Terwijl in Den Haag de onderwijzers van het basisonderwijs protesteren en ook veel onderwijzers een dag in onze Canon van Nederland doorbrengen, mag ik met twee collega's internationale studenten van een hogeschool uit het Noorden van ons land rondleiden. Omdat alle groepen dezelfde locaties moeten bezoeken heeft Anneke K voor ons een schema opgesteld.
Slechts een nadeel vandaag: het giet van de regen dus graag hoppen van de ene droge locatie naar de andere.
Harreveld is een mooie basislocatie om de eenvoud van het harde boerenbestaan voor het voetlicht te brengen. Helaas is hier geen bezetting dus ik pak ook de rosoliemolen mee om wat meer dynamiek in de rondleiding te brengen. Collega Hans van Z. blijkt een prima verhaal te hebben in het Engels.
Onder de kap van het entreegebouw hebben we uitzicht op de Westerstraat waar ik het algemene verhaal kwijt kan. Dan door de regen naar het postkantoortje en later via de pottebakkerssteeg naar de armoede en binnendoor naar het café van Tante Stien.
Snel door de regen verder naar Staphorst waar helaas geen bezetting is vandaag maar met mijn eigen kennis kom ik een heel eind . En ook de potstal is leeg uiteraard.
Bij de poldermolen kunnen enkele studenten zelf de schroef uitproberen om te zien hoe de molen werkt. Mooi, en een verplicht object in deze ronde.
Via de brug van Ouderkerk bereiken we de Zaanse buurt en we vluchten voor de regen de bakkerij in waar gelukkig de takkenoven open staat wat een mooi verhaal oplevert en de gelegenheid om warm te worden en heerlijke geuren op te snuiven.
Via de ambachtsbuurt komen we bij de smid waar gelukkig een dubbele bezetting is van Patrick en Marc omdat een snelle reparatieklus gesmeed moet worden. Voor de studenten erg interessant. Beide blacksmiths hebben weinig moeite met het Engels.
Na een snelle ronde door de remise pakken we de tram naar halte Landgoed om door de Brabantse buurt naar de bierbrouwerij te lopen. Ook hier warmte en heerlijke geuren plus een klein bokbiertje uit eigen brouwerij voor allen die dat willen. Dit was geen verplichte locatie maar ook de andere groep plus de contactpersoon van de Hogeschool hebben de brouwerij kunnen vinden.
Hier eindigt de rondleiding en de studenten hebben nog een uur om zelf door het park te zwerven. Met een enorm applaus nemen ze afscheid van me. Mooier beloning bestaat niet.
donderdag 5 oktober 2017
donderdag 14 september 2017
Rondleidersuitstap naar Nationaal Park De Hoge Veluwe
Evaline vdV is al 14 jaren rondleidster in het Slot St. Hubertus in Park de Hoge Veluwe. Zij mag ons daarom uitnodigen voor een bezoek aan het Park en een rondleiding in het slot St. Hubertus.
We starten in het Parkrestaurant met koffie thee en gebak en een korte instructieve toespraak van Suzanne B. Daarna gaan we met een parkrondleidster het omliggende bos verkennen en in het bijzonder de voor dit gebied bijzondere kenmerken: zandverstuiving die is ontstaan uit het graven van het Museonder, bijzondere toegevoegde kunstwerken en een grote schuur vol spleten van waaruit het wild bespied kan worden als we allemaal stil zouden zijn; dat laatste lukt helaas niet. Ondanks de zwarte luchten en de onweersdreigingen komen we droog over naar het restaurant voor de lunch.
Na de heerlijke soep, brood en kroketten verhuizen we met auto's naar het Slot St. Hubertus waar we in twee groepen een rondleiding ontvangen. De tweede groep is o.l.v onze collega-rondleidster Evaline. Ik mag met de eerste groep mee die wordt geleid door Bob.
