Op woensdag 7 december en op woensdag 14 december mag ik samen met 4 collega-rondleiders een groep ambulance-medewerkers rondleiden die een teambuildingsdag houden in ons museum.
De eerste dag rijd ik, na een start bij de rosoliemolen, met de groep naar de Viersprong waar direct de voorkeur voor de brouwerij wordt uitgesproken. Na een proefglaasje bezoeken we de oude brouwerij die tegenwoordig geheel voorzien is van uitleg middels enkele fraaie dialogen.
Via de dodendraad en de papiermolen komen we op het Zaanse Plein bij de kop van Jut die flink onder handen genomen wordt. Via bakkerij, koopmanswoning en stolpboerderij komen we bij de Westerstraat waar de glühwein staat te wachten, voorafgaand aan de winterspelen.
De tweede dag bezoek ik na de rosoliemolen Vierhouten en Varik waar Sarah de juiste snaar weet te raken. Via de Kerst en St Nicolaas in Hoogmade bereiken we de scheepswerf waar veel belangstelling is voor de bouw van een eikenhouten boot, en voor de kunst van het hout buigen.
Ook nu weer veel plezier bij de kop van Jut en dan weer een snelle wandeling via het molenpunt bij de brug van Ouderkerk naar Westerstraat en glühwein.
Eigenlijk is een uur te kort voor een rondleiding als deze. Ik arriveer met mijn groep als laatste en met een overschrijding die de horeca me niet in dank afneemt, al blijft iedereen vriendelijk. De teambuilding moet ook hier weer op tijd beginnen uiteraard.
maandag 19 december 2016
donderdag 17 november 2016
Gasbedrijf uit Noord Nederland met honderden medewerkers in ons museum
Vandaag mag ik met vijf collega-rondleiders een groep medewerkers van een groot gasbedrijf rondleiden tussen de workshops door. Ze krijgen allemaal een lunchbox mee waaruit tijdens de rondleiding gegeten kan worden. De enige voorwaarde die we meekrijgen is dat alle medewerkers in ieder geval de bierbrouwerij bezoeken.
Na de vlotte indeling in zes groepen ga ik van start met een groep mannen die in de techniek zitten. We starten bij de paltrokmolen en haar geschiedenis die aan de basis lag van onze welvaart in de 17de eeuw. Via de vijzelmolen en de ophaalbrug van Ouderkerk bereiken we de koopmanswoning van de familie Honig. Doorlopend door de ambachtsbuurt bereiken we de VGL-loods waar we naar binnen gaan. De geschiedenis van het echtpaar Van Gend en Loos en de overnames door de NS en door DHL spreken snel tot de verbeelding.
Voor de remise wordt een Rotterdamse vierasser op gang gebracht door een trambestuurder in opleiding, gecoached door Rob van O. De mannen hebben veel belangstelling voor het trambedrijf en via een van de grote deuren komen we in de remise waar de meeste van onze trams wachten op het winterhoogseizoen. Er is veel te zien en te vertellen en met enige moeite krijg ik de groep weer naar buiten. We lopen via Freija naar de ja-knikker waar de video gewoon blijkt te draaien in het laagseizoen. Dat is de spijker op zijn kop want er zijn vele oud-collega's en familieleden te zien bij de aanleg van het aardgasnet door Nederland. Helaas kan ik de ja-knikker niet laten draaien.
We wandelen door langs het kerkje en de watersnoodwoning, en zo komen we met de groep van Ruud samen in de bierbrouwerij waar we ons het bokbier goed laten smaken.
Omdat de klok van 1400u nadert (dan starten de workshops weer) haasten we ons via de dodendraad en de papierschepperij naar de Kasteelboerderij waar we hartelijk afscheid nemen.
Komende woensdag mag ik nog een groep van dit bedrijf ontvangen voor een rondleiding.
Na de vlotte indeling in zes groepen ga ik van start met een groep mannen die in de techniek zitten. We starten bij de paltrokmolen en haar geschiedenis die aan de basis lag van onze welvaart in de 17de eeuw. Via de vijzelmolen en de ophaalbrug van Ouderkerk bereiken we de koopmanswoning van de familie Honig. Doorlopend door de ambachtsbuurt bereiken we de VGL-loods waar we naar binnen gaan. De geschiedenis van het echtpaar Van Gend en Loos en de overnames door de NS en door DHL spreken snel tot de verbeelding.
