De afgelopen weken heb ik twee PlusBus rondleidingen mogen verzorgen.
De eerste groep bestond voor mij uit oud-inwoners van Nederlands Indië met vele rollators en rolstoelen. Ze kwamen specifiek voor 1 locatie: het Indisch Achtererf. En dat was even lastig voor me want er reden plots geen trams meer en vervangend vervoer was zo snel; nog niet voorhanden.
Dus lopen met deze groep die helaas slecht ter been was. Via de standerd molen uit Huizen en het Rietveld huisje komen we bij de grootste uitdaging: de helling omhoog langs de Delftse molen (even uitblazen op de bankjes) en het nieuwe zigzagpad naar de Hollandse Tuin.
Zo bereiken we na enige tijd toch het Indisch Achtererf en de vermoeienissen zijn snel vergeten. Wat een geluk dat daar onze Indonesische collega staat die nog ieder jaar naar zijn moederland afreist.
Men spreekt Maleis en een soort Indisch Nederlands en onze collega kent alle Indische namen van de planten die hier in de tuin staan. Men is hier niet meer weg te slaan en met veel moeite krijg ik ze zover dat we de wandeling terug kunnen aanvaarden. Ondanks dat dat bergaf ging, kostte het toch veel moeite om de lunch enigszins op tijd te bereiken.
Gelukkig had ik een week later weer een PlusBus rondleiding en van de buschauffeur Henri kon ik vernemen dat die Indisch groep zo enorm genoten had van deze rondleiding en deze dag.
Vanaf 11 juni rijden er gelukkig twee alternatieve trams voor o.a. het vervoer van deze groepen.
maandag 4 juni 2018
maandag 28 mei 2018
Zo heb je mannen en zo heb je vrouwen
Op 23 en 24 mei mag ik twee groepen rondleiden van volkomen verschillend karakter.
De eerste groep bestaat uit uitsluitend mannen van een onderhoudsonderdeel van een van onze ministeries. De rondleiding moet vooral over de Tweede Wereldoorlog gaan.
Dat is nog niet zo eenvoudig want als ik dat meld blijkt dat ze dat toch niet helemaal zo willen.
Uiteraard bezoeken we de Delftse stellingmolen waar de sterke stoere mannen in rap tempo naar boven klimmen om van het uitzicht op de stelling (het balcon) te genieten in plaats van zich te verdiepen in de film over de evacuees in ons museumpark en de verloren slag bij Arnhem.
Het herdenkingsmonument van verzetsman Zwiers is wel even een plek van bezinning.
Via de papiermolen en de drukkerij komen we bij de dodendraad en is er interesse voor het verhaal van de Nederlandse situatie in de Eerste Wereldoorlog.
De bierbrouwerij blijft voor mannen altijd een must en ook wij proeven weer graag een bovengistend biertje en horen graag wat het verschil is met pilsner.
De tweede groep bestaat uitsluitend uit vrouwen. Het zijn vluchtelingen uit Syrie, Iran, Eritrea en Afghanistan die nog geen Nederlands spreken en verstaan. Met Engels kom ik een heel eind. Er is een tolk voor NL naar Arabisch en NL naar Farsi, plus een dame die mijn Engels weer vertaald in het Frans voor een Franstalige vrouw. Toch komt de meeste informatie goed over omdat er veel te zien en te voelen is in bij voorbeeld de wasserij en de wevershuisjes. Ook bij de smid gaat dat prima.
Met de tram doen we één halte om op tijd in de Kasteelboerderij terug te zijn voor de lunch.
Twee bijzondere rondleidingen met veel mooie terugkoppelingen.
De eerste groep bestaat uit uitsluitend mannen van een onderhoudsonderdeel van een van onze ministeries. De rondleiding moet vooral over de Tweede Wereldoorlog gaan.
Dat is nog niet zo eenvoudig want als ik dat meld blijkt dat ze dat toch niet helemaal zo willen.
