Op deze dinsdag vol verse sneeuw komen we met vrijwel alle rondleiders bij elkaar in de Hoeferzaal om gezamenlijk het jaar af te sluiten. Maurits laat zien hoe de ontwikkeling van het aantal rondleidingen er uit ziet in de afgelopen jaren en hoe er door publiek en museum tegen ons werk aan wordt gekeken.
Onze directeur PMG vertelt trots het verhaal van het komende Westerstraat-project waarmee een stuk Jordaan in ons museumpark komt te staan.
Reinier heeft gezorgd voor een schitterende taart bij de koffie met daarop een grote eetbare foto van de rondleidersgroep.
Jan Koopman moet helaas afhaken vanwege het slechte weer en kan dus niet gehuldigd worden. Wel krijgen we allen een exemplaar van zijn Compendium uitgereikt dat nu gedigitaliseerd is.
Tot ziens allemaal in het nieuwe jaar.
vrijdag 24 december 2010
woensdag 15 december 2010
Discipline en genieten gaan prima samen op het VMBO
Vandaag mogen we met 4 rondleiders twee klassen rondleiden van een grote Gelderse VMBO-school.
Waar ik soms van collega's hoor dat het niet meevalt met de discipline en interesse van VMBO-leerlingen, heb ik vandaag het omgekeerde ervaren. Op het entreeplein begin ik met enkele open vragen over de geschiedenis van het Openluchtmuseum en over het loshoes van Harreveld, en het valt me op dat men direct antwoorden verzint of weet en die graag wil toetsen. Een mooie start van een wandeltocht op deze frisse besneeuwde ochtend.
In Staphorst staan koeien in de potstal en die vormen een mooie opmaat voor de voor- en nadelen van de potstal en de grubbestal in de naastgelegen Stolp. Ik zie de verbazing in de ogen als we in de enorme binnenschuur van de Stolp staan waar de bedsteden zo lekker warm tot in de hooiberg gebouwd zijn.
Na de Stolp via de Standerdmolen en de Delftse molen naar de papiermolen waar Rolf een prima verhaal houdt over het papier scheppen van 300 jaar geleden; ook de molen kan naar believen aan- en uit gezet worden i.v.m. het geluid. Buiten legt Rolf nog de werking van de watermolen uit.
Via het Roverspad en de drukkerij bereiken we de Tilburgse huisjes en de stroopstokerij waar ??? een boeiende demonstratie met uitleg geeft van het daar levend getoonde stroop stoken. Niet veel leerlingen blijken de appelstroop nog te kennen van de broodmaaltijden.
Het is voor velen bitterkoud en dus tijd voor de depot-zijde van de Dingenliefde waar veel proefjes gedaan kunnen worden. Verder eigenlijk te veel self-explaining voor een rondleiding.
In de theekoepel bewonderen we in een cirkel rondom het gebouwtje de Agriscope (?), de ronddraaiende filmsimulator waarop indertijd de eerste bewegende beelden zichtbaar werden voor publiek.
Via de Delftse molen keren we terug naar het Entreegebouw waar om 12.30 een gereserveerde voorstelling van HollandRama gaat beginnen.
Mijn mening over VMBO leerlingen is sterk naar boven bijgesteld.
Waar ik soms van collega's hoor dat het niet meevalt met de discipline en interesse van VMBO-leerlingen, heb ik vandaag het omgekeerde ervaren. Op het entreeplein begin ik met enkele open vragen over de geschiedenis van het Openluchtmuseum en over het loshoes van Harreveld, en het valt me op dat men direct antwoorden verzint of weet en die graag wil toetsen. Een mooie start van een wandeltocht op deze frisse besneeuwde ochtend.
In Staphorst staan koeien in de potstal en die vormen een mooie opmaat voor de voor- en nadelen van de potstal en de grubbestal in de naastgelegen Stolp. Ik zie de verbazing in de ogen als we in de enorme binnenschuur van de Stolp staan waar de bedsteden zo lekker warm tot in de hooiberg gebouwd zijn.
Na de Stolp via de Standerdmolen en de Delftse molen naar de papiermolen waar Rolf een prima verhaal houdt over het papier scheppen van 300 jaar geleden; ook de molen kan naar believen aan- en uit gezet worden i.v.m. het geluid. Buiten legt Rolf nog de werking van de watermolen uit.