Het jachtslot is geheel opgetrokken uit donkere bakstenen en ook binnen in de hal is alles van geglazuurde donkere bakstenen waardoor een wat sombere entree ontstaat die echter wel door Berlage consequent zeer evenwichtig is opgebouwd met Jugendstil-achtige elementen. Elk tafeltje, lampje en beeldje is door Berlage gekozen en op de juiste plek geplaatst.
Hetzelfde geldt voor de grote vergaderzaal en de kleinere ruimtes voor mannen danwel vrouwen.
Een leerzame rondleiding waar ik veel van opsteek. Bob is een begenadigd verteller.
Buiten is er nog even tijd voor wat details van het buitenwerk van het slot, maar dan is Bob zwaar over zijn tijd, terwijl een volgende groep op hem wacht. We zijn hem dankbaar voor zijn vertellingen.
Na een kop thee gaan de meeste collega's huiswaarts. Ik ga nog door naar het Kroller Muller museum nu ik hier toch ben. Mooi om Monsieur Jacques en Vincent Van Gogh even te begroeten.
september 2017. Tekst en foto's Wietze Landman
 |
| Evaline en onze parkrondleidster |
We starten in het Parkrestaurant met koffie thee en gebak en een korte instructieve toespraak van Suzanne B. Daarna gaan we met een parkrondleidster het omliggende bos verkennen en in het bijzonder de voor dit gebied bijzondere kenmerken: zandverstuiving die is ontstaan uit het graven van het Museonder, bijzondere toegevoegde kunstwerken en een grote schuur vol spleten van waaruit het wild bespied kan worden als we allemaal stil zouden zijn; dat laatste lukt helaas niet. Ondanks de zwarte luchten en de onweersdreigingen komen we droog over naar het restaurant voor de lunch.
Na de heerlijke soep, brood en kroketten verhuizen we met auto's naar het Slot St. Hubertus waar we in twee groepen een rondleiding ontvangen. De tweede groep is o.l.v onze collega-rondleidster Evaline. Ik mag met de eerste groep mee die wordt geleid door Bob.
Het jachtslot is geheel opgetrokken uit donkere bakstenen en ook binnen in de hal is alles van geglazuurde donkere bakstenen waardoor een wat sombere entree ontstaat die echter wel door Berlage consequent zeer evenwichtig is opgebouwd met Jugendstil-achtige elementen. Elk tafeltje, lampje en beeldje is door Berlage gekozen en op de juiste plek geplaatst.
Hetzelfde geldt voor de grote vergaderzaal en de kleinere ruimtes voor mannen danwel vrouwen.
 |
| Rondleider Bob in de Herenkamer |
Een leerzame rondleiding waar ik veel van opsteek. Bob is een begenadigd verteller.
Buiten is er nog even tijd voor wat details van het buitenwerk van het slot, maar dan is Bob zwaar over zijn tijd, terwijl een volgende groep op hem wacht. We zijn hem dankbaar voor zijn vertellingen.
Na een kop thee gaan de meeste collega's huiswaarts. Ik ga nog door naar het Kroller Muller museum nu ik hier toch ben. Mooi om Monsieur Jacques en Vincent Van Gogh even te begroeten.
 |
| Gespleten kunstwerk |
 |
| Rondom de bronzen moeflon |
september 2017. Tekst en foto's Wietze Landman
groepsfoto's rondleiders uit voorgaande jaren
 |
| Rondleidersuitstap 2015 Kasteel Rozendaal (foto via Herman Boesveld) |
rondleiders in 2014 tijdens een uitstap naar Oosterbeek (foto Niek)
.JPG)
winter 2014 op 27 december (foto Wietze Landman)
maandag 11 september 2017
Grote groep inburgeraars uit Syrie Irak en Eritrea
Vandaag mag ik samen met Bart van E en Evaline V een groep van 60 inburgeraars rondleiden. Ze komen uit Syrië, Irak en Eritrea en spreken al redelijk Nederlands.
We nemen elk een groep van 20 mensen mee. In mijn geval redelijk verdeeld in evenveel mannen als vrouwen.
Mijn plan om te starten bij de rosoliemolen wordt een beetje doorkruist omdat beide andere groepen ook in de Gelderse hoek starten. Gelukkig staat de dubbele RET-tram te wachten zodat ik in de gelegenheid ben onderweg wat te vertellen over het gehele museum.