Uiteraard bezoeken we de Delftse stellingmolen waar de sterke stoere mannen in rap tempo naar boven klimmen om van het uitzicht op de stelling (het balcon) te genieten in plaats van zich te verdiepen in de film over de evacuees in ons museumpark en de verloren slag bij Arnhem.
Het herdenkingsmonument van verzetsman Zwiers is wel even een plek van bezinning.
Via de papiermolen en de drukkerij komen we bij de dodendraad en is er interesse voor het verhaal van de Nederlandse situatie in de Eerste Wereldoorlog.
De bierbrouwerij blijft voor mannen altijd een must en ook wij proeven weer graag een bovengistend biertje en horen graag wat het verschil is met pilsner.
De tweede groep bestaat uitsluitend uit vrouwen. Het zijn vluchtelingen uit Syrie, Iran, Eritrea en Afghanistan die nog geen Nederlands spreken en verstaan. Met Engels kom ik een heel eind. Er is een tolk voor NL naar Arabisch en NL naar Farsi, plus een dame die mijn Engels weer vertaald in het Frans voor een Franstalige vrouw. Toch komt de meeste informatie goed over omdat er veel te zien en te voelen is in bij voorbeeld de wasserij en de wevershuisjes. Ook bij de smid gaat dat prima.
Met de tram doen we één halte om op tijd in de Kasteelboerderij terug te zijn voor de lunch.
Twee bijzondere rondleidingen met veel mooie terugkoppelingen.
zondag 22 april 2018
Reuni van oud-rondleiders in de Concertzaal in Oosterbeek
Op zaterdag 21 april 2018 hebben Rita en Bea de oud-rondleiders van het Openluchtmuseum (teruglopend tot 1993) verrast met een stevige lunch en een mooie reuni in de Concertzaal in Oosterbeek. Na de openingstoespraak van Rita tijdens de koffie en een toelichting op het programma door Bea, ontstond als vanzelf een kleurrijke uitwisseling van herinneringen door de pakweg 20 oud-collega's. Vanuit de warme binnenzaal zijn we gaandeweg allemaal naar het buitenterras gegaan waar de voor deze periode wel erg warme zomerdag ons streelde.
Een uitgebreide lunch van rijk belegde sandwiches met zalm, kaas, ham en brie, aangevuld met gezonde groente, deed onze magen goed. Daarbij werd een goed glas wijn geschonken. Het was nog oppassen met die felle zon op onze winterlijven.
Bijgaande foto toont de aanwezige oud-collega's. Ik hoop t.z.t. de namen te kunnen toevoegen.
We hebben afgesproken dit soort bijeenkomsten in de toekomst te herhalen, steeds georganiseerd door een ander duo.
Een uitgebreide lunch van rijk belegde sandwiches met zalm, kaas, ham en brie, aangevuld met gezonde groente, deed onze magen goed. Daarbij werd een goed glas wijn geschonken. Het was nog oppassen met die felle zon op onze winterlijven.
Bijgaande foto toont de aanwezige oud-collega's. Ik hoop t.z.t. de namen te kunnen toevoegen.
We hebben afgesproken dit soort bijeenkomsten in de toekomst te herhalen, steeds georganiseerd door een ander duo.
woensdag 18 april 2018
Italiaanse middelbare scholieren genieten van uitwisselings project.
Vandaag bezoekt een groep Italiaanse middelbare scholieren uit Rome ons museum in het kader van een uitwisselings programma met een Nederlandse school uit Amersfoort.
Met mijn deel van de groep start ik in de rosoliemolen waar de molenaar in prima vereenvoudigd Engels weet uit te leggen hoe je uit lijnzaad olie perst. Het virtuele paard helpt goed in dit verhaal.
Marjo laat in Vierhouten zien hoe de boerin hier vroeger gekleed ging met diverse mutsen en hoe de speciale onderbroek werkt die de dames droegen tijdens de gang naar de kerk.
Met de tram maken we een informatieve ronde tot aan de remise, waarmee duidelijk wordt hoe groot het museumpark is.