Via het Roverspad en de drukkerij bereiken we de Tilburgse huisjes en de stroopstokerij waar ??? een boeiende demonstratie met uitleg geeft van het daar levend getoonde stroop stoken. Niet veel leerlingen blijken de appelstroop nog te kennen van de broodmaaltijden.
Het is voor velen bitterkoud en dus tijd voor de depot-zijde van de Dingenliefde waar veel proefjes gedaan kunnen worden. Verder eigenlijk te veel self-explaining voor een rondleiding.
In de theekoepel bewonderen we in een cirkel rondom het gebouwtje de Agriscope (?), de ronddraaiende filmsimulator waarop indertijd de eerste bewegende beelden zichtbaar werden voor publiek.
Via de Delftse molen keren we terug naar het Entreegebouw waar om 12.30 een gereserveerde voorstelling van HollandRama gaat beginnen.
Mijn mening over VMBO leerlingen is sterk naar boven bijgesteld.
dinsdag 7 december 2010
Jubilarissen van een bekend vervoersbedrijf
Op deze dinsdag mag ik in het winterhoogseizoen een groep jubilarissen rondleiden van een bekend spoorwegbedrijf. Even komt de neiging op om ze met de tram mee te nemen en halverwege de tram stil te zetten met de melding dat er een wissel vast zit maar dat het probleem binnen enkele uren verholpen kan zijn en dat ze dus even geduld moeten hebben. Maar zo ga je uiteraard niet met je gasten om.
Vanuit de Kasteelboerderij neem ik één van de vier groepen mee naar Dingenliefde, en na een ronde door dit fraaie Spaarstation (heerlijk warm binnen) loop ik met ze via het Kruisgebouw naar de stroopstokerij waar fraai wordt uitgelegd en live getoond hoe het proces van stroopstoken in elkaar steekt. Uiteraard kan er geproefd worden. Ook in de bierbrouwerij valt het proefdrinken van het winterbier in goede aarde,
We wandelen verder naar de papiermolen waar Rolf de molenaar het hele proces uitlegt en vervolgens de molen in werking zet; door de geringe vorst kan de molen weer draaien. Via de Standerdmolen uit Huizen en het Rietveldhuisje komen we in de Stolpboerderij waar de fraaie gruppenstal met kunstkoeien en vooral ook de enorme vierkante hooischuur in het midden, veel waardering oogst.
In Kadoelen toon ik een beetje trots het mooie filmpje van Connie en Johnny over de bedelarij in de winter.
Men wil ruim op tijd verzamelen bij het Holland Rama dat om 1700u is gereserveerd dus we lopen door naar het Entreegebouw.
Ook de andere drie rondleiders zijn daar inmiddels en ik lever een tevreden groep bezoekers af.
Vanuit de Kasteelboerderij neem ik één van de vier groepen mee naar Dingenliefde, en na een ronde door dit fraaie Spaarstation (heerlijk warm binnen) loop ik met ze via het Kruisgebouw naar de stroopstokerij waar fraai wordt uitgelegd en live getoond hoe het proces van stroopstoken in elkaar steekt. Uiteraard kan er geproefd worden. Ook in de bierbrouwerij valt het proefdrinken van het winterbier in goede aarde,
We wandelen verder naar de papiermolen waar Rolf de molenaar het hele proces uitlegt en vervolgens de molen in werking zet; door de geringe vorst kan de molen weer draaien. Via de Standerdmolen uit Huizen en het Rietveldhuisje komen we in de Stolpboerderij waar de fraaie gruppenstal met kunstkoeien en vooral ook de enorme vierkante hooischuur in het midden, veel waardering oogst.
In Kadoelen toon ik een beetje trots het mooie filmpje van Connie en Johnny over de bedelarij in de winter.
Men wil ruim op tijd verzamelen bij het Holland Rama dat om 1700u is gereserveerd dus we lopen door naar het Entreegebouw.
Ook de andere drie rondleiders zijn daar inmiddels en ik lever een tevreden groep bezoekers af.
donderdag 11 november 2010
Door storm en regen in het laagseizoen
Soms schijn de zon, soms valt er regen, prima allemaal. In de herfst kan het dan ook nog hard waaien, koud regenen en de grond is zompig en blubberig. Als het dan laagseizoen is probeer je snel met de sleutelbos van de ene droge locatie naar de andere te komen.
Vandaag overkomt me dat allemaal als ik een groep rondleid van een bekend energiebedrijf dat een vergaderdag heeft in de Hoeferzaal.
