Rondleidersbijeenkomst nieuwe stijl

Op deze dinsdag de 17e maart 2015 moesten we even wennen aan de rondleidersbijeenkomst nieuwe stijl.
Ditmaal geen bijeenkomst in de Hoeferzaal (die is afgebroken in het kader van de volledige vernieuwing van ons entreegebouw) maar een bijeenkomst in twee groepen op verschillende locaties.

foto: Wietze Landman

Na een korte uitleg van Suzanne tijdens een kop koffie in de kantine, gaat mijn groep naar Staphorst waar Jacco H  (expert op het gebied van Staphorst) tekst en uitleg geeft in deze fraaie boerderij. Oude wijsheden komen boven waarvan de duidelijkste: niet alles is wat het lijkt.
Vorig jaar heeft Jacco ook al eens een schitterend stuk in de Priori geschreven over erfgoed uit Staphorst.

foto: Wietze Landman

Na een korte lunch in onze kantine beluisteren we met collega-rondleider Aemilie op de eerste verdieping van de Westerstraat een duidelijk verhaal met Powerpoint presentatie (aan alle rondleiders via de mail toegezonden) over  gezondheidszorg en hygiëne. Ongelooflijk zoals ziektes in het verleden werden toegedacht aan kwade demonen en de toorn van God. De hygiene was ook bijster slecht in het verleden.  Met stromend water en riolering is een hoop leed achter de rug.

Twee leerzame en zinvolle bijeenkomsten waren het. Dat biedt een goed perspectief voor de toekomst al hebben vele collega's de gezamenlijke vergaderbijeenkomst node gemist.

Fotoshoot met eindexamenscholieren t.b.v. jaarboek

Vandaag een erg inspirerende mooie rondleiding gehad met 20 eindexamenscholieren en enkele fotografen. Voor het jaarboek van de school zijn de 50-er jaren als motto gekozen. De leerlingen zijn allemaal gekleed in 50-er jaren outfit en de bedoeling is om in het museum mooie foto's te schieten in museumlocaties met een 50-er jaren sfeer.

Dat begint al goed in het postkantoortje in de Westerstraat waar we even een orgeltje moeten verplaatsen dat daar de winter droog staat door te komen. Geweldige foto's al direct (ik mag zo nu en dan even op een schermpje meekijken).
Daarna het Jordaan-café waar we de barkrukken even uit de ruststand moeten halen. Een van de leerlingen is als ober verkleed en doet het fotografisch meteen goed achter de tap. Het lelijke bordje op de deur (verboden doorgang) bedekken we met een 50-er jaren pet.
Buiten is de oude DAF600 nog een gewild fotoobject waar een mooie leerlinge prima op kan liggen als in een showroom.

Dan even flink doorwandelen naar Dingenliefde waar een onbeheerde RET tram staat te wachten op de instructeurs. Die gebruiken we meteen maar even voor enkele schitterende foto's.

In het Groenekruis gebouw blijken alle poppen ontkleed te zijn dus we gaan door naar het derde huisje van Tilburg. Ook het vierde huisje (feitelijk 70-er jaren) krijgt toch nog veel aandacht vanwege de vele aha-erlebnissen.

Dan door naar de Noorse watersnoodwoning. Op de eerste verdieping en trap wordt geschilderd maar op de begane grond mogen we fotograferen. Dat komt goed uit want enkele verklede leerlingen vragen gewoon om een oude keuken en die is hier lekker ruim.

Tot slot naar de tramhalte bij Freya en door naar de VGL loods. Dan zijn we al ruim over tijd en vlot lopen we terug naar de entree. En uiteraard blijft dan een van de fotografen met enkele leerlingen hangen bij de ophaalbrug van Ouderkerk: geen 50-er jaren maar wel mooie plaatjes.

In het heerlijke warme entreegebouw word ik uitgebreid bedankt door de leerlingen en het bestuur.
Ook de collega aan de balie was speciaal voor deze groep gekomen en kan pas nu met enige vertraging naar huis.

Een van mijn mooiste rondleidingen is weer ten einde. Wel krijg ik t.z.t. een pdf van het jaarboek toegestuurd.

Met de sleutelbos door hagel en natte sneeuw in winterlaag.

Winterlaag is dit jaar heel laag, omdat het museum doordeweeks voor bezoekers gesloten is. En dat is erg handig voor de vele onderhoudsploegen en afbraakploegen van HollandRama en entreegebouw.

Toch komt er regelmatig een bedrijfsgroep op bezoek zoals vandaag meer dan twintig ingenieurs en adviseurs van een buro uit het Zuiden.  Helaas is de vrijwel continu vallende hagel en natte sneeuw lastig voor Spoorwegen en wegverkeer, en dus ook voor openluchtrecreatie in het museumpark.