Van de remise lopen we naar Patrick in de smederij. Hij smeedt een nagel (spijker) voor een van de leerlingen en hij weet intussen in prima Engels uit te leggen hoe het smeden in zijn werk gaat.
Het wevershuisje is helaas niet bemand op woensdag dus we lopen naar Wilma in de wasserij. Zij weet ook al weer in goed Engels uit te leggen wat hier vroeger gebeurde en hoe zwaar en langdurig het wasproces in elkaar stak.
Na al die theorie tijd voor het zelf uitproberen van de grote fietsen op het Zaanse Plein. Hilarisch mooie fotomomenten.
In de bakkerij staat de oven open en zien we hoe een takkenoven werkt. De heerlijke geuren in deze bakkerswinkel doen de rest. Altijd een topper.
Achter de Koopmanswoning vinden we een Italiaanse gouden engel op een voetstuk. De schoonheid van Italië werd hier in de vorm van wat we nu kitsch zouden noemen in de tuinen van rijke kooplieden geplaatst.
Op de ophaalbrug van Ouderkerk is het tijd voor een groepsfoto die ik met de verschillende telefoontjes mag maken. Tevens mooi uitzicht op de diverse Hollandse molentypes.
In de stolp is er nog even aandacht voor de gruppestal (leg dat maar eens uit in het Italiaans) en voor de enorme inwendige hooiberg. Buiten wachten de kippen en Jan met de schapen.
Staphorst is helaas niet bezet maar ik maak hier toch met een kort verhaal de rondleiding compleet.
Met de meest lieflijke glimlachen van de Romeinse jongedames wordt ik bedankt voor de boeiende rondleiding en van hier uit gaat men in kleine groepjes zelf nog een uurtje door het park zwerven alvorens de dag verder gaat in het Kroller Muller museum.
Lang geleden dat ik zo enorm genoten heb van een rondleiding. Prima leerlingen.
Met mijn deel van de groep start ik in de rosoliemolen waar de molenaar in prima vereenvoudigd Engels weet uit te leggen hoe je uit lijnzaad olie perst. Het virtuele paard helpt goed in dit verhaal.
Marjo laat in Vierhouten zien hoe de boerin hier vroeger gekleed ging met diverse mutsen en hoe de speciale onderbroek werkt die de dames droegen tijdens de gang naar de kerk.
Met de tram maken we een informatieve ronde tot aan de remise, waarmee duidelijk wordt hoe groot het museumpark is.
Van de remise lopen we naar Patrick in de smederij. Hij smeedt een nagel (spijker) voor een van de leerlingen en hij weet intussen in prima Engels uit te leggen hoe het smeden in zijn werk gaat.
Het wevershuisje is helaas niet bemand op woensdag dus we lopen naar Wilma in de wasserij. Zij weet ook al weer in goed Engels uit te leggen wat hier vroeger gebeurde en hoe zwaar en langdurig het wasproces in elkaar stak.
Na al die theorie tijd voor het zelf uitproberen van de grote fietsen op het Zaanse Plein. Hilarisch mooie fotomomenten.
In de bakkerij staat de oven open en zien we hoe een takkenoven werkt. De heerlijke geuren in deze bakkerswinkel doen de rest. Altijd een topper.
Achter de Koopmanswoning vinden we een Italiaanse gouden engel op een voetstuk. De schoonheid van Italië werd hier in de vorm van wat we nu kitsch zouden noemen in de tuinen van rijke kooplieden geplaatst.
Op de ophaalbrug van Ouderkerk is het tijd voor een groepsfoto die ik met de verschillende telefoontjes mag maken. Tevens mooi uitzicht op de diverse Hollandse molentypes.
In de stolp is er nog even aandacht voor de gruppestal (leg dat maar eens uit in het Italiaans) en voor de enorme inwendige hooiberg. Buiten wachten de kippen en Jan met de schapen.
Staphorst is helaas niet bezet maar ik maak hier toch met een kort verhaal de rondleiding compleet.
