Jaarafsluiting rondleiders in de Hoeferzaal

We hebben vanochtend, zoals Suzanne in haar mail al schreef,  een mooie en plezierige eindejaars-bijeenkomst gehad in de Hoeferzaal. Piet B heeft terug gekeken op de afgelopen 20 jaar als rondleider in het NOM, en hij heeft een boeiend verhaal over het schort voorgedragen. Daarna heeft Gerard B ons een mooi kerstverhaal over de bewoners van het los hoes uit Harreveld verteld. Zowel Piet als Gerard hadden veel lovende woorden voor Rita die alle oudere rondleiders lijkt te hebben doorgezaagd in de ballotage periode. En ik bleek, net als enkele anderen, nog in het rood te staan v.w.b. de wel-en-wee-pot. Meteen maar voor 2014 en 2015 betaald met het schaamrood op mijn kaken.

Vervolgens heeft Maurits stilgestaan bij het afscheid van Gérard Nelissen.
Aansluitend heeft John Wieringa (Presenteren) een sage uit 1870 op zijn eigen wijze verteld.

Naast veel door collega-rondleiders zelfgemaakte lekkernijen en prima koffie, was er voor ieder een Kerstpakket in de vorm van een tas vol heerlijkheden.

Daarna was er nog volop ruimte om elkaar te ontmoeten en bij te praten.

Christmas in the rain - een bedrijfsfeestje

Nog nooit is het me overkomen dat ik volledig doorweekt van jas tot en met schoenen een rondleiding heb afgesloten, dus eens moest de eerste keer zijn.

Een bedrijf in milieutechnologie viert haar bedrijfsKerstfeest in ons museum, te beginnen met een heerlijk glas glühwein op het overdekte terras bij de ijsbaan. Buiten regent het en is het waterkoud, binnen is het goed uit te houden.

Toch delen Helmig en ik volgens plan de groep in tweeën en beiden starten we met onze groep de rondleiding. Het is na vijven dus helaas geen trams meer om ons droog over het terrein te vervoeren.

Met mijn groep start ik in de Amsterdamse Westerstraat die net wordt afgesloten dus dat kan ik nog even verhinderen. Voor de vele jonge mensen blijkt het postkantoor niet meer zo'n vanzelfsprekend herkenningspunt uit het verleden; grappig om dat zo te ontdekken. Het Turkenpension maakt indruk en vergelijkingen met het heden zijn snel gemaakt.
In het Amsterdamse café ontbreekt de muziek en de mooie beelden van Johny Jordaan. Dan is het ineens toch wat doods in het café.
We lopen even door naar de pottebakkersgang maar die is in de regen toch wel erg nat. Omdat de bovenverdieping niet echt weet te boeien, besluit ik snel door te lopen naar Staphorst.

Staphorst is altijd interessant, ook zonder dame in streekdracht. De beschilderingen van Goldstein en de vele verhalen over het leven in Staphorst kunnen de groep wel boeien. Als ik dan de deur naar de deel open waar in het volle licht onze koeien in de potstal staan, dan is men regen en koude snel vergeten.

Van de potstal naar de gruppenstal in de Stolp. Er is veel kennis in de groep en ook mijn vraag over de vreemde stenen uitstulpingen in de hooibergruimte, leiden direct naar een goed antwoord: ja de bedsteden dus.

Buiten even snel wat over de molens en de brug uit Ouderkerk maar dan hophop naar de Koopmanswoning van Honig waar binnen de Kersttafel wacht: en dat al in de 17de eeuw.

Nu volgt een lastige tocht want de groep moet naar de Hanekamp en zonder tram is dan een wandeling door de regen onvermijdelijk.  Via de ambachtsbuurt bereiken we de VGL-loods en Remise maar ik besluit die niet meer te openen en na een kort verhaal door te lopen naar de diner-locatie.

Koud, nat en een beetje verkleumd arriveert de groep in de Zwolse herberg.

Op het grote middenpad kom ik een Peugeootje tegen met twee oudere dames. Op mijn vraag waarom ze hier rijden antwoorden ze: we zijn op zoek naar het feest in de Kasteelboerderij (daar zit een ander bedrijf vanavond).  Omdat het vrijwel onmogelijk is om in het pikkedonker van hieruit je weg te vinden naar dit Kasteelfeest, kruip ik achterin, en als een veredelde TomTom wijs ik de weg terug naar Entreegebouw, langs Vierhouten en Molukse barak naar de achterkant van de Kasteelboerderij waar de invalide berijdster haar auto mag neerzetten. Nadat ik de beide dames naar het feest heb begeleid (de klant blijft koning tenslotte) loop ik terug naar de entree en wordt ik echt helemaal door en door drijfnat.

Een leerzame Christmas in the Rain..........

Grote zorginstelling viert feest in ons museum

Vandaag viert een flinke afdeling van een grote zorginstelling een avond feest in onze Kasteelboerderij. Dat betekent in ieder geval een rondleiding en heerlijk dineren.