Piet B en ik verdelen de groep in twee, en we gaan beiden ons weegs.
Met mijn groep vertel ik op een droog moment even wat over het museum en haar historie, voor de blauwe muren van Harreveld. Dan snel door naar Staphorst om het pak een beetje droog te houden.
Na mijn verhaal over Goldstein, het venstervrijen en de niet spattende turf als brandstof  in de houten schoorsteen, gaan we door naar de grote deel met onze levende koeien.

Na de potstal mogen we gelukkig (er wordt hier hard gewerkt binnen) ook even langs de gruppestal van de Stolp om de enorme inwendige hooischuur te bewonderen.

Via de brug van Ouderkerk en het verhaal over alle typen molens die hier zichtbaar zijn, komen we bij het Koopmanshuis en de Chinees. Helaas krijg ik de verlichting daar niet meer uitgeschakeld maar de bewaking zal er naar kijken. In de wasserij kan ik mijn verhaal kwijt bij de rosmolen en de stampkuipen terwijl het buiten al hagelend flink tekeer gaat.

Ook de wevers ontvangen ons hartelijk in hun goed verwarmde werkhuisje.

Dan door naar de remise waar we met het naar binnen rangeren van een instructietram, mee naar binnen kunnen voor warmte en mijn favoriete verhaal over de tramgeschiedenis en de aanleg in ons park.

Ineens blijkt het al vijf voor drie en we moeten nog helemaal naar de entree lopen (de instructietram die wel rijdt mag ons helaas niet meenemen; heel begrijpelijk uiteraard.).
Door de hagelsneeuw lopen we vlot naar de entree waar we kunnen opdrogen en bijwarmen.

Het was een geslaagde rondleiding en ieder bedankt me nog eens.

Sjouke Kupers en Jan van de Vring overleden

Helaas hebben we de afgelopen maand van twee rondleiders afscheid moeten nemen die nog tot in 2013 rondleidingen hebben verzorgd in het Openluchtmuseum.

Sjouke Kupers uit Markelo is deze maand overleden.

Jan van de Vring is deze maand overleden. Zijn vrouw Evaline blijft als rondleidster aan ons museum verbonden.

Beide rondleiders hebben met veel inzet en enthousiasme deel uit gemaakt van onze rondleidersgroep en we zullen ze beide missen.

Jaarafsluiting rondleiders in de Hoeferzaal

We hebben vanochtend, zoals Suzanne in haar mail al schreef,  een mooie en plezierige eindejaars-bijeenkomst gehad in de Hoeferzaal. Piet B heeft terug gekeken op de afgelopen 20 jaar als rondleider in het NOM, en hij heeft een boeiend verhaal over het schort voorgedragen. Daarna heeft Gerard B ons een mooi kerstverhaal over de bewoners van het los hoes uit Harreveld verteld. Zowel Piet als Gerard hadden veel lovende woorden voor Rita die alle oudere rondleiders lijkt te hebben doorgezaagd in de ballotage periode. En ik bleek, net als enkele anderen, nog in het rood te staan v.w.b. de wel-en-wee-pot. Meteen maar voor 2014 en 2015 betaald met het schaamrood op mijn kaken.

Vervolgens heeft Maurits stilgestaan bij het afscheid van Gérard Nelissen.
Aansluitend heeft John Wieringa (Presenteren) een sage uit 1870 op zijn eigen wijze verteld.

Naast veel door collega-rondleiders zelfgemaakte lekkernijen en prima koffie, was er voor ieder een Kerstpakket in de vorm van een tas vol heerlijkheden.

Daarna was er nog volop ruimte om elkaar te ontmoeten en bij te praten.

Christmas in the rain - een bedrijfsfeestje

Nog nooit is het me overkomen dat ik volledig doorweekt van jas tot en met schoenen een rondleiding heb afgesloten, dus eens moest de eerste keer zijn.

Een bedrijf in milieutechnologie viert haar bedrijfsKerstfeest in ons museum, te beginnen met een heerlijk glas glühwein op het overdekte terras bij de ijsbaan. Buiten regent het en is het waterkoud, binnen is het goed uit te houden.

Toch delen Helmig en ik volgens plan de groep in tweeën en beiden starten we met onze groep de rondleiding. Het is na vijven dus helaas geen trams meer om ons droog over het terrein te vervoeren.

Met mijn groep start ik in de Amsterdamse Westerstraat die net wordt afgesloten dus dat kan ik nog even verhinderen. Voor de vele jonge mensen blijkt het postkantoor niet meer zo'n vanzelfsprekend herkenningspunt uit het verleden; grappig om dat zo te ontdekken. Het Turkenpension maakt indruk en vergelijkingen met het heden zijn snel gemaakt.
In het Amsterdamse café ontbreekt de muziek en de mooie beelden van Johny Jordaan. Dan is het ineens toch wat doods in het café.
We lopen even door naar de pottebakkersgang maar die is in de regen toch wel erg nat. Omdat de bovenverdieping niet echt weet te boeien, besluit ik snel door te lopen naar Staphorst.