Gelukkig is men er qua kleding goed op voorbereid (ik iets minder want Con is naar Friesland met mijn auto waarin mijn plu en regenjas liggen) en men heeft er vooral veel zin in. Bijzondere wens is ook nog dat het een spreekwoordentocht zal zijn.
Na een introgesprek over ons museum onder de droge overkapping van het entreegebouw, spoeden we ons naar Staphorst waar de spreekwoorden en gezegdes voor het oprapen liggen. Er is goed licht, en ook nu komen het venstervrijen, de kleine rosmolen en de deur waarmee we in huis vallen, goed tot hun recht. Er staat vee in de potstal en er is daar veel te vertellen.
Vandaar door naar de gruppestal van de Stolp en naar de ook nu weer indrukwekkende hooischuur in het midden.
Via de paltrokmolen (toch even blijven staan in de regen om Neerlands roem uit de 17de eeuw uit te leggen) naar Hoogmade. Veel aah en ooh, en als ik vraag van welk jaar de inrichting is, lopen de schattingen van voor 1940 tot rond 1970. Als ik 2002 noem is het even stil en even later herkent men toch de moderne keuken.
Mooi om te kunnen uitleggen dat we ook een museum zijn voor de jongere generatie die Hoogmade weer als geschiedenis herkent.
Er moet op tijd door vergaderd worden dus we snellen ons door de regen en wind (helaas geen trams) naar
het entreegebouw waar ik een aantal groepsfoto's maak van deze energiewerkers.
Na uitgebreide dankbetuigingen laat ik de groep achter en zoek in de storm mijn weg terug naar De Steeg.
Vandaag overkomt me dat allemaal als ik een groep rondleid van een bekend energiebedrijf dat een vergaderdag heeft in de Hoeferzaal.
Gelukkig is men er qua kleding goed op voorbereid (ik iets minder want Con is naar Friesland met mijn auto waarin mijn plu en regenjas liggen) en men heeft er vooral veel zin in. Bijzondere wens is ook nog dat het een spreekwoordentocht zal zijn.
Na een introgesprek over ons museum onder de droge overkapping van het entreegebouw, spoeden we ons naar Staphorst waar de spreekwoorden en gezegdes voor het oprapen liggen. Er is goed licht, en ook nu komen het venstervrijen, de kleine rosmolen en de deur waarmee we in huis vallen, goed tot hun recht. Er staat vee in de potstal en er is daar veel te vertellen.
Vandaar door naar de gruppestal van de Stolp en naar de ook nu weer indrukwekkende hooischuur in het midden.
Via de paltrokmolen (toch even blijven staan in de regen om Neerlands roem uit de 17de eeuw uit te leggen) naar Hoogmade. Veel aah en ooh, en als ik vraag van welk jaar de inrichting is, lopen de schattingen van voor 1940 tot rond 1970. Als ik 2002 noem is het even stil en even later herkent men toch de moderne keuken.
Mooi om te kunnen uitleggen dat we ook een museum zijn voor de jongere generatie die Hoogmade weer als geschiedenis herkent.
Er moet op tijd door vergaderd worden dus we snellen ons door de regen en wind (helaas geen trams) naar
het entreegebouw waar ik een aantal groepsfoto's maak van deze energiewerkers.
Na uitgebreide dankbetuigingen laat ik de groep achter en zoek in de storm mijn weg terug naar De Steeg.
zondag 31 oktober 2010
Afscheid van het zomerseizoen in het Duits
Ja dat kan ook nog. Wim (infobalie) vraagt of ik de vrije rondleiding half in het Duits zou kunnen geven op verzoek van enkele Duitse bezoekers die overigens met een gezelschap Nederlanders meekomen.
Ik deel de vrije rondleiding met Gerard. Hij neemt zijn deel mee naar de Brabantse buurt, en ik start in de Rosoliemolen. Even lastig voordat ik weet wat vlas en lijnzaad in het Duits is maar dankzij de aanwezigheid van deze produkten in de molen kom ik snel achter. Helaas is de rosoliemolen niet bezet, en helaas Vierhouten ook al niet. Best aardig om dan zelf het verhaal over de molen en over de mutsen van Vierhouten in het Duits te vertellen met zo nu en dan een intermezzo in het Nederlands (al zeggen de Nederlanders die meelopen dat ze het ook prima kunnen doen met mijn vernederlandste Duits). Bij Vragender kan ik mijn verhaal niet echt kwijt omdat er bezembinders staan met een demonstratie, en ja dat is uiteraard ook interessant voor bezoekers.
