Vandaag een bijzondere groep dames op leeftijd uit Amsterdam; ze willen graag naar de Westerstraat maar als groep zullen we er nooit komen; hoe kan dat nou ?
Met collega Wim delen we de groep in tweeën waarna we ieder zelf bepalen hoe we door het park gaan lopen.
Na een start bij de paltrokmolen die mede aan de wieg stond van het welvarende Amsterdam in de 17de eeuw, lopen we bij dreigende luchten door naar de wasserij waar Connie ons hartelijk ontvangt met een goed verhaal. We zijn nog niet binnen of het begint te stortregenen dus Con maakt er een wat langere presentatie van. Als na een kwartier de bui nog niet voorbij is besluiten we toch snel naar de halte tramremise te lopen waar we een conducteur helaas drijfnat hebben laten regenen omdat hij de rolstoelbrug moest uitklappen. Eenmaal binnen in de warme tram komt ieder weer een beetje op verhaal en verdwijnen de koude natte handen snel.
Bij de halte Grote Weide staat de Westerstraat op het programma maar helaas regent het nog steeds pijpenstelen dus ik besluit hier niet uit te stappen met deze kwetsbare groep. Bij de Westerstraat is een groot deel van het rondleidersverhaal tenslotte buiten. \
Bij de halte Dingenliefde snellen de fitte ouderen zich naar de blauwe deuren van het depot waar we binnen genieten van de enorme rommelzolder van de Kastanjelaan.
Als de ergste regen voorbij is lopen we naar het Groene Kruis gebouw dat ook op het wensenlijstje van de groep staat. De lucht van lysol maakt direct de tongen los en de zingende blote man in bad doet de rest. Willem Drees heeft het allemaal mogelijk gemaakt met zijn wetten op de kruisgebouwen en gezondheidszorg,
De Tilburgse huisjes zijn een grote Aha-Erlebnis voor de dames en met de tram komen we na dit avontuur vol verhalen aan de lunchtafel in de Kasteelboerderij.
donderdag 16 juni 2016
vrijdag 22 april 2016
Middelbare scholieren lopen thema-rondleidingen
Vandaag een drukke dag in het museum met meer dan 900 scholieren in allerlei projecten.
Drie groepen van 20 scholieren van VMBO tot HAVO lopen vandaag enkele themarondleidingen. Ik mag tweemaal met een groep op stap met als motto "eten en drinken".
Met de eerste groep, voornamelijk jongens, bezoek ik het blauw loshoes (eenpots maaltijden) en aansluitend de rosoliemolen (van vlasbollen tot lijnzaadolie).
Met de tram bezoeken we vervolgens even het Groene Kruisgebouw (beetje buiten het thema) en vervolgens de bierbrouwerij. Naast een goed uitleg van het brouwproces krijgen de jongens een glaasje wort te drinken (eerste stadium van bier, nog zonder alcohol). Tevens de uitleg waarom kinderen vroeger bier dronken in plaats van water. Een boterbabbelaar rondt dit verhaal af.
Via de dodendraad die tot veel aktiviteiten leidt (wel stoer om even via het houten raampje door de draad te kruipen die onder 6000 volt stroom staat) bereiken we de papierschepperij en de standerdmolen waar graan tot meel wordt vermalen. Rogge voor het roggebrood (ontbijt van de armen) hoeft niet gemalen te worden, maar tarwe wel.
We hebben maar een uurtje dus met een kleine spurt bereiken we als laatste groep net op tijd het entreeplein waar mijn tweede groep al wacht.
De tweede groep bestaat voornamelijk uit meisjes van Havo-3 versneld en ik besluit dit keer een ander traject te nemen. Wel weer eerst de rosoliemolen met een prima verhaal van de molenaar. Dan de tram naar Dingenliefde waar we het Indisch Achtererf bezoeken. Esther neemt de meisjes snel mee in haar Bruynzeel keuken en wil wel eens weten hoe vaak men aardappelen eet en hoe vaak rijst. De invloed van de Indische keuken op Nederland is duidelijk.
