via Vragender lopen we terug naar het entreegebouw waar de twee andere groepen al wachten met een borrel in de hand.
En voordat er geborreld en gepresenteerd zal worden mag ik samen met rondleiders Lies en Piet met een sleutel door het park. De groep van 50 man (ook enkele vrouwen) is al door het bedrijf in 3 groepen verdeeld.
Ik start met een korte blik op de omgeving voor Kadoelen, maar het begint te motregenen dus we duiken snel de boerderij van Staphorst in. Eerst achter bij de koeien in de potstal (oh wat ruikt het daar heerlijk naar het vroegere boerenleven) en dan naar de woonkamer met de vele spreekwoorden, de mooie beschildering van Goldstein en het venstervrijen. De gastvrouw in streekdracht ontbreekt maar met deze mannengroep is dat geen probleem Deze financieringsadviseurs bij bedrijfsovernames zijn meer geïnteresseerd in de toch enigszins onpraktische wijze van overerving waarbij steeds meer boerderijen achter elkaar geplaatst werden.
Via de brug van Ouderkerk met de vele molens in het vizier (waar ik wat over kan vertellen; het is droog) bereiken we de Zaanse buurt en via Marken en de reparatiewerf bereiken we uiteindelijk Hoogmade. Met name de oude en nieuwe wijze van overbrengen van gebouwen (steen-voor-steen en later in stukken zagen) is hier interessant, maar ook de financiering: een sponsor voor de overbrenging plus 10 jaar exploitatie.
De Molukse barak is zwaar gesponsord door onze gasten dus daar willen ze wel even het bewijs van zien. Na het verhaal over de Molukkers en weg van de barak van Lage Mierde naar het museum, lopen we door de barak (oei voorzichtig, vloer staat in de was maar gelukkig al hard) en in de beheerderswoning vinden we het grote bord der sponsoren met de bank groot in het midden bovenaan. Gewoon leuk voor de groep om te zien wat er met hun geld gebeurd is.
Via Vragender lopen we terug naar het entreegebouw waar de twee andere groepen al wachten met een borrel in de hand.
Abonneren op:
Posts (Atom)