Vandaag mag ik weer eens een Canon rondleiding verzorgen, ditmaal voor medewerkers van een fabriek van zonweringen die een bedrijfsuitje houden in ons museum.
Van te voren loop ik even binnen in het auditorium naast de Canon om de laptop en beamer op te starten en in te loggen op het rondleiders account. Gelukkig, alles werkt zoals het bedoeld is.
De groep zit lekker te lunchen in de Hanekamp als ik ze kom halen voor het eerste deel: de rondleiding langs enkele Canon gerelateerde presentaties in het museumpark.
We starten bij de naastgelegen JA-knikker die door de meeste medewerkers direct kan worden gerelateerd aan de olievelden bij Schoonebeek, al komt deze dan uit Rotterdam. We lopen door het verhaal van de fossiele brandstofwinning in Nederland en de gevolgen voor Groningen.
In het Zeeuwse kerkje staan we even stil bij de Statenbijbel waar het hart van velen niet echt blijkt te liggen.
De watersnoodwoning spreekt meer tot de verbeelding met de problemen van de eeuwige strijd van Nederland tegen het water.
We lopen door de expositie van de eerste wereldoorlog in Budel en stuiten buiten op de dodendraad die tussen België en Nederland was gespannen door de Duitsers. Daar kom ik voor het eerst een van de 15 groepjes tegen van de rondleidingen voor een grote overheids-instelling. Opvallend dat het museum zo groot is dat je geen last van elkaar hebt op deze erg drukke dag.
Via de drukkerij, waar een collega de historie van de boekdrukkunst uitlegt aan de hand van houten en metalen zet-letters, lopen we langs het verdwenen openluchttheater naar de papiermolen. waar collega Bé helder laat zien hoe je papier kunt scheppen uit verknipte en gestampte lompen.
Bij de Standerd-molen vertel ik over de verschillende molentypes in het museum en het belang daarvan voor de welvaart van Nederland.
Eenmaal in het Auditorium geef ik met onze PowerPoint presentatie uitleg over wat hen te wachten staat in de 5 Canon-kamers.
De groep gaat nu zelf de Canon in en ik sluit netjes de apparatuur af in het Auditorium.
vrijdag 12 oktober 2018
dinsdag 9 oktober 2018
Rondleidersuitstap naar Tegelmuseum en Burgers Zoo
Rondleidersuitstap dinsdag 9 oktober
De rondleiders van ons museum hebben dinsdag 9 oktober hun jaarlijkse uitstapje gemaakt dat op de valreep prima was georganiseerd door Anneke Koelman en Karin Huisman. Met vele deelauto’s reden we naar Otterlo waar we ontvangen werden door conservator Johan van het Tegelmuseum. We leren hoe al in de 17e eeuw kunstig wandtegels worden beschilderd en gebakken. Het lukt de Chinezen maar niet om deze na te maken (te dik en te zwaar). Johan vertelt gedreven over de lange weg van Hollandse klei via porselein (Chinese specialiteit) naar geperste tegels in vele kleuren. Een boeiend bezoek.
Na een lunch in een pannenkoekenhuis in Schaarsbergen, gaan we verder in Burgers Zoo waar een collega van onze rondleidster Lies ons inwijdt in de geheimen van de vlindertuin (Mangrove) en de zeekoeien. Eenmaal buiten bewonderen we de Gibbon apen die de bekende schreeuwen ten gehore brengen die we zo goed kennen van de parkeerplaats van ons museum.
Het was een schitterende ontmoetingsdag.
 |
| foto's: Wietze Landman |
maandag 1 oktober 2018
Zangvereniging komt een dag met de PlusBus
Op deze zonnige vrijdag in september mag ik met collega rondleiders Mariet en Evaline de PlusBus rondleiden, ditmaal samengesteld uit vele zangers en zangeressen uit Brabant.
De organisatie deelt de groepen altijd al in middels rode, groene en witte badges. Ik mag de witte groep rondleiden en ik start bij de Paltrok molen waar zoveel geschiedenis van Nederland in zit. Via de Poldermolen bereiken we de ophaalbrug uit Ouderkerk waar we een poging doen tot groepsfoto maar dat lukt niet helemaal door het vele andere publiek dat van de brug gebruik maakt.
We bewonderen de familie Honig en haar geschiedenis in de Koopmanswoning waar vooral de tuin aan de Zaan erg in de smaak valt. Omdat er ditmaal geen rollators en rolstoelen in de groep zitten, kunnen we overal komen. Een van de zangers is zelfs nog fit genoeg voor een ritje op een oude fiets op het Zaanse Plein.