Dan naar de Delftse molen. De meiden hebben er zin in en racen de trappen op naar boven waar molenaar Marcel een goed verhaal vertelt over het malen van graan en over het scherpen van de molenstenen dat om de 6 weken moest gebeuren. Er draaien in deze molen maar liefst 4 paar molenstenen parallel zodat er een enorme productiecapaciteit ontstond, en dat in de 17de eeuw.
Via de standerdmolen bereiken we na een uur weer het entreeplein. Meer zit er helaas niet in in een uur. Graag was ik nog naar een paar meer lokaties gegaan. De groep was overigens met het thema arm-en-rijk ook al op een aantal van mijn favoriete lokaties geweest, zoals Varik en de Koopmanswoning.
Ik vond het een goed bestede prima morgen maar ik hoop dat er voor deze groepen een half uur bij kan komen.
Drie groepen van 20 scholieren van VMBO tot HAVO lopen vandaag enkele themarondleidingen. Ik mag tweemaal met een groep op stap met als motto "eten en drinken".
Met de eerste groep, voornamelijk jongens, bezoek ik het blauw loshoes (eenpots maaltijden) en aansluitend de rosoliemolen (van vlasbollen tot lijnzaadolie).
Met de tram bezoeken we vervolgens even het Groene Kruisgebouw (beetje buiten het thema) en vervolgens de bierbrouwerij. Naast een goed uitleg van het brouwproces krijgen de jongens een glaasje wort te drinken (eerste stadium van bier, nog zonder alcohol). Tevens de uitleg waarom kinderen vroeger bier dronken in plaats van water. Een boterbabbelaar rondt dit verhaal af.
Via de dodendraad die tot veel aktiviteiten leidt (wel stoer om even via het houten raampje door de draad te kruipen die onder 6000 volt stroom staat) bereiken we de papierschepperij en de standerdmolen waar graan tot meel wordt vermalen. Rogge voor het roggebrood (ontbijt van de armen) hoeft niet gemalen te worden, maar tarwe wel.
We hebben maar een uurtje dus met een kleine spurt bereiken we als laatste groep net op tijd het entreeplein waar mijn tweede groep al wacht.
De tweede groep bestaat voornamelijk uit meisjes van Havo-3 versneld en ik besluit dit keer een ander traject te nemen. Wel weer eerst de rosoliemolen met een prima verhaal van de molenaar. Dan de tram naar Dingenliefde waar we het Indisch Achtererf bezoeken. Esther neemt de meisjes snel mee in haar Bruynzeel keuken en wil wel eens weten hoe vaak men aardappelen eet en hoe vaak rijst. De invloed van de Indische keuken op Nederland is duidelijk.
Dan naar de Delftse molen. De meiden hebben er zin in en racen de trappen op naar boven waar molenaar Marcel een goed verhaal vertelt over het malen van graan en over het scherpen van de molenstenen dat om de 6 weken moest gebeuren. Er draaien in deze molen maar liefst 4 paar molenstenen parallel zodat er een enorme productiecapaciteit ontstond, en dat in de 17de eeuw.
Via de standerdmolen bereiken we na een uur weer het entreeplein. Meer zit er helaas niet in in een uur. Graag was ik nog naar een paar meer lokaties gegaan. De groep was overigens met het thema arm-en-rijk ook al op een aantal van mijn favoriete lokaties geweest, zoals Varik en de Koopmanswoning.
Ik vond het een goed bestede prima morgen maar ik hoop dat er voor deze groepen een half uur bij kan komen.
donderdag 7 april 2016
Zweedse groep bezoekt ons Ikea huisje van Marken
Vandaag mag ik een groep artsen en verpleegkundigen uit de Zweedse gezondheidszorg rondleiden door een gedeelte van ons mooie museumpark. Een rondleiding in het Engels.
Na een kleine introductie loop ik met de groep naar de rosoliemolen waar Hans van Z een boeiend verhaal vertelt over de molen en de productie van olie uit lijnzaad en andere zaden. De toon is gezet en de eerste vragen zijn al spoedig gesteld. Hans blijkt een begenadigd verteller, ook in het Engels.