In Varik kunnen we proeven van de resten van de slachtdag van gisteren al wil de balkenbrij er niet in bij de Duitser omdat steeds het woord Fett wordt genoemd bij dit varkensprodukt. De hondentredmolen wekt veel interesse en ook verbazing. Deze zou eigenlijk met een spotje verlicht moeten zijn; de meeste mensen lopen er aan voorbij (maar een rondleider niet uiteraard).
Ook Hoogmade is een verbazend interessante locatie voor mijn vrije groep. Het verhaal van Cees van Leeuwen en de gedwongen verplaatsing vanwege de HSL-lijn geven ook een mooi kijkje in de coulissen van de Nederlandse politiek.
Bij de Paltrokmolen even het succesverhaal van Nederland in de 17e Gouden Eeuw, en dan is het uur van de vrije rondleiding al weer met een kwartier overschreden. Van alle deelnemers krijg ik hand en een bedankje, waarna de meesten van hen de tram nemen voor een ronde. Het regent ten slotte ook nogal tussen de bedrijven door.
De beuken in het museumpark staan in hun mooiste herfsttooi met alle schakeringen van bruin, geel en oranje. Mooier kun je een zomerseizoen niet afsluiten.
Ik deel de vrije rondleiding met Gerard. Hij neemt zijn deel mee naar de Brabantse buurt, en ik start in de Rosoliemolen. Even lastig voordat ik weet wat vlas en lijnzaad in het Duits is maar dankzij de aanwezigheid van deze produkten in de molen kom ik snel achter. Helaas is de rosoliemolen niet bezet, en helaas Vierhouten ook al niet. Best aardig om dan zelf het verhaal over de molen en over de mutsen van Vierhouten in het Duits te vertellen met zo nu en dan een intermezzo in het Nederlands (al zeggen de Nederlanders die meelopen dat ze het ook prima kunnen doen met mijn vernederlandste Duits). Bij Vragender kan ik mijn verhaal niet echt kwijt omdat er bezembinders staan met een demonstratie, en ja dat is uiteraard ook interessant voor bezoekers.
In Varik kunnen we proeven van de resten van de slachtdag van gisteren al wil de balkenbrij er niet in bij de Duitser omdat steeds het woord Fett wordt genoemd bij dit varkensprodukt. De hondentredmolen wekt veel interesse en ook verbazing. Deze zou eigenlijk met een spotje verlicht moeten zijn; de meeste mensen lopen er aan voorbij (maar een rondleider niet uiteraard).
Ook Hoogmade is een verbazend interessante locatie voor mijn vrije groep. Het verhaal van Cees van Leeuwen en de gedwongen verplaatsing vanwege de HSL-lijn geven ook een mooi kijkje in de coulissen van de Nederlandse politiek.
Bij de Paltrokmolen even het succesverhaal van Nederland in de 17e Gouden Eeuw, en dan is het uur van de vrije rondleiding al weer met een kwartier overschreden. Van alle deelnemers krijg ik hand en een bedankje, waarna de meesten van hen de tram nemen voor een ronde. Het regent ten slotte ook nogal tussen de bedrijven door.
De beuken in het museumpark staan in hun mooiste herfsttooi met alle schakeringen van bruin, geel en oranje. Mooier kun je een zomerseizoen niet afsluiten.
donderdag 7 oktober 2010
Avondlijk afscheid van de afdelingsbaas
Vanavond viert de baas van een van de afdelingen van een Gelders ziekenhuis zijn afscheid in het museum. Honne en ik mogen vanaf de Viersprong twee groepen rondleiden door enkele in de avond opgestelde locaties.
Ik start op verzoek van de groep in de Kruidentuin en daar zit mijn achilleshiel want ik weet (ondanks enkele avondrondleidingen) nog steeds te weinig van al die plantjes. Ik heb een erg grote groep en die laat zich ook niet eenvoudig rond een plantengroepje opstellen. Dus wordt het een wat vrije wandeling tussen de verschillende groepen planten (geneeskrachtig, verf, dodelijk etc). Wel houd ik een verhaaltje bij de Middeleeuwse tuin uit Reichenau en in de expositieruimte waar ook de blindenvoelstroken boeiend zijn.