Bij de bakker genieten we van de geuren en van het vol brandende vuur in de takkenoven.
De wasserij is altijd weer een belevenis voor iedere groep. Weliswaar is er geen wasvrouw, gelukkig draait alles wel zodat ik zelf het verhaal kan houden over de was die maar tweemaal per jaar wordt gedaan. Ook de bleek en de spoelbak openen nog vele ogen.
Via de ambachtsbuurt bereiken we de tramremise waar we op de tram stappen naar de Tilburgse huisjes.
Eerst bezoeken we nog het Groene Kruisgebouw dat erg in de smaak valt.
Alle drie de rondleiders hebben hetzelfde idee gehad om met deze Tilburgse groep te eindigen in de Tilburgse huisjes. Een beetje chaotisch einde dus wel maar velen bedanken me toch nog even voor de interessante rondleiding.
De organisatie deelt de groepen altijd al in middels rode, groene en witte badges. Ik mag de witte groep rondleiden en ik start bij de Paltrok molen waar zoveel geschiedenis van Nederland in zit. Via de Poldermolen bereiken we de ophaalbrug uit Ouderkerk waar we een poging doen tot groepsfoto maar dat lukt niet helemaal door het vele andere publiek dat van de brug gebruik maakt.
We bewonderen de familie Honig en haar geschiedenis in de Koopmanswoning waar vooral de tuin aan de Zaan erg in de smaak valt. Omdat er ditmaal geen rollators en rolstoelen in de groep zitten, kunnen we overal komen. Een van de zangers is zelfs nog fit genoeg voor een ritje op een oude fiets op het Zaanse Plein.
Bij de bakker genieten we van de geuren en van het vol brandende vuur in de takkenoven.
De wasserij is altijd weer een belevenis voor iedere groep. Weliswaar is er geen wasvrouw, gelukkig draait alles wel zodat ik zelf het verhaal kan houden over de was die maar tweemaal per jaar wordt gedaan. Ook de bleek en de spoelbak openen nog vele ogen.
Via de ambachtsbuurt bereiken we de tramremise waar we op de tram stappen naar de Tilburgse huisjes.
Eerst bezoeken we nog het Groene Kruisgebouw dat erg in de smaak valt.
Alle drie de rondleiders hebben hetzelfde idee gehad om met deze Tilburgse groep te eindigen in de Tilburgse huisjes. Een beetje chaotisch einde dus wel maar velen bedanken me toch nog even voor de interessante rondleiding.
donderdag 13 september 2018
Internationale studenten onderzoeken de Nederlandse en Europese identiteit
Vandaag mag ik samen met Anneke en Bart E een grote groep internationale studenten rondleiden van een bekende Nijmeegse universiteit.
Aye mijn groep is de grootste en ver meer dan 20 personen maar Anneke en Bart zijn al weg.
Even wennen weer aan mijn museum-Engels als ik bij Harreveld uitleg geef over muren van gevlochten wilgentenen en over de vlasproductie.
De verwerking van lijnzaad tot olie en koeken neemt Bé van me over die dat prima doet in de rosoliemolen.
In Vierhouten wordt veel geschreven gefotografeerd en gevraagd. Een interessante locatie voor deze jonge mensen.
De Molukse barak mag niet ontbreken volgens de begeleidster en buiten vertel ik het verhaal van het Nederlandse vertrek uit Indonesië en de opvang voor "tijdelijk" van de Molukkers in barakken.
Hoogmade blijft verbazen, ook nu weer. Wat een luxe !
Via de paltrok en de VOC bereiken via de Texelse schapenboet het huisje van Marken waar Saskia in vol ornaat uitleg geeft over dit huisje op de terp.
Voor de botter en de scheepswerf sluiten we af. De studenten krijgen nog een half uur om zelf een paar locaties te verkennen. Daarna zijn er poffertjes voor alle 65 studenten.
Aye mijn groep is de grootste en ver meer dan 20 personen maar Anneke en Bart zijn al weg.
Even wennen weer aan mijn museum-Engels als ik bij Harreveld uitleg geef over muren van gevlochten wilgentenen en over de vlasproductie.
De verwerking van lijnzaad tot olie en koeken neemt Bé van me over die dat prima doet in de rosoliemolen.
In Vierhouten wordt veel geschreven gefotografeerd en gevraagd. Een interessante locatie voor deze jonge mensen.