We lopen door naar Vierhouten waar we kennis maken met de "arme" Gelderse grond, met prachtige mutsen en een karig inkomen dat met de jacht op hazen moest worden aangevuld.
Op de deel vertelt Hermien wat over haar dagelijkse muts. Verder maken we kennis met de tabakteelt in deze regio. We blijven iets langer omdat het buiten stortregent.
Zodra het droog is lopen we via het kinderproject bij Vragender naar de boerderij van Hoogmade waar we kennismaken met de stadse wijze van het bewonen van een boerderij.
Enigszins verbaasd is men dat in zo'n dure boerderij een open keuken is gebouwd.
Ook in het Zomerhuis nogmaals een open keuken, al is die veel bescheidener.
Via de drie kruisen op de buitenmuur van het oudste deel van Hoogmade lopen we over de voetgangersbrug langs Texel naar het Ikea-huisje van Marken.
De gele kleur blijkt in Skandinavie vaak gebruikt te zijn op de onderkant van interieurmuren omdat daar kringen door vocht niet goed op zichtbaar zijn. Zo leer ik weer wat nieuws.
Helaas is er te weinig tijd voor de wasserij want de lunch wacht. Het begint te stortregenen en we vluchten de Stolp boerderij in. De centrale hooibergruimte is een onverwacht extraatje en enkele personen weten zowaar dat de stenen bouwsels in de hooiberg de achterkant zijn van de bedsteden in de verschillende kamers.
Na de dikke bui lopen we rustig naar de Kasteelboerderij voor de lunch. De buschauffeur, die ook mee luncht, blijkt mijn oude Oosterbeekse vriend Piet te zijn. Hij brengt de groep in de middag naar Ede voor een volgend bezoek.
Na een kleine introductie loop ik met de groep naar de rosoliemolen waar Hans van Z een boeiend verhaal vertelt over de molen en de productie van olie uit lijnzaad en andere zaden. De toon is gezet en de eerste vragen zijn al spoedig gesteld. Hans blijkt een begenadigd verteller, ook in het Engels.
We lopen door naar Vierhouten waar we kennis maken met de "arme" Gelderse grond, met prachtige mutsen en een karig inkomen dat met de jacht op hazen moest worden aangevuld.
Op de deel vertelt Hermien wat over haar dagelijkse muts. Verder maken we kennis met de tabakteelt in deze regio. We blijven iets langer omdat het buiten stortregent.
Zodra het droog is lopen we via het kinderproject bij Vragender naar de boerderij van Hoogmade waar we kennismaken met de stadse wijze van het bewonen van een boerderij.
Enigszins verbaasd is men dat in zo'n dure boerderij een open keuken is gebouwd.
Ook in het Zomerhuis nogmaals een open keuken, al is die veel bescheidener.
Via de drie kruisen op de buitenmuur van het oudste deel van Hoogmade lopen we over de voetgangersbrug langs Texel naar het Ikea-huisje van Marken.
De gele kleur blijkt in Skandinavie vaak gebruikt te zijn op de onderkant van interieurmuren omdat daar kringen door vocht niet goed op zichtbaar zijn. Zo leer ik weer wat nieuws.
Helaas is er te weinig tijd voor de wasserij want de lunch wacht. Het begint te stortregenen en we vluchten de Stolp boerderij in. De centrale hooibergruimte is een onverwacht extraatje en enkele personen weten zowaar dat de stenen bouwsels in de hooiberg de achterkant zijn van de bedsteden in de verschillende kamers.
Na de dikke bui lopen we rustig naar de Kasteelboerderij voor de lunch. De buschauffeur, die ook mee luncht, blijkt mijn oude Oosterbeekse vriend Piet te zijn. Hij brengt de groep in de middag naar Ede voor een volgend bezoek.
woensdag 6 april 2016
MuseumPlusBus met verlengde bus met 18 rolstoelers
Vandaag mag ik met twee mederondleiders (Bart en Alice) de groep van de MuseumPlusBus rondleiden. De bus is splinternieuw en kan nu 18 rolstoelers meenemen en dat aantal is er ook vandaag met 18 begeleiders. Een prachtige groep uit Brabant die er veel zin in heeft.