Voor de remise wordt een Rotterdamse vierasser op gang gebracht door een trambestuurder in opleiding, gecoached door Rob van O. De mannen hebben veel belangstelling voor het trambedrijf en via een van de grote deuren komen we in de remise waar de meeste van onze trams wachten op het winterhoogseizoen. Er is veel te zien en te vertellen en met enige moeite krijg ik de groep weer naar buiten. We lopen via Freija naar de ja-knikker waar de video gewoon blijkt te draaien in het laagseizoen. Dat is de spijker op zijn kop want er zijn vele oud-collega's en familieleden te zien bij de aanleg van het aardgasnet door Nederland. Helaas kan ik de ja-knikker niet laten draaien.
We wandelen door langs het kerkje en de watersnoodwoning, en zo komen we met de groep van Ruud samen in de bierbrouwerij waar we ons het bokbier goed laten smaken.
Omdat de klok van 1400u nadert (dan starten de workshops weer) haasten we ons via de dodendraad en de papierschepperij naar de Kasteelboerderij waar we hartelijk afscheid nemen.
Komende woensdag mag ik nog een groep van dit bedrijf ontvangen voor een rondleiding.
zondag 9 oktober 2016
Beroepsuitje van Brabantse uitvaartondernemer
Als rondleider word ik soms op de proef gesteld en extra gemotiveerd door de specifieke opdracht die wordt gegeven. Weliswaar gaat het om een bedrijfsuitje van een uitvaartondernemer, toch is de (voor het personeel dan nog geheime) opdracht aan mij om de rondleiding te houden, gericht op rouw-rituelen gelieerd aan situaties in ons museum.
Via Suzanne weet ik weer op het spoor te komen van een presentatie (PowerPoint) die een collega-rondleider ooit heeft gegeven tijdens een (toen nog bestaande) rondleidersvergadering. Deze bestaat echter geheel uit prachtige foto's maar bevat geen teksten, en gaat ook niet over specifieke situaties in ons museum.
Via onze conservatoren Leendert en Carianne kom ik echter in het door Renate achtergelaten dossier over begrafenisrituelen en andere rouwrituelen. Er blijkt een heus onderzoek met tien studenten gedaan te zijn gedaan vele jaren geleden. Ook is ooit geprobeerd een complete collectie over uitvaart in ons museum op te nemen maar deze is uiteindelijk naar uitvaartmuseum Tot Zover in Amsterdam gegaan. Tot nu toe ook voor mij al een erg leerzame opdracht. Met een tas vol documenten en boeken keer ik huiswaarts en ik ga daar aan de studie. Ook Herms was bereid direct te gaan zoeken naar een even zoekgeraakt boekwerkje.
In ieder geval ben ik goed voorbereid als ik de groep van deze dag ophaal in het Paard van Marken.
Ik start bij Giethoorn van wege de schitterende foto die ik beschikbaar heb van een punter vol vrouwen op losse houten stoelen met een zwarte jas over hun hoofd, op weg naar een begrafenis.
In Staphorst staat Marjo en zij weet het fijne van de rouwrituelen aldaar, en vooral over de verschillende vormen van rouwkleding die gedragen werd afhankelijk van de nabijheid van het overleden familielid.
En passant bezoeken we ook de potstal, de gruppenstal en hooiberg van de stolp en de bakkerij waar de heerlijke geuren en de openstaande takkenoven voor mooie associaties zorgen.
De wasserij draait wel maar is niet bezet dus ik houd daar zelf een verhaal over het wasproces en het leven van het waspersoneel in die tijd en de werking van rosmolen en stampers.
In Hindelopen bekijken we de verschillende rouwdrachten die ik als kleurenfoto's beschikbaar heb.
Dan eindelijk de Tilburgse huisjes met het busselke en het dode kindje in het tweede huisje. Altijd weer aangrijpend al staan deze groepsbezoekers er toch wat nuchterder tegenover.