Bij de halte dorp verlaten we de tram en duiken even de remise in voor veel foto's en een kort verhaal over het waarom van de tram in he museum.
Bij Hans S in de smederij komen we echt op gang. Het schitterende tafereel met vuur en lange baard vraagt weer om veel foto's en filmpjes. Toch is men erg geïnteresseerd en er volgen veel vragen. Hans smeedt een flesopener voor ons die door de opleidingsdame later als prijs zal dienen voor wie het mooiste verhaal schrijft over deze dag.
Bij de wevershuisjes komen ook de vrouwen wat meer aan bod. In beide huisjes wordt hard gewerkt door de wevers en met veel vragen wordt het de wevers nog best lastig gemaakt.
In de wasserij is Vanessa druk met de maandagse schrobdag maar na mijn verhaal daar (zoals ik met haar had afgesproken) komt ze er toch bij en velen willen met haar op de foto en vuren nog veel vragen op haar af.
Na een korte rust bij de Vaessenbank met cake en mandarijnen raakt men verkleumd en in de bakkerij vinden we snel de goede temperatuur terug bij de takkenoven en in de heerlijke geur van vers brood en koekjes.
De gele ophaalbrug van Ouderkerk a/d Amstel is wederom goed voor vele foto's met op de achtergrond de draaiende paltrokmolen waar Marc hard aan het werk is.
Via de indrukwekkende stolpboerderij bereiken we de doe-het-zelf vijzel waarmee de werking van de vijzelmolen kan worden begrepen.
In Staphorst ontmoeten we Saskia in streekdracht en wederom is er grote behoefte aan foto's in allerlei standen en combinaties. Saskia vertelt ondertussen een prachtig verhaal over de 100 vrouwen die nog dagelijks in deze dracht door het dorp Staphorst lopen en fietsen.
Via de Kasteelboerderij bereiken we de indrukwekkende paltrokmolen waar vooral de mannen niet te stoppen zijn. Met een deel van de groep lopen we alvast via de schapenboet van Texel naar de scheepswerf waar wederom vooral de mannen nog even willen blijven hangen.
Op het Zaanse plein ontmoeten we de andere groepen voor de afsluiting van de rondleiding. Van de gehele groep wordt nu een groepsfoto gemaakt.
Een heel geslaagde inburgerings rondleiding heb ik het gevonden.
 |
| foto wietze landman sept2017 |
We nemen elk een groep van 20 mensen mee. In mijn geval redelijk verdeeld in evenveel mannen als vrouwen.
Mijn plan om te starten bij de rosoliemolen wordt een beetje doorkruist omdat beide andere groepen ook in de Gelderse hoek starten. Gelukkig staat de dubbele RET-tram te wachten zodat ik in de gelegenheid ben onderweg wat te vertellen over het gehele museum.
Bij de halte dorp verlaten we de tram en duiken even de remise in voor veel foto's en een kort verhaal over het waarom van de tram in he museum.
Bij Hans S in de smederij komen we echt op gang. Het schitterende tafereel met vuur en lange baard vraagt weer om veel foto's en filmpjes. Toch is men erg geïnteresseerd en er volgen veel vragen. Hans smeedt een flesopener voor ons die door de opleidingsdame later als prijs zal dienen voor wie het mooiste verhaal schrijft over deze dag.
Bij de wevershuisjes komen ook de vrouwen wat meer aan bod. In beide huisjes wordt hard gewerkt door de wevers en met veel vragen wordt het de wevers nog best lastig gemaakt.
In de wasserij is Vanessa druk met de maandagse schrobdag maar na mijn verhaal daar (zoals ik met haar had afgesproken) komt ze er toch bij en velen willen met haar op de foto en vuren nog veel vragen op haar af.
Na een korte rust bij de Vaessenbank met cake en mandarijnen raakt men verkleumd en in de bakkerij vinden we snel de goede temperatuur terug bij de takkenoven en in de heerlijke geur van vers brood en koekjes.