Met de meest lieflijke glimlachen van de Romeinse jongedames wordt ik bedankt voor de boeiende rondleiding en van hier uit gaat men in kleine groepjes zelf nog een uurtje door het park zwerven alvorens de dag verder gaat in het Kroller Muller museum.
Lang geleden dat ik zo enorm genoten heb van een rondleiding. Prima leerlingen.
woensdag 31 januari 2018
Nieuwjaarsbijeenkomst voor bouw- en keuringsorganisatie
Met collega Mieke mag ik een groep bezoekers delen die een rondleiding volgen als onderdeel van een nieuwjaarsbijeenkomst in de Hanekamp.
De groep start met koffie en thee in het café van Tante Stien. Vandaaruit loop ik met mijn bezoekers naar Vierhouten na een groepsfoto bij Harreveld. We mogen met de sleutelbos slechts enkele gebouwen binnengaan wegens onderhoud en ongediertebestrijding.
Vierhouten is mooi maar ik mis toch enorm de boerin met haar mutsen en haar levendige verhaal over de gang naar de kerk met open broek.
Ook Kadoelen mag ik betreden en vooral de deel en het turfverhaal is dan interessant met een groep.
Via de potstal van Staphorst komen we in de gruppenstal van de Stolpboerderij. Altijd mooi hier ook in de winter met die verbazingwekkende ingebouwde hooiopslag.
Via de Zaanse buurt lopen we via de Ambachtsbuurt naar de remise en de VGL (alles gesloten).
Vanwege de beperkte tijd is het even flink doorlopen naar de Hanenkamp waar een quiz wacht en heerlijke happen en dranken.
Mieke en ik hebben dan al afscheid genomen van een prima groep mensen.
De groep start met koffie en thee in het café van Tante Stien. Vandaaruit loop ik met mijn bezoekers naar Vierhouten na een groepsfoto bij Harreveld. We mogen met de sleutelbos slechts enkele gebouwen binnengaan wegens onderhoud en ongediertebestrijding.
Vierhouten is mooi maar ik mis toch enorm de boerin met haar mutsen en haar levendige verhaal over de gang naar de kerk met open broek.
Ook Kadoelen mag ik betreden en vooral de deel en het turfverhaal is dan interessant met een groep.
Via de potstal van Staphorst komen we in de gruppenstal van de Stolpboerderij. Altijd mooi hier ook in de winter met die verbazingwekkende ingebouwde hooiopslag.
Via de Zaanse buurt lopen we via de Ambachtsbuurt naar de remise en de VGL (alles gesloten).
Vanwege de beperkte tijd is het even flink doorlopen naar de Hanenkamp waar een quiz wacht en heerlijke happen en dranken.
Mieke en ik hebben dan al afscheid genomen van een prima groep mensen.
dinsdag 16 januari 2018
Rondleidersbijeenkomsten in Hoogmade, Harreveld
Twee maandagen op 8 en 15 januari zijn er bijeenkomsten in het museumpark voor rondleiders en presentatiemedewerkers.
Maandag de 8e weidt Hans Piena ons in in de geheimen van Hoogmade. Secretaris Rob heeft er zijn schrijfhanden vol aan. Collega's van presentatie krijgen de gelegenheid om te vertellen hoe zij meestal Hoogmade presenteren aan het publiek, en rondleiders laten ook hun visie en werkwijze horen. Dat leidt tot een gezonde uitwisseling van ideeën over hoe je er samen iets moois van kunt maken: hoe diep ga je met publiek in op details en hoe lang wil een rondleider uittrekken voor het bezoek aan Hoogmade. Het leven is een compromis.
Maandag de 15e is Leendert v Prooijen aan de beurt om ons wakker te schudden met mooie en vaak onbekende details over Harreveld. Voor eens en voor altijd: blauw is er dus niet om vliegen af te schrikken. Ondanks de ijzige koude en (in mijn geval) anderhalf uur staan, was het weer een boeiende bijeenkomst waarin we veel van elkaar konden leren.