Na de tuinen door naar de papiermolen waar ik vanavond zelf het hele verhaal kan houden dat Bé hier normaliter vertelt. Dankzij sleutels heb ik toegang en licht. Via de drukkerij lopen we naar de Tilburgse huisjes die ik allevier tegelijk openzet met deze grote groep. Buiten even het verhaal en dan kan ieder vrij de aahs en ooohs laten komen. Het groene kruis gebouw roept zoveel herinneringen op bij deze ziekenhuisgroep dat het heerlijk is voor mij om dat mee te beleven. Men is niet weg te slaan.
In de bierbrouwerij beëindig ik de rondleiding. De brouwer vertelt een goed verhaal en tapt er een glaasje herfstbok bij.
De groep gaat verder drinken in Budel en dan met de tram naar de Kasteelboerderij voor diner en speeches.
Ik start op verzoek van de groep in de Kruidentuin en daar zit mijn achilleshiel want ik weet (ondanks enkele avondrondleidingen) nog steeds te weinig van al die plantjes. Ik heb een erg grote groep en die laat zich ook niet eenvoudig rond een plantengroepje opstellen. Dus wordt het een wat vrije wandeling tussen de verschillende groepen planten (geneeskrachtig, verf, dodelijk etc). Wel houd ik een verhaaltje bij de Middeleeuwse tuin uit Reichenau en in de expositieruimte waar ook de blindenvoelstroken boeiend zijn.
Na de tuinen door naar de papiermolen waar ik vanavond zelf het hele verhaal kan houden dat Bé hier normaliter vertelt. Dankzij sleutels heb ik toegang en licht. Via de drukkerij lopen we naar de Tilburgse huisjes die ik allevier tegelijk openzet met deze grote groep. Buiten even het verhaal en dan kan ieder vrij de aahs en ooohs laten komen. Het groene kruis gebouw roept zoveel herinneringen op bij deze ziekenhuisgroep dat het heerlijk is voor mij om dat mee te beleven. Men is niet weg te slaan.
In de bierbrouwerij beëindig ik de rondleiding. De brouwer vertelt een goed verhaal en tapt er een glaasje herfstbok bij.
De groep gaat verder drinken in Budel en dan met de tram naar de Kasteelboerderij voor diner en speeches.
Op pad met een Gelderse Gemeentegroep
Vandaag op pad met een groep ambtenaren van een Gelderse gemeente. Piet B is de andere rondleider en ik besluit in zijn verlengde ook mijn groep eens wat meer te vertellen over het entreegebouw en de bijzondere stenen muur. Daarna mag Ton N het spits afbijten met een goed verhaal in de rosoliemolen.
Omdat de rondleiding een verbinding moet hebben met verkeer, ruimtelijke ordening en milieu, maak ik vervolgens een tramrit waarin ik vertel (met dank aan de conducteur mag ik de microfoon gebruiken) over het hoe en waarom van de traminfrastructuur in ons park. In de remise toon ik het gehele tramverhaal over oorlog, heden en het vervoer van rolstoelen. In de Van Gend en Loos Loods kunnen twee groepen van de diligence gebruik maken en vertel ik over de geschiedenis van VGL en het overbrengen van de loods van Tiel naar Arnhem. Men heeft nu genoeg Verkeer gezien en gehoord, waarna we via de smederij (prima verhaal van Hans) in de wasserij terecht komen (milieu en zilveren greenkey passeren de revue).
Rond de Jan Vaessen bank sluiten we de rondleiding af met een glaasje cider dat in knapzakken door de groep werd meegevoerd.
Omdat de rondleiding een verbinding moet hebben met verkeer, ruimtelijke ordening en milieu, maak ik vervolgens een tramrit waarin ik vertel (met dank aan de conducteur mag ik de microfoon gebruiken) over het hoe en waarom van de traminfrastructuur in ons park. In de remise toon ik het gehele tramverhaal over oorlog, heden en het vervoer van rolstoelen. In de Van Gend en Loos Loods kunnen twee groepen van de diligence gebruik maken en vertel ik over de geschiedenis van VGL en het overbrengen van de loods van Tiel naar Arnhem. Men heeft nu genoeg Verkeer gezien en gehoord, waarna we via de smederij (prima verhaal van Hans) in de wasserij terecht komen (milieu en zilveren greenkey passeren de revue).
Rond de Jan Vaessen bank sluiten we de rondleiding af met een glaasje cider dat in knapzakken door de groep werd meegevoerd.
Abonneren op:
Posts (Atom)