De gele ophaalbrug van Ouderkerk a/d Amstel is wederom goed voor vele foto's met op de achtergrond de draaiende paltrokmolen waar Marc hard aan het werk is.
Via de indrukwekkende stolpboerderij bereiken we de doe-het-zelf vijzel waarmee de werking van de vijzelmolen kan worden begrepen.
In Staphorst ontmoeten we Saskia in streekdracht en wederom is er grote behoefte aan foto's in allerlei standen en combinaties. Saskia vertelt ondertussen een prachtig verhaal over de 100 vrouwen die nog dagelijks in deze dracht door het dorp Staphorst lopen en fietsen.
Via de Kasteelboerderij bereiken we de indrukwekkende paltrokmolen waar vooral de mannen niet te stoppen zijn. Met een deel van de groep lopen we alvast via de schapenboet van Texel naar de scheepswerf waar wederom vooral de mannen nog even willen blijven hangen.
Op het Zaanse plein ontmoeten we de andere groepen voor de afsluiting van de rondleiding. Van de gehele groep wordt nu een groepsfoto gemaakt.
Een heel geslaagde inburgerings rondleiding heb ik het gevonden.
maandag 28 augustus 2017
Tramcollega komt met sportieve vriendengroep het museum ervaren
Op zaterdag 26 augustus mag ik een groep sportieve vrienden rondleiden van onze tram collega Luuk R.
We starten direct met een tramrit op weg naar halte Kindererf, tegenwoordig halte Lint en Tuinen.
Na een korte inleiding over het museum en over de Canon van Nederland, pakken we de watersnoodwoning uit Raamsdonkveer bij de kop als eerste levend onderdeel van de Canon; er achter wordt een theater gespeeld door ArteZ studenten dus we lopen door langs het kerkje en de jaknikker (beiden ook uit Canon-vensters) naar Beerta waar we een van de laatste voorstellingen van Connie kunnen bijwonen over de boeldag voorafgaand aan de veiling, die nodig was na de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw.
Uiteraard bezoeken we ook de tramremise waar tram collega Luuk even los kon gaan voor zijn vriendenclub.
In de wasserij is Vanessa in topvorm en ondanks het late uur ook bereid om een goed verhaal neer te zetten over de werkwijze hier in het begin van de 20ste eeuw.
Via de Stolp uit Zuid-Scharwoude (altijd indrukwekkend die hooiberg waaromheen de boerderij gebouwd is) bereiken we weer het Entreeplein. Het is bijna 5 uur dus tijd om afscheid te nemen.
We starten direct met een tramrit op weg naar halte Kindererf, tegenwoordig halte Lint en Tuinen.
Na een korte inleiding over het museum en over de Canon van Nederland, pakken we de watersnoodwoning uit Raamsdonkveer bij de kop als eerste levend onderdeel van de Canon; er achter wordt een theater gespeeld door ArteZ studenten dus we lopen door langs het kerkje en de jaknikker (beiden ook uit Canon-vensters) naar Beerta waar we een van de laatste voorstellingen van Connie kunnen bijwonen over de boeldag voorafgaand aan de veiling, die nodig was na de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw.
Uiteraard bezoeken we ook de tramremise waar tram collega Luuk even los kon gaan voor zijn vriendenclub.
In de wasserij is Vanessa in topvorm en ondanks het late uur ook bereid om een goed verhaal neer te zetten over de werkwijze hier in het begin van de 20ste eeuw.
Via de Stolp uit Zuid-Scharwoude (altijd indrukwekkend die hooiberg waaromheen de boerderij gebouwd is) bereiken we weer het Entreeplein. Het is bijna 5 uur dus tijd om afscheid te nemen.
zondag 25 juni 2017
Familierondleiding in de regen
Na wekenlang zomerhitte met temperaturen enkele dagen boven de 30 graden, is het vandaag een wat onverwachte overgang naar een dag vol regen en motregen. Toch wil een familie graag een familiedag vieren en daarin mag ik een algemene rondleiding verzorgen.