Na de verdeling met batches in de groepen rood, wit en blauw, gaan we op pad. Speciaal vandaag gaat er een filmploeg mee van de Stichting MuseumPlusBus.
Met mijn groep zoek ik de interessante plaatsen in het museum waar ook voldoende ruimte is voor 6 rolstoelers plus een filmploeg.
We starten op de deel van Staphorst waar Marjo in streekdracht een boeiend verhaal vertelt. Omdat de koeien gelukkig nog op stal staan, kunnen mooie filmbeelden ontstaan.
Via de Stolp (van potstal naar gruppestal) lopen en rijden we naar de fotogenieke gele ophaalbrug van Ouderkerk (filmstop) en door naar de dubbele buurt en het Koopmanshuis. Omdat we hier nergens met deze groep naar binnen kunnen, gaan we door naar de wasserij.
Een prachtige locatie is dit met veel plaats voor alle rolstoelen en overal ruimte voor de filmers en fotografen. Gelukkig draaien de waskuipen want de wasserij is verder wegens pauze niet bezet met een wasvrouw of -man. Dus vertel ik zelf het verhaal van Gehrels en de werkomstandigheden hier. Helaas ligt er geen was op de bleek maar ook zonder moet ik er wat over vertellen omdat het een wezenlijk onderdeel is van het wasproces. Bij de spoelbak kruip ik zelf maar even op mijn knieën in het strobakje; ik kan moeilijk iemand uit de rolstoel vragen om dit te doen.
Dan is het tijd voor even een sanitair rondje achter de wagenloods van Goes.
Vervolgens lopen we via het Deventer urinoir en de standerd-molen terug naar de Kasteelboerderij voor een welverdiende lunch.
Het Openluchtmuseum is een van de deelnemers aan de Museum Plus Bus, een bijzonder leuk initiatief voor ouderen in Nederland.
De bus rijdt elke dag gratis een groep senioren naar één van de twaalf deelnemende musea. Het zijn mensen die écht niet meer zelfstandig een museum kunnen bezoeken. En dat wordt gewaardeerd...kijk maar.
Perspublicatie van het Openluchtmuseum:
De Museum Plus Bus maakte samen met de bewoners van Woonzorgcentrum Joannes Zwijsen een filmpje om te laten zien hoe belangrijk het is dat senioren ...buiten de deur blijven komen om nieuwe omgevingen te ontdekken. Speciale dank gaat uit naar mevrouw Schilders, mevrouw Verhoeven, mevrouw Dijkstra en meneer Van der Zande voor het delen van hun verhalen!
Na de verdeling met batches in de groepen rood, wit en blauw, gaan we op pad. Speciaal vandaag gaat er een filmploeg mee van de Stichting MuseumPlusBus.
Met mijn groep zoek ik de interessante plaatsen in het museum waar ook voldoende ruimte is voor 6 rolstoelers plus een filmploeg.
We starten op de deel van Staphorst waar Marjo in streekdracht een boeiend verhaal vertelt. Omdat de koeien gelukkig nog op stal staan, kunnen mooie filmbeelden ontstaan.
Via de Stolp (van potstal naar gruppestal) lopen en rijden we naar de fotogenieke gele ophaalbrug van Ouderkerk (filmstop) en door naar de dubbele buurt en het Koopmanshuis. Omdat we hier nergens met deze groep naar binnen kunnen, gaan we door naar de wasserij.
Een prachtige locatie is dit met veel plaats voor alle rolstoelen en overal ruimte voor de filmers en fotografen. Gelukkig draaien de waskuipen want de wasserij is verder wegens pauze niet bezet met een wasvrouw of -man. Dus vertel ik zelf het verhaal van Gehrels en de werkomstandigheden hier. Helaas ligt er geen was op de bleek maar ook zonder moet ik er wat over vertellen omdat het een wezenlijk onderdeel is van het wasproces. Bij de spoelbak kruip ik zelf maar even op mijn knieën in het strobakje; ik kan moeilijk iemand uit de rolstoel vragen om dit te doen.