Via Etten-Leur (kindererf) waar twee deelnemers vandaan komen en Raamsdonksveer (ook daar komen twee mensen uit mijn groep vandaan) bereiken we de Zeeuwse Kerk.
Hier neem ik afscheid van de groep die ik gelukkig iets meer heb kunnen laten beleven dan alleen maar rouwrituelen.
Via Suzanne weet ik weer op het spoor te komen van een presentatie (PowerPoint) die een collega-rondleider ooit heeft gegeven tijdens een (toen nog bestaande) rondleidersvergadering. Deze bestaat echter geheel uit prachtige foto's maar bevat geen teksten, en gaat ook niet over specifieke situaties in ons museum.
Via onze conservatoren Leendert en Carianne kom ik echter in het door Renate achtergelaten dossier over begrafenisrituelen en andere rouwrituelen. Er blijkt een heus onderzoek met tien studenten gedaan te zijn gedaan vele jaren geleden. Ook is ooit geprobeerd een complete collectie over uitvaart in ons museum op te nemen maar deze is uiteindelijk naar uitvaartmuseum Tot Zover in Amsterdam gegaan. Tot nu toe ook voor mij al een erg leerzame opdracht. Met een tas vol documenten en boeken keer ik huiswaarts en ik ga daar aan de studie. Ook Herms was bereid direct te gaan zoeken naar een even zoekgeraakt boekwerkje.
In ieder geval ben ik goed voorbereid als ik de groep van deze dag ophaal in het Paard van Marken.
Ik start bij Giethoorn van wege de schitterende foto die ik beschikbaar heb van een punter vol vrouwen op losse houten stoelen met een zwarte jas over hun hoofd, op weg naar een begrafenis.
In Staphorst staat Marjo en zij weet het fijne van de rouwrituelen aldaar, en vooral over de verschillende vormen van rouwkleding die gedragen werd afhankelijk van de nabijheid van het overleden familielid.
En passant bezoeken we ook de potstal, de gruppenstal en hooiberg van de stolp en de bakkerij waar de heerlijke geuren en de openstaande takkenoven voor mooie associaties zorgen.
De wasserij draait wel maar is niet bezet dus ik houd daar zelf een verhaal over het wasproces en het leven van het waspersoneel in die tijd en de werking van rosmolen en stampers.
In Hindelopen bekijken we de verschillende rouwdrachten die ik als kleurenfoto's beschikbaar heb.
Dan eindelijk de Tilburgse huisjes met het busselke en het dode kindje in het tweede huisje. Altijd weer aangrijpend al staan deze groepsbezoekers er toch wat nuchterder tegenover.
Via Etten-Leur (kindererf) waar twee deelnemers vandaan komen en Raamsdonksveer (ook daar komen twee mensen uit mijn groep vandaan) bereiken we de Zeeuwse Kerk.
Hier neem ik afscheid van de groep die ik gelukkig iets meer heb kunnen laten beleven dan alleen maar rouwrituelen.
woensdag 28 september 2016
Alleenstaande minderjarige vluchtelingen genieten in ons museum.
Alleenstaande minderjarige
vluchtelingen genieten in ons museum.
Deze specifieke jongere vluchtelingen
zonder ouders verblijven doorgaans 3 tot 4 maanden in een
COA-opvanglocatie tot de uitslag van de IND-procedure bekend is.
Vandaag mogen we met vier rondleiders
ieder een groep jongeren uit o.a Eritrea, Mali en Syrie met
begeleider een stukje van Nederland laten beleven in ons museum. Een
uitdagende mooie klus voor een rondleider.
Eerst wordt een aantal foto's gemaakt
van de hele groep op het entreeplein, met molen, tram en
Westerstraat, waarna we opsplitsen in vier deelgroepen. Van de
jongeren spreken enkelen een beetje Engels en soms wat woorden
Nederlands maar veel is dat niet zodat een visuele rondleiding met
veel activiteit en voelen en ruiken mijn keuze is. De begeleiders
laten veel aan de jongeren over gelukkig, en die zijn goed in staat
om elkaar in eigen taal bij te praten over wat er te beleven is. Ook
zijn de mobieltjes zeer ruim vertegenwoordigd zodat van vrijwel alles
een foto wordt gemaakt.