Staphorst is altijd interessant, ook zonder dame in streekdracht. De beschilderingen van Goldstein en de vele verhalen over het leven in Staphorst kunnen de groep wel boeien. Als ik dan de deur naar de deel open waar in het volle licht onze koeien in de potstal staan, dan is men regen en koude snel vergeten.

Van de potstal naar de gruppenstal in de Stolp. Er is veel kennis in de groep en ook mijn vraag over de vreemde stenen uitstulpingen in de hooibergruimte, leiden direct naar een goed antwoord: ja de bedsteden dus.

Buiten even snel wat over de molens en de brug uit Ouderkerk maar dan hophop naar de Koopmanswoning van Honig waar binnen de Kersttafel wacht: en dat al in de 17de eeuw.

Nu volgt een lastige tocht want de groep moet naar de Hanekamp en zonder tram is dan een wandeling door de regen onvermijdelijk.  Via de ambachtsbuurt bereiken we de VGL-loods en Remise maar ik besluit die niet meer te openen en na een kort verhaal door te lopen naar de diner-locatie.

Koud, nat en een beetje verkleumd arriveert de groep in de Zwolse herberg.

Op het grote middenpad kom ik een Peugeootje tegen met twee oudere dames. Op mijn vraag waarom ze hier rijden antwoorden ze: we zijn op zoek naar het feest in de Kasteelboerderij (daar zit een ander bedrijf vanavond).  Omdat het vrijwel onmogelijk is om in het pikkedonker van hieruit je weg te vinden naar dit Kasteelfeest, kruip ik achterin, en als een veredelde TomTom wijs ik de weg terug naar Entreegebouw, langs Vierhouten en Molukse barak naar de achterkant van de Kasteelboerderij waar de invalide berijdster haar auto mag neerzetten. Nadat ik de beide dames naar het feest heb begeleid (de klant blijft koning tenslotte) loop ik terug naar de entree en wordt ik echt helemaal door en door drijfnat.

Een leerzame Christmas in the Rain..........

Grote zorginstelling viert feest in ons museum

Vandaag viert een flinke afdeling van een grote zorginstelling een avond feest in onze Kasteelboerderij. Dat betekent in ieder geval een rondleiding en heerlijk dineren.

De 150 aanwezigen verdelen we over de 7 beschikbare rondleiders-collega's, en we bespreken heerlijk buiten op het terras wie waar volgens welke route naartoe zal gaan. Het is een avondrondleiding dus we lopen met een sleutelbos omdat de gebouwen na 5 uur netjes worden afgesloten. Jan en ik openen vantevoren alvast een flink aantal gebouwen.

Met mijn groep enthousiaste vrouwen wandel ik eerst volgens afspraak naar de wasserij; best lastig omdat er onderweg daar naartoe zo veel te vertellen is.  Judy staat al met een glimlach in de deuropening en ze verrast mijn dames met een duidelijk verhaal over de werking en het werkverleden in deze wasserij-blekerij uit Overveen. Er is zelfs even tijd voor enkele dames om de was op de bleek nat te hozen met een hoosspaan of een klomp.

Marc staat op de smederij maar daar mag ik niet heen om de andere groepen niet voor de voeten te lopen. Ook in Marken echter is al een groepje binnen dus vertel ik toch maar even iets over de reparatiewerf en de ellende met storm en eb en vloed vroeger op dit eiland. We passen precies allemaal in het huisje, waar geen licht in is aangebracht. In het schemerdonker bekijken we buiten nog de paltrokmolen die precies met de mooie open zijkant met zaagramen naar ons toegekeerd staat. Toch nog even over de VOC dus en de 17de eeuw.

Via de poffertjeskraam bereiken we het Zaanse Koopmanshuis met de geschiedenis van Honig, mooi verlicht zoals in de winter. Toch maar even beginnen over de overtuin en de grote brand in de 70-er jaren. Mooie discussie meteen over wanneer een pand wel of niet naar het Openluchtmuseum kan verhuizen.

De brug van Ouderkerk biedt gelegenheid om naast de paltrok ook de vijzelmolen en de standerdmolen te bekijken. Tijd om die te bezoeken is er helaas niet; de zwerftocht mag iets meer dan een uur duren.

Via de imposante stolp-boerderij van Zuid-Scharwoude bereiken we ook nog Staphorst waar naast het verhaal van de streekdracht (de boerin is uiteraard al naar huis) nog zoveel andere mooie verhalen aan kleven.

Dan met enige spoed naar de Kasteelboerderij waar de feestmaaltijd wacht. Velen hebben die dag nog maar weinig gegeten of komen rechtstreeks uit dienst of nachtdienst.
Van de meeste feestgangers uit mijn groep krijg ik een persoonlijk bedankje en een hand als dank.

Weer even wennen zo'n avondrondleiding maar de sfeer van het park (het is nu helemaal donker) en de sfeer van de groep maken het wederom tot een memorabele happening.