Dan is het tijd voor even een sanitair rondje achter de wagenloods van Goes.
Vervolgens lopen we via het Deventer urinoir en de standerd-molen terug naar de Kasteelboerderij voor een welverdiende lunch.
Het Openluchtmuseum is een van de deelnemers aan de Museum Plus Bus, een bijzonder leuk initiatief voor ouderen in Nederland.
De bus rijdt elke dag gratis een groep senioren naar één van de twaalf deelnemende musea. Het zijn mensen die écht niet meer zelfstandig een museum kunnen bezoeken. En dat wordt gewaardeerd...kijk maar.
Perspublicatie van het Openluchtmuseum:
De Museum Plus Bus maakte samen met de bewoners van Woonzorgcentrum Joannes Zwijsen een filmpje om te laten zien hoe belangrijk het is dat senioren ...buiten de deur blijven komen om nieuwe omgevingen te ontdekken. Speciale dank gaat uit naar mevrouw Schilders, mevrouw Verhoeven, mevrouw Dijkstra en meneer Van der Zande voor het delen van hun verhalen!
vrijdag 11 maart 2016
Internationaal voederbedrijf maakt GPS-tocht door wintermuseum
Vandaag hebben we bezoek van een internationaal voederbedrijf dat via een eventbureau een GPS-tocht maakt door het museum. De voertaal is Engels.
Als rondleider sta ik dientengevolge vandaag op een vaste plaats: de Freya stoomzuivelfabriek uit Veenwouden (Fr). Viermaal komt een groep bij me in de zuivelfabriek waar we kennismaken met het leven in de fabriek van rond 1910 en de productiemethoden die tot kwalitatief goede kaas en roomboter leiden.
Voor mij nog een hele klus om deze mij bekende locatie plotseling in het Engels voor het voetlicht te brengen. Gelukkig is er een Engelse informatiekaart bij de ingang van de fabriek,
Mijn rondleiding moet ik afsluiten met een met de leiding afgesproken vraag, waarop een eenduidig antwoord kan worden gegeven. Na intypen van dat antwoord in de vele aanwezige GPS-phones, volgen de coördinaten van de nieuwe locatie waar men heen moet gaan. Men weet dan nog steeds niet bij welk gebouw men dan terecht komt dus de plattegrond helpt niet in dat geval. Spannend.
In ieder geval eindigt de tocht voor alle groepen in de brouwerij met een rondleiding en bierproeverij dus eind goed al goed.
Een prettige nieuwe ervaring voor mij als rondleider. Tussen de groepen door had ik nog een groep katten die bij Freya van de lentezon lagen te genieten.
Als rondleider sta ik dientengevolge vandaag op een vaste plaats: de Freya stoomzuivelfabriek uit Veenwouden (Fr). Viermaal komt een groep bij me in de zuivelfabriek waar we kennismaken met het leven in de fabriek van rond 1910 en de productiemethoden die tot kwalitatief goede kaas en roomboter leiden.
Voor mij nog een hele klus om deze mij bekende locatie plotseling in het Engels voor het voetlicht te brengen. Gelukkig is er een Engelse informatiekaart bij de ingang van de fabriek,
Mijn rondleiding moet ik afsluiten met een met de leiding afgesproken vraag, waarop een eenduidig antwoord kan worden gegeven. Na intypen van dat antwoord in de vele aanwezige GPS-phones, volgen de coördinaten van de nieuwe locatie waar men heen moet gaan. Men weet dan nog steeds niet bij welk gebouw men dan terecht komt dus de plattegrond helpt niet in dat geval. Spannend.
In ieder geval eindigt de tocht voor alle groepen in de brouwerij met een rondleiding en bierproeverij dus eind goed al goed.
Een prettige nieuwe ervaring voor mij als rondleider. Tussen de groepen door had ik nog een groep katten die bij Freya van de lentezon lagen te genieten.
donderdag 28 januari 2016
Arnhems Lyceum viert feest in het Openluchtmuseum
Vandaag komt een bekend Arnhems Lyceum met 180 leerlingen uit Mavo/Havo/Vwo naar ons museum om te ervaren hoe je in Nederland feest kon en kunt vieren.