Mijn jongeren (waaronder meer dan de
helft meisjes) starten bij Saskia in Staphorst en dat is een gouden
greep: Saskia draagt een gestipt mutsje en volledig Staphorster
dracht. Ze heeft een stapeltje extra mutsjes zodat ieder de
verfstippen kan voelen. Direct worden de mutsjes opgezet (ja, ook
door de jongens) en een kostelijke serie smartphone-foto's is snel
gemaakt. Ik doe er een paar keer aan mee zodat je hier ook een paar
foto's kunt zien.
Buiten de deel met potstal vinden we
achter de stolpboerderij de nieuwe vijzel waarmee de werking van de
watermolen wordt gedemonstreerd. Veel jongens zijn sterk en krijgen
al snel een flinke plens water naar boven.
Via de Stolpboerderij met de
gruppenstal en de enorme binnenhooiberg, bereiken we het molenpunt en
de brug van Ouderkerk a/d Amstel. Ook hier natuurlijk een enorme
groepsfoto, al is het maar omdat ieder bruidspaar hier de favoriete
plaatjes schiet.
In de bakkerij snuiven we de heerlijke
geuren op die alle jonge harten sneller doen kloppen. Veel foto's van
de takkenoven en van veel details in de vitrines.
In de wasserij kunnen zowel de jongens
als de meisjes even aan het werk in de schrob-kamer en later laten
zowaar twee jongens zich verleiden tot de twee kniezitbakjes bij de
spoelbak. Nadat ze door hebben hoe je daar moet spoelen, flitsen alle
smartphones weer om deze helden te vereeuwigen.
In de smederij smeedt Patrick een
spijker/nagel voor de groep en een van de meisjes is overdonderd en
dolblij met het eindproduct dat ze cadeau krijgt.
Met de tram rijden we een stukje naar
Hoogmade en na de verwondering lopen we door naar Sarah die op Varik
de maaltijd aan het bereiden is. Veel belangstelling voor het fornuis
en op de deel voor de hondenkarn.
Via Giethoorn en de paltrokmolen lopen
we naar de picknickloods waar alle groepen samen lunchen. Met moeite
kan de groep nog even wachten met fietsen op het plein en met varen
via het pontje.
Ik ben er van overtuigd dat deze
jongeren in hun verdere leven het Openluchtmuseum nooit meer zullen
vergeten en hopelijk keren ze ooit als gesettelde Medelanders met hun
gezinnen terug.
Wietze Landman, 28 september 2016.
vrijdag 16 september 2016
Internationale groep via evenementen-bureau
Een internationale groep met veel Amerikanen (voertaal Engels dus) vergadert enkele dagen in de omgeving van Arnhem en wil een ontspanningsdag in het Openluchtmuseum. De te bezoeken locaties en de diepgang van de informatie is echter wel tevoren vastgesteld in de opdrachtbevestiging. Bij 30 graden een echte uitdaging voor de vier rondleiders van deze morgen.
Na een start bij de Westerstraat (historie NOM, Turken-pension,armoede pottebakkersgang en het café) bezoeken we het blauw loshoes en de rosoliemolen. Omdat een van de molenaars met spoed is weggeroepen wegens familie, kunnen de stampende oliepersen niet draaien vandaag.
In Staphorst verwelkomt Saskia ons met uitleg over de streekdracht (die ze nu niet draagt vanwege de 30 graden). Via de potstal en de nieuwe zelf te bedienen vijzel om water op te pompen, lopen we naar de paltrokmolen waar Marc een demonstratie geeft van de werkende zaagramen.
Via het molenpunt bij de ophaalbrug bereiken we het Zaanse Koopmanshuis.
Omdat het geplande uur al ruim is overschreden lopen we in iets te grote haast via ambachtsbuurt en tramremise langs de Freia fabriek naar de herberg de Hanekamp waar de lunch geregeld is.
Eigenlijk is het geplande uur veel te kort voor de voor deze rondleiding vol vastgelegde objecten waarbij is aangegeven dat de groepsleden voornamelijk weetjesmensen zijn die veel serieuze info willen ontvangen. In die zin was ik als rondleider niet tevreden omdat ik het uur met drie kwartier heb overschreden wat niet bij allen in goede aarde viel (consumptiebonnen moesten voor 12 uur zijn opgemaakt wat niet echt meer lukte; vreemde regel trouwens)
Een belangrijk deel van de groep liep echter gewoon mee naar de Hanekamp en gaf aan tevreden te zijn met de rondleiding.