De 150 aanwezigen verdelen we over de 7 beschikbare rondleiders-collega's, en we bespreken heerlijk buiten op het terras wie waar volgens welke route naartoe zal gaan. Het is een avondrondleiding dus we lopen met een sleutelbos omdat de gebouwen na 5 uur netjes worden afgesloten. Jan en ik openen vantevoren alvast een flink aantal gebouwen.

Met mijn groep enthousiaste vrouwen wandel ik eerst volgens afspraak naar de wasserij; best lastig omdat er onderweg daar naartoe zo veel te vertellen is.  Judy staat al met een glimlach in de deuropening en ze verrast mijn dames met een duidelijk verhaal over de werking en het werkverleden in deze wasserij-blekerij uit Overveen. Er is zelfs even tijd voor enkele dames om de was op de bleek nat te hozen met een hoosspaan of een klomp.

Marc staat op de smederij maar daar mag ik niet heen om de andere groepen niet voor de voeten te lopen. Ook in Marken echter is al een groepje binnen dus vertel ik toch maar even iets over de reparatiewerf en de ellende met storm en eb en vloed vroeger op dit eiland. We passen precies allemaal in het huisje, waar geen licht in is aangebracht. In het schemerdonker bekijken we buiten nog de paltrokmolen die precies met de mooie open zijkant met zaagramen naar ons toegekeerd staat. Toch nog even over de VOC dus en de 17de eeuw.

Via de poffertjeskraam bereiken we het Zaanse Koopmanshuis met de geschiedenis van Honig, mooi verlicht zoals in de winter. Toch maar even beginnen over de overtuin en de grote brand in de 70-er jaren. Mooie discussie meteen over wanneer een pand wel of niet naar het Openluchtmuseum kan verhuizen.

De brug van Ouderkerk biedt gelegenheid om naast de paltrok ook de vijzelmolen en de standerdmolen te bekijken. Tijd om die te bezoeken is er helaas niet; de zwerftocht mag iets meer dan een uur duren.

Via de imposante stolp-boerderij van Zuid-Scharwoude bereiken we ook nog Staphorst waar naast het verhaal van de streekdracht (de boerin is uiteraard al naar huis) nog zoveel andere mooie verhalen aan kleven.

Dan met enige spoed naar de Kasteelboerderij waar de feestmaaltijd wacht. Velen hebben die dag nog maar weinig gegeten of komen rechtstreeks uit dienst of nachtdienst.
Van de meeste feestgangers uit mijn groep krijg ik een persoonlijk bedankje en een hand als dank.

Weer even wennen zo'n avondrondleiding maar de sfeer van het park (het is nu helemaal donker) en de sfeer van de groep maken het wederom tot een memorabele happening.

Ruim 13 jaar werkzaam in het Openluchtmuseum

Tot mijn grote verrassing word ik tijdens de vergadering van 27 oktober in de bloemetjes gezet wegens 12,5 jaar trouwe dienst in het museum als vrijwilliger.

Bij het teruglezen van oude stukken van ons museumtrambedrijf, ontdek ik dat ik op 23 juni 2001 ben begonnen als conducteur op de tram, na een periode van diverse opleidingen en instructies.
We verkochten nog kaartjes voor 1 gulden; de euro was er nog niet. Nog enige jaren heb ik daarna kaartjes in euro's verkocht waarna de kaartverkoop gelukkig is gestaakt. Voor zowel bezoekers als voor conducteurs werd het leven stukken aangenamer. Zonder tas om de nek was het beeld wel iets minder authentiek, maar vooruit.

Op 18 november 2005 praat ik met Anneke Bolder-Beke voor het eerst over de mogelijkheden om rondleider te worden. Na een training van een half jaar en acceptatie door Rita en instructies van Bea, loop ik op 9 juli 2006 mijn eerste rondleiding.

Al met al werk ik nu dus meer dan 13 jaar bij het Openluchtmuseum als vrijwilliger, waarvan ruim 8 jaren als rondleider.

Fitte Brabanders in een PlusBus rondleiding

Vandaag een bijzonder rondleiding van de PlusBus.
Geen rolstoel te bekennen, al lopen wel enkelen met een rollator. Het gaat om een groep goedgemutste en aardig fitte Brabanders die er duidelijk zin in hebben.
De PlusBus coordinator heeft de groep al in drie groepen verdeeld (rood wit en blauw) zodat Annemieke, Maria en ik vlot op weg kunnen.


Ik start bij de paltrokmolen met een kort intro over ons 103-jarig museum en een stukje geschiedenis uit de 17e eeuw, onze Gouden Eeuw die zonder deze molen niet mogelijk zou zijn.


Dan via de wind-watermolen met handige vijzelpomp naar de ophaalbrug uit Ouderklerk en verder naar het Koopmanshuis. 
In de bakkerij genieten we van de heerlijke geuren en de takkenoven mag even open tijdens mijn verhaaltje.