Mijn groep telt 17 leerlingen en een prachtige aardrijkskunde docente. Door de stromende regen vandaag zijn we allen gehuld in regenkleding en verstopt onder paraplu's.
De afdelingen Presentatie en Educatie en het Kindererf hebben veel energie gestolen in de voorbereiding zodat alle groepen een pakketje schema's en instructies meevoeren om de dag zinvol in te kunnen vullen zonder elkaar als groepen in de weg te lopen.
Wij starten met broodjesbakken onder de kapschuur van het Kindererf en enkele medewerkers daar leggen perfect uit wat Duvekater is en bij welk feest dit hoorde. Ja, lekkere broodjes ook !
Dan een wandeltocht door de regen naar de Delftse molen waar Henk en Marian op ons wachten om te vertellen over het dauwtrappen op Hemelvaatsdag. Jaja de schoen en sokken moeten uit en buiten door het gras moet het gaan gebeuren. Door de drive van Henk gaat flink wat leerlingen op blote voeten het gras in. Uiteraard liggen er daarna handdoeken en is er wat lekkers.
Via de papiermolen en de drukkerij wandelen we naar Krawinkel. Bij de drukkerij laat ik de leerlingen zien dat daar een groot openluchtstadion heeft gestaan waarvan de contouren nog flauw zichtbaar zijn. Even verder boeit met name de dodendraad die onder hoogspanning stond tijdens de Eerste Wereldoorlog langs onze Zuidgrens. Grappig dat juist hier veel vragen over komen.
In het bakhuis van Krawinkel mogen de studenten raden hoeveel een daar aanwezig krentenbrood weegt. Een meisje raadt het goed maar wil vlak voor de uitslag nog haar geraden gewicht veranderen. Hierdoor gaat de prijs naar een andere leerling. Klein leed bestaat overal.
Dan naar de FEEST lokatie van het Kindererf waar de collega's daar de leerlingen laten dansen, een filmscenario laten maken en lekkere kniepertjes met slagroom laten maken. Ja, een feest !
Naast café Budel vertel ik wat over het terplekke opgestelde schilderij van Jan Steen. Vervolgens kunnen de leerlingen tekstballonnen plaatsen en hun hoofd door de geschilderde hoofden steken voor een groepsfoto van dit Sinterklaasfeest. Even gaat het mis en dondert de hele stellage voorover, maar het is licht materiaal dus snel weer op de plaats gezet.
Daarna gaat de groep met docenten van de school zelf nog een programma afwerken op het Kindererf waar ik als rondleider niet meer bij ben geweest.
Ik heb enorm genoten van deze soms wat chaotisch ochtend, en mijn groep en de docente ook !
Mijn groep telt 17 leerlingen en een prachtige aardrijkskunde docente. Door de stromende regen vandaag zijn we allen gehuld in regenkleding en verstopt onder paraplu's.
De afdelingen Presentatie en Educatie en het Kindererf hebben veel energie gestolen in de voorbereiding zodat alle groepen een pakketje schema's en instructies meevoeren om de dag zinvol in te kunnen vullen zonder elkaar als groepen in de weg te lopen.
Wij starten met broodjesbakken onder de kapschuur van het Kindererf en enkele medewerkers daar leggen perfect uit wat Duvekater is en bij welk feest dit hoorde. Ja, lekkere broodjes ook !
Dan een wandeltocht door de regen naar de Delftse molen waar Henk en Marian op ons wachten om te vertellen over het dauwtrappen op Hemelvaatsdag. Jaja de schoen en sokken moeten uit en buiten door het gras moet het gaan gebeuren. Door de drive van Henk gaat flink wat leerlingen op blote voeten het gras in. Uiteraard liggen er daarna handdoeken en is er wat lekkers.
Via de papiermolen en de drukkerij wandelen we naar Krawinkel. Bij de drukkerij laat ik de leerlingen zien dat daar een groot openluchtstadion heeft gestaan waarvan de contouren nog flauw zichtbaar zijn. Even verder boeit met name de dodendraad die onder hoogspanning stond tijdens de Eerste Wereldoorlog langs onze Zuidgrens. Grappig dat juist hier veel vragen over komen.