Na een start bij de Westerstraat (historie NOM, Turken-pension,armoede pottebakkersgang en het café) bezoeken we het blauw loshoes en de rosoliemolen. Omdat een van de molenaars met spoed is weggeroepen wegens familie, kunnen de stampende oliepersen niet draaien vandaag.
In Staphorst verwelkomt Saskia ons met uitleg over de streekdracht (die ze nu niet draagt vanwege de 30 graden). Via de potstal en de nieuwe zelf te bedienen vijzel om water op te pompen, lopen we naar de paltrokmolen waar Marc een demonstratie geeft van de werkende zaagramen.
Via het molenpunt bij de ophaalbrug bereiken we het Zaanse Koopmanshuis.
Omdat het geplande uur al ruim is overschreden lopen we in iets te grote haast via ambachtsbuurt en tramremise langs de Freia fabriek naar de herberg de Hanekamp waar de lunch geregeld is.
Eigenlijk is het geplande uur veel te kort voor de voor deze rondleiding vol vastgelegde objecten waarbij is aangegeven dat de groepsleden voornamelijk weetjesmensen zijn die veel serieuze info willen ontvangen. In die zin was ik als rondleider niet tevreden omdat ik het uur met drie kwartier heb overschreden wat niet bij allen in goede aarde viel (consumptiebonnen moesten voor 12 uur zijn opgemaakt wat niet echt meer lukte; vreemde regel trouwens)
Een belangrijk deel van de groep liep echter gewoon mee naar de Hanekamp en gaf aan tevreden te zijn met de rondleiding.
Gecompliceerde zomervakantie-periode
Door het overlijden van zowel mijn moeder als mijn schoonmoeder vlak na elkaar zijn er in juli en augustus voor mij geen rondleidingen geweest. Ook de rondleiderspicknick heb ik moeten missen, vandaar ook geen verslag hiervan.
In de drukke september- en oktober-periode hoop ik de schade weer wat in te halen.
In de drukke september- en oktober-periode hoop ik de schade weer wat in te halen.
maandag 20 juni 2016
Rondleiders in 50-er jaren kleding tijdens 20-jarig tramjubileum
Het weekend van 18 en 19 juni 2016 was tramjubileumweekend en dat was voor veel rondleiders een nieuwe uitdaging. Speciale tramrondleidingen vanaf de tramremise (en niet meer vanaf het Zaanse plein) vereisten wel even wat voorstudie van ons maar dan maak je ook vele families blij; in ieder geval veel vaders want het was ook nog Vaderdag en Vriendendag.
Het mooiste vond ik echter het 50-er jaren theaterspel dat Cora, Mariet, Annemieke en ik mochten spelen in de diverse trams tussen het nietsvermoedende publiek. Annemieke deed dat geweldig met een vol Leids accent; ze showde haar nieuwe Tweka badpak (dat ze in de Margriet had gezien) had zuurtjes en Exota limonade in de strandmand. Sandra O had voor prachtige jurken hoeden en costuums gezorgd in gepaste stijl. Een heerlijk feest was het tussen gewone gezinnen en ook heel veel fotograferende tramliefhebbers.
 |
| Met collega Annemieke als mijn vrouw in de blauwe tram naar Katwijk |
Het mooiste vond ik echter het 50-er jaren theaterspel dat Cora, Mariet, Annemieke en ik mochten spelen in de diverse trams tussen het nietsvermoedende publiek. Annemieke deed dat geweldig met een vol Leids accent; ze showde haar nieuwe Tweka badpak (dat ze in de Margriet had gezien) had zuurtjes en Exota limonade in de strandmand. Sandra O had voor prachtige jurken hoeden en costuums gezorgd in gepaste stijl. Een heerlijk feest was het tussen gewone gezinnen en ook heel veel fotograferende tramliefhebbers.
 |
| Theater spelen tijdens het tramjubileum |
Abonneren op:
Posts (Atom)