De Molukse barak mag niet ontbreken volgens de begeleidster en buiten vertel ik het verhaal van het Nederlandse vertrek uit Indonesië en de opvang voor "tijdelijk" van de Molukkers in barakken.
Hoogmade blijft verbazen, ook nu weer. Wat een luxe !
Via de paltrok en de VOC bereiken via de Texelse schapenboet het huisje van Marken waar Saskia in vol ornaat uitleg geeft over dit huisje op de terp.
Voor de botter en de scheepswerf sluiten we af. De studenten krijgen nog een half uur om zelf een paar locaties te verkennen. Daarna zijn er poffertjes voor alle 65 studenten.
maandag 18 juni 2018
Blij dat ik Rij en de kater op maandag
Op deze zonnige Vaderdag 17 juni 2018 was ik met mederondleider Annemieke in de gelegenheid om een vijftigerjaren echtpaar te spelen op de Haagse tram naar Scheveningen. Het was weer heerlijk om te doen al viel de Haagse tram na één ronde uit door een technisch defect. Gelukkig was de Rotterdamse tram (alles reed weer dit weekend) bereid ons mee te nemen tot Blijdorp vanwaar we met wat antieke auto's moesten proberen toch nog in Scheveningen te komen. Door het koele bewolkte weer zin we daar maar vanaf gestapt. Bij de smederij konden we opwarmen bij het zeer professionele hoepelbranden o.l.v. onze smid Marc met 4 collega's. Wat is dat toch een adembenemend mooi plaatje.
Op maandagmorgen kwam alsnog de kater doordat heel Arnhem weer eens vast stond door een omgevallen vrachtwagen op de snelweg. De Duitse groep die ik zou rondleiden kwam niet opdagen en belde helaas ook niet even of het nog lang kon duren. Altijd frustrerend als een groep zonder bericht weg blijft.
Daardoor had ik tijd om in overleg met Suzanne Karin en Sandra de canonpresentatie beschikbaar te krijgen op onze beide rondleidersaccounts waardoor alle rondleiders nu de introductie op onze Canon kunnen presenteren in het Auditorium. Sandra en ik zijn het nog even gaan uitproberen in onze mooie auditoriumzaal en alles werkte zowaar zoals we het graag wilden. Daar kan weer een streepje door zou mijn moeder zeggen.
Op maandagmorgen kwam alsnog de kater doordat heel Arnhem weer eens vast stond door een omgevallen vrachtwagen op de snelweg. De Duitse groep die ik zou rondleiden kwam niet opdagen en belde helaas ook niet even of het nog lang kon duren. Altijd frustrerend als een groep zonder bericht weg blijft.
Daardoor had ik tijd om in overleg met Suzanne Karin en Sandra de canonpresentatie beschikbaar te krijgen op onze beide rondleidersaccounts waardoor alle rondleiders nu de introductie op onze Canon kunnen presenteren in het Auditorium. Sandra en ik zijn het nog even gaan uitproberen in onze mooie auditoriumzaal en alles werkte zowaar zoals we het graag wilden. Daar kan weer een streepje door zou mijn moeder zeggen.
donderdag 7 juni 2018
Rondleider Gerard Beltman presenteert zijn twee boekje over ons museum
Vandaag is een feestdag voor Gerard Beltman, onze rondleider collega die regelmatig columns schrijft in het museum Dagblad.
Na zijn eerste boekje "Mijn vader was een stoepschijter" waarvan meer dan 750 exemplaren zijn verkocht, presenteert hij vandaag samen met Walter Jansen (boekhandel Jansen en de Feijter) het tweede boek: "Een rondleider vertelt".
Monica Cross heeft een mooie inleiding over Gerard en zij praat de onderdelen verder heel goed aan elkaar.
Samen met collega Jan vd Broek mag ik tussendoor twee liederen zingen (Ons Dorp en Oh Johnny) en zowel Walter als Gerard lezen stukjes voor uit het nieuwe boek.
Nadat het eerste exemplaar is uitgereikt aan het kersverse nieuwe hoofd van de afdelingen Presenteren en Educatie (Leontien Lems) kunnen we genieten van ontmoetingen en van lekkernijen en dranken. Intussen signeert Gerard vele boeken die hier terplekke kunnen worden gekocht.
Ook nu (net als bij het vorige boek) zal de museumwinkel weer het belangrijkste verkooppunt blijven.
Het was een prima bijeenkomst, direct gevolgd door een rondleidersbijeenkomst waar Maurits ons bijpraat over de nieuwe museumorganisatie.