In de wasserij-blekerij is het weldadig stil zonder stampende kuipen, zodat ik het wasverhaal goed kan overbrengen. Later komt Judy en zij laat alles nog even draaien. Verbazing en verwondering als altijd over zo'n wonder van vernuft.


De wevers gaan net lunchen als we komen maar de begeleidster van de groep laat ons toch even binnen voor een korte uitleg. Mooi dat dat even kan voor deze groep die voor een groot deel uit geinteresseerde vrouwen bestaat.


Mark smeedt een mooie spijker voor ons met een smeuig verhaal erbij, en via de VGL loods bereiken we de tramremise. Met de tram rijden we naar de Grote Weide. Na een kort verhaal bij het blauwe loshoes van Harreveld lopen we via Staphorst naar de Kasteelboerderij voor de lunch.


Met een uitbundig applaus word ik bedankt voor deze sfeervolle zwerftocht.

De Museumplusbus is een initiatief van zeven musea. Het werkt als volgt:

Groepen senioren uit verzorgingshuizen of met thuiszorg gaan naar één of twee musea op één dag. Ze worden gastvrij ontvangen, krijgen koffie en een rondleiding en genieten naar hartelust. De bus haalt op, brengt heen en brengt terug. Minimaal 30, maximaal 45 personen, rollators mee.

Gratis! Dankzij de genereuze steun van de BankGiro Loterij.

Een landelijk vervoersbedrijf verwent haar jubilarissen met museumbezoek

Vandaag mag ik met Cora en de weer volledig herstelde Jan een rondleiding verzorgen voor de jubilarissen van een bekend landelijk  vervoersbedrijf.


In de Kasteelboerderij delen we de groep bezoekers in drieën en we gaan op pad.
Ik start in de 17de eeuw met de paltrok molen en houd hier ook een korte inleiding over het meer dan 100-jarige museum.
Via de windwatermolen met vijzelpomp bereiken we de brug van Ouderkerk en de Zaanstreek. De dubbele buurt en de rijke koopman Honig spreken tot de verbeelding. In de bakkerij genieten we van de heerlijke geuren en kan ik mijn verhaal over de prachtig brandende takkenoven kwijt.


In de wasserij worden we opgewacht door Judy die het wasverhaal vol verve kan vertellen. Altijd weer mooi om de verwondering te zien bij mensen als ze hier voor het eerst binnen stappen.


In de smederij is Mark druk  met een bijzonder object voor enkele kinderen. Ook hier de heerlijke specifieke geur.


De VGL loods en de remise kan ik niet overslaan. Het verhaal van de Arnhemse tram houd ik kort bij deze Friezen en Groningers.
We lopen door naar Freia waar in vogelvlucht kan worden kennis genomen van de kaas- en boterproductie in Friesland.  Helaas draait de stoommachine niet vandaag.


In Beerta voelen de Groningers zich direct helemaal thuis bij Trijn die zelf met een behoorlijk Gronings accent spreekt: prachtig !  Een van de mensen in mijn groep blijkt in Beerta te wonen. Op de deel staan we even stil bij de landarbeiders stakingen van 1929.


Via de kop-hals-romp boerderij van Midlum bereiken we de tram en rijden we vlot naar de Kasteelboerderij waar de lunch inmiddels wacht. Ook de andere groepen zijn op tijd terug bij de altijd stipte Horeca collega's.

Een rondleider op de 50+ beurs in Utrecht

Soms leidt de weg van een rondleider naar een plek ver buiten het Openluchtmuseum.

Vandaag sta ik voor het museum in de Jaarbeurs in Utrecht op de 50+ beurs.  Dit is een van de grootste doelgroepen van ons museum en er komen meer dan 100.000 mensen op de beurs af, dus reageer ik graag positief op de vraag of ik het museum daar wil vertegenwoordigen.

Op de beurs staat een grote stand van Gelderland, verdeeld in Achterhoek, Rivierengebied en regio Arnhem-Nijmegen.
Met twee dames van het RBT-KAN (knooppunt Arnhem-Nijmegen) draag ik niet alleen de boodschap van ons museum uit, maar feitelijk van de hele regio, dus ik sta ineens ook reclame te maken voor de stad Arnhem en de stad Nijmegen. Leerzaam.

Vanwege de enorme drukte is er weinig tijd om achterover te leunen. Informatie over ons museum geef ik steeds in een één-op-één gesprek dus de 100.000 bezoekers zal ik niet gehaald hebben.

Vermoeid en met een tas vol brochures en folders over vele reisbestemmingen uit omliggende stands, laat ik me in de stroom bezoekers terug voeren naar Utrecht CS waar in de spits de treinen ook nogal overvol zijn.

Graag gedaan, maar wellicht niet helemaal mijn ding, zou ik zeggen in een stand vol jonge dames van rond de 23 jaar.