Maandag de 8e weidt Hans Piena ons in in de geheimen van Hoogmade. Secretaris Rob heeft er zijn schrijfhanden vol aan. Collega's van presentatie krijgen de gelegenheid om te vertellen hoe zij meestal Hoogmade presenteren aan het publiek, en rondleiders laten ook hun visie en werkwijze horen. Dat leidt tot een gezonde uitwisseling van ideeën over hoe je er samen iets moois van kunt maken: hoe diep ga je met publiek in op details en hoe lang wil een rondleider uittrekken voor het bezoek aan Hoogmade. Het leven is een compromis.
Maandag de 15e is Leendert v Prooijen aan de beurt om ons wakker te schudden met mooie en vaak onbekende details over Harreveld. Voor eens en voor altijd: blauw is er dus niet om vliegen af te schrikken. Ondanks de ijzige koude en (in mijn geval) anderhalf uur staan, was het weer een boeiende bijeenkomst waarin we veel van elkaar konden leren.
dinsdag 2 januari 2018
Vrije rondleiding op een zeer drukke 2 januari
Als ik om elf uur aankom bij het museum is de parkeerplaats al zo goed als vol. Het mooie weer trekt velen naar ons museum na de druilerige laatste dagen van 2017.
Even vrees ik voor een enorme groep mensen bij de vrije rondleiding maar dat valt mee. Vele gezinnen kiezen voor ijsbaan en glijsbaan dus ik mag met twee gezinnen met kinderen op pad. RIO Ellen loopt met me mee (en vanmorgen al met Annemiek; wat een enthousiasme)
Na Harreveld, de deel van Staphorst met levend vee en de Stolp boerderij (beetje zachtjes praten want er wordt ook een winterverhaal verteld) probeer ik met de kinderen de demo vijzelpomp. Deze kan door het lage water (hoe bestaat het in deze tijd van zeer hoog water) geen water oppompen dus blijft het bij een mondelinge uitleg van de werking van de poldermolen.
Via de ophaalbrug van Abcoude (overgang uitsluitend gratis voor vrouwen met kind op de arm) bereiken we het koopmanshuis en de bakker waar helaas op 2 januari geen vuur in de oven wordt gestookt.
De weverij blijkt zeer in trek bij mijn groep en met moeite komt men weer naar buiten. Na een kort bezoek aan de smid (die uitpuilt van de bezoekers) lopen we via de VGL loods naar de remise.
Na een korte uitleg scheiden onze wegen. Men wil naar het Kindererf met de tram omdat een mannelijke bezoeker slecht ter been is. De kinderen vinden dat prima.
Een mooi begin van het nieuwe jaar. Wat kunnen mensen toch enthousiast zijn.
Even vrees ik voor een enorme groep mensen bij de vrije rondleiding maar dat valt mee. Vele gezinnen kiezen voor ijsbaan en glijsbaan dus ik mag met twee gezinnen met kinderen op pad. RIO Ellen loopt met me mee (en vanmorgen al met Annemiek; wat een enthousiasme)
Na Harreveld, de deel van Staphorst met levend vee en de Stolp boerderij (beetje zachtjes praten want er wordt ook een winterverhaal verteld) probeer ik met de kinderen de demo vijzelpomp. Deze kan door het lage water (hoe bestaat het in deze tijd van zeer hoog water) geen water oppompen dus blijft het bij een mondelinge uitleg van de werking van de poldermolen.
Via de ophaalbrug van Abcoude (overgang uitsluitend gratis voor vrouwen met kind op de arm) bereiken we het koopmanshuis en de bakker waar helaas op 2 januari geen vuur in de oven wordt gestookt.
De weverij blijkt zeer in trek bij mijn groep en met moeite komt men weer naar buiten. Na een kort bezoek aan de smid (die uitpuilt van de bezoekers) lopen we via de VGL loods naar de remise.
Na een korte uitleg scheiden onze wegen. Men wil naar het Kindererf met de tram omdat een mannelijke bezoeker slecht ter been is. De kinderen vinden dat prima.
Een mooi begin van het nieuwe jaar. Wat kunnen mensen toch enthousiast zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)