Na zijn eerste boekje "Mijn vader was een stoepschijter" waarvan meer dan 750 exemplaren zijn verkocht, presenteert hij vandaag samen met Walter Jansen (boekhandel Jansen en de Feijter) het tweede boek: "Een rondleider vertelt".
Monica Cross heeft een mooie inleiding over Gerard en zij praat de onderdelen verder heel goed aan elkaar.
Samen met collega Jan vd Broek mag ik tussendoor twee liederen zingen (Ons Dorp en Oh Johnny) en zowel Walter als Gerard lezen stukjes voor uit het nieuwe boek.
Nadat het eerste exemplaar is uitgereikt aan het kersverse nieuwe hoofd van de afdelingen Presenteren en Educatie (Leontien Lems) kunnen we genieten van ontmoetingen en van lekkernijen en dranken. Intussen signeert Gerard vele boeken die hier terplekke kunnen worden gekocht.
Ook nu (net als bij het vorige boek) zal de museumwinkel weer het belangrijkste verkooppunt blijven.
Het was een prima bijeenkomst, direct gevolgd door een rondleidersbijeenkomst waar Maurits ons bijpraat over de nieuwe museumorganisatie.
maandag 4 juni 2018
PlusBus groepen zonder tramvervoer
De afgelopen weken heb ik twee PlusBus rondleidingen mogen verzorgen.
De eerste groep bestond voor mij uit oud-inwoners van Nederlands Indië met vele rollators en rolstoelen. Ze kwamen specifiek voor 1 locatie: het Indisch Achtererf. En dat was even lastig voor me want er reden plots geen trams meer en vervangend vervoer was zo snel; nog niet voorhanden.
Dus lopen met deze groep die helaas slecht ter been was. Via de standerd molen uit Huizen en het Rietveld huisje komen we bij de grootste uitdaging: de helling omhoog langs de Delftse molen (even uitblazen op de bankjes) en het nieuwe zigzagpad naar de Hollandse Tuin.
Zo bereiken we na enige tijd toch het Indisch Achtererf en de vermoeienissen zijn snel vergeten. Wat een geluk dat daar onze Indonesische collega staat die nog ieder jaar naar zijn moederland afreist.
Men spreekt Maleis en een soort Indisch Nederlands en onze collega kent alle Indische namen van de planten die hier in de tuin staan. Men is hier niet meer weg te slaan en met veel moeite krijg ik ze zover dat we de wandeling terug kunnen aanvaarden. Ondanks dat dat bergaf ging, kostte het toch veel moeite om de lunch enigszins op tijd te bereiken.
Gelukkig had ik een week later weer een PlusBus rondleiding en van de buschauffeur Henri kon ik vernemen dat die Indisch groep zo enorm genoten had van deze rondleiding en deze dag.
Vanaf 11 juni rijden er gelukkig twee alternatieve trams voor o.a. het vervoer van deze groepen.
De eerste groep bestond voor mij uit oud-inwoners van Nederlands Indië met vele rollators en rolstoelen. Ze kwamen specifiek voor 1 locatie: het Indisch Achtererf. En dat was even lastig voor me want er reden plots geen trams meer en vervangend vervoer was zo snel; nog niet voorhanden.
Dus lopen met deze groep die helaas slecht ter been was. Via de standerd molen uit Huizen en het Rietveld huisje komen we bij de grootste uitdaging: de helling omhoog langs de Delftse molen (even uitblazen op de bankjes) en het nieuwe zigzagpad naar de Hollandse Tuin.
Zo bereiken we na enige tijd toch het Indisch Achtererf en de vermoeienissen zijn snel vergeten. Wat een geluk dat daar onze Indonesische collega staat die nog ieder jaar naar zijn moederland afreist.
Men spreekt Maleis en een soort Indisch Nederlands en onze collega kent alle Indische namen van de planten die hier in de tuin staan. Men is hier niet meer weg te slaan en met veel moeite krijg ik ze zover dat we de wandeling terug kunnen aanvaarden. Ondanks dat dat bergaf ging, kostte het toch veel moeite om de lunch enigszins op tijd te bereiken.
Gelukkig had ik een week later weer een PlusBus rondleiding en van de buschauffeur Henri kon ik vernemen dat die Indisch groep zo enorm genoten had van deze rondleiding en deze dag.
Vanaf 11 juni rijden er gelukkig twee alternatieve trams voor o.a. het vervoer van deze groepen.
Abonneren op:
Posts (Atom)