In het bakhuis van Krawinkel mogen de studenten raden hoeveel een daar aanwezig krentenbrood weegt. Een meisje raadt het goed maar wil vlak voor de uitslag nog haar geraden gewicht veranderen. Hierdoor gaat de prijs naar een andere leerling. Klein leed bestaat overal.
Dan naar de FEEST lokatie van het Kindererf waar de collega's daar de leerlingen laten dansen, een filmscenario laten maken en lekkere kniepertjes met slagroom laten maken. Ja, een feest !
 |
| Ontleden van een schilderij van Jan Steen |
Naast café Budel vertel ik wat over het terplekke opgestelde schilderij van Jan Steen. Vervolgens kunnen de leerlingen tekstballonnen plaatsen en hun hoofd door de geschilderde hoofden steken voor een groepsfoto van dit Sinterklaasfeest. Even gaat het mis en dondert de hele stellage voorover, maar het is licht materiaal dus snel weer op de plaats gezet.
Daarna gaat de groep met docenten van de school zelf nog een programma afwerken op het Kindererf waar ik als rondleider niet meer bij ben geweest.
Ik heb enorm genoten van deze soms wat chaotisch ochtend, en mijn groep en de docente ook !
dinsdag 10 november 2015
Spoorconstructiebedrijf houdt workshopdag in laagseizoen
Een bekend constructie- en onderhoudsbedrijf voor spoor- en traminfrastructuur houdt vandaag een lezingencyclus in ons museum. 's Middag wordt dit afgerond met een rondleiding.
Lies en ik gaan beide op pad met een clubje van een man of 13 vanaf de Kasteelboerderij. Ik start in Staphorst waar voor deze mannengroep veel te zien en te ervaren is. Kleding is er uiteraard niet in het laagseizoen. Vanuit de potstal lopen we naar de Stolpboerderij waar we de gruppenstal vinden en de enorme ingebouwde hooiberg. Ook het leven en werken van Twuijver blijft boeiend.
Op het entreeplein pakken beide groepen samen de tram (speciaal geregeld door Lies via Rob van Oostenrijk) en we rijden naar de tramremise waar Roelofs een verhaal houdt voor de groep. Intussen heeft Rob van O de sik-locomotor opgestart en rangeert hij deze enigszins heen en weer.
Opnieuw met de tram bereiken we de bierbrouwerij waar we allemaal het prijswinnende bockbier kunnen proeven. De bierbrouwer loopt met ons naar de oude brouwerij en vertelt ook daar nog eens het mooie oude brouwproces.
Met de tram bereiken we weer het entreeplein waar de rondleiding en ook de dag eindigt. Veel dank is er voor Lies en voor mij. Men heeft het duidelijk naar de zin gehad.
Lies en ik gaan beide op pad met een clubje van een man of 13 vanaf de Kasteelboerderij. Ik start in Staphorst waar voor deze mannengroep veel te zien en te ervaren is. Kleding is er uiteraard niet in het laagseizoen. Vanuit de potstal lopen we naar de Stolpboerderij waar we de gruppenstal vinden en de enorme ingebouwde hooiberg. Ook het leven en werken van Twuijver blijft boeiend.
Op het entreeplein pakken beide groepen samen de tram (speciaal geregeld door Lies via Rob van Oostenrijk) en we rijden naar de tramremise waar Roelofs een verhaal houdt voor de groep. Intussen heeft Rob van O de sik-locomotor opgestart en rangeert hij deze enigszins heen en weer.
Opnieuw met de tram bereiken we de bierbrouwerij waar we allemaal het prijswinnende bockbier kunnen proeven. De bierbrouwer loopt met ons naar de oude brouwerij en vertelt ook daar nog eens het mooie oude brouwproces.
Met de tram bereiken we weer het entreeplein waar de rondleiding en ook de dag eindigt. Veel dank is er voor Lies en voor mij. Men heeft het duidelijk naar de zin gehad.
Abonneren op:
Posts (Atom)