Na een korte inleiding onder de droge uitstekende kap van het entreegebouw, neem ik de familie mee naar de rosoliemolen en dat blijkt een regelrechte klapper te zijn met John als verteller/olieboer. Hij weet op zijn zo geëigende wijze zowel de volwassen als de kinderen mee te voeren in dit fraaie proces van olie persen. Wel even schrikken als de eerste harde klappen van de heipalen hun doel raken. Met een veekoek voor boer opa vertrekken de kinderen uiteindelijk met ons mee naar Vierhouten. Marjo is in de spreekwoorden-stemming en terwijl ze het leven in deze arme boerderij toelicht, blijkt dat we met de deur in huis gevallen zijn.
Via de stromende regen bereiken we Hoogmade waarna we snel in de tram springen naar Dingenliefde. Hier kunnen kinderen en volwassen even verbaasd stil staan bij de verticale zolder. Ook blijkt dat het moeilijk is om meer dan 27% van een paardenkracht op te bouwen bij het trekken aan de paardenstaart.
Via het Oranjegevoel en Johan Cruijff bereiken we het Kindererf waar we ondanks de regen hartelijk worden ontvangen met zowaar een palmblad vol heerlijke Indische nassi. En hier zijn twee familieleden getrouwd dus deze locatie mochten we niet missen.
Nog steeds in de regen laat ik de familie achter. Het was een heerlijke rondleiding.
Na een korte inleiding onder de droge uitstekende kap van het entreegebouw, neem ik de familie mee naar de rosoliemolen en dat blijkt een regelrechte klapper te zijn met John als verteller/olieboer. Hij weet op zijn zo geëigende wijze zowel de volwassen als de kinderen mee te voeren in dit fraaie proces van olie persen. Wel even schrikken als de eerste harde klappen van de heipalen hun doel raken. Met een veekoek voor boer opa vertrekken de kinderen uiteindelijk met ons mee naar Vierhouten. Marjo is in de spreekwoorden-stemming en terwijl ze het leven in deze arme boerderij toelicht, blijkt dat we met de deur in huis gevallen zijn.
Via de stromende regen bereiken we Hoogmade waarna we snel in de tram springen naar Dingenliefde. Hier kunnen kinderen en volwassen even verbaasd stil staan bij de verticale zolder. Ook blijkt dat het moeilijk is om meer dan 27% van een paardenkracht op te bouwen bij het trekken aan de paardenstaart.
Via het Oranjegevoel en Johan Cruijff bereiken we het Kindererf waar we ondanks de regen hartelijk worden ontvangen met zowaar een palmblad vol heerlijke Indische nassi. En hier zijn twee familieleden getrouwd dus deze locatie mochten we niet missen.
Nog steeds in de regen laat ik de familie achter. Het was een heerlijke rondleiding.
dinsdag 16 mei 2017
Appelrondleiding en workshop voor de rondleiders
Vandaag mocht ik met Suzanne en Anneke en 7 mederondleiders op weg naar de witte boerderij om o.l.v. Rob Plomp de fijne kneepjes te leren van het snoeien en vermeerderen van fruitbomen. De rol van conferencier is Rob op het lijf geschreven en gecombineerd met zijn enorme kennis van het omgaan met fruitbomen, levert ons dit veel input voor een in september te starten stukje rondleiding voor gezinnen die feitelijk een kindererfproject doen waar we dan onderdeel van zijn.
Lammert toont ons vervolgens de fijne kneepjes van en een echte demonstratie van het enten van een appelras op een hoogstam- of laagstam basis. De kans dat ons zoierts gaat lukken wordt in eerste instantie op iets meer dan 5% geschat. Een echte fruitkweker lukt dit altijd.
Lammert toont ons vervolgens de fijne kneepjes van en een echte demonstratie van het enten van een appelras op een hoogstam- of laagstam basis. De kans dat ons zoierts gaat lukken wordt in eerste instantie op iets meer dan 5% geschat. Een echte fruitkweker lukt dit altijd.
Abonneren op:
Posts (Atom)