Schemertochtrondleiding

Wat is het heerlijk druk in het museum met meer dan 8000 bezoekers op deze Tweede Kerstdag. Dat betekent ook direct vier maal een volle kerk voor de Utrecht Travel Singers. Dirigente Ines en haar vriend willen ook graag met de schemertocht mee en dat blijkt prima op elkaar aan te sluiten. Ook twee rondleiders die de tocht later gaan lopen, lopen mee om alvast te ervaren. Had ik ook even eerder moeten doen.

Voor mij is deze schemertocht een nieuwe ervaring. Een handleiding van Suzanne van 20 pagina's en een grote tas vol "spullen" voor onderweg belooft een goede start.  Op deze drukke Kerstdag zijn er voldoende mensen voor de drie groepen die drie verschillende routes lopen.  Omdat er vandaag slechts twee hoornblazers zijn voegen we tot en met Beltrum twee groepen samen. Als een "echte rondleider" loop ik met een brandende kaars voor de groep uit.

Na een korte introductie voor mijn groep van toch wel bijna 20 volwassenen en kinderen, ontmoeten we bij Beltrum Arie die vol vuur vertelt over zijn grootste liefhebberij: het midwinterhoorn blazen. Het lijkt even te gaan uitlopen maar uiteindelijk blaast Arie toch nog even voluit op de hoorn. Elders uit het park volgt al spoedig het antwoord.

Na dit goede begin scheiden de twee groepen en moeten wij een behoorlijk stukje lopen naar het boerderij-skelet van Vragender. Hier begint mijn verwarring. Het hekje is dicht dus we kunnen niet de donkere buik in lopen; buiten is het nog gewoon licht. Wel is er een zithoekje voor maar daar is geen turf met kaarsjes te vinden. Ik begin toch maar mijn verhaal over het kaarsjespringen en al snel vindt een van de andere rondleiders het kaarsturfje ergens naast Vragender.
De kinderen springen enthousiast over de kaarsjes en laten zich de schuimroosjes goed smaken. Of mijn korte toelichting over de ommetochten ook is blijven hangen, betwijfel ik.

Hierna naar Varik voor het boerderijverhaal. We zien van verre de bruine bonen al onder de kap hangen en op de deel vertel ik wat over Varik, over de tredmolen en over het fokken van paarden. Wat ik had moeten weten, kinderen kunnen hier zelf bonen doppen, was ik vergeten maar gelukkig komt Suzanne aan lopen met een bak vol ongepelde bruine bonen. De kinderen beginnen vlot bonen te pellen en ze kunnen enkele bonen meenemen naar huis om ze in de grond te stoppen en een bonenstaak te kweken. Dit stuk had ik echt even eerder moeten ervaren met een andere rondleider. Gelukkig is het goed gekomen.

Tot slot naar Giethoorn waar al een grote groep voor staat die juist naar opzij wandelt. Dat betekent dat ik de afsluiting achter deze boerderij kan doen. Ik vertel een verhaal over het Angelus kleppen en het luiden van de papklok. Tijd voor inhoudelijke verhalen is er eigenlijk niet in het halve uur dat voor de schemertocht beschikbaar is.
Enkele kinderen lukt het om te kleppen en te luiden maar ze vragen zich wel af of je met een kerkklok ook kunt kleppen of alleen maar luiden. Die vraag zoeken we op.........

Per gezin mag ik een potje koolzaadolie kado geven met lontje en gebruiksaanwijzing. Dat wordt zeer gewaardeerd. Ik wijs de groep de route naar het entreegebouw en we nemen afscheid.
Met enkele bezoekers praat ik nog even na.

Voor mij was het een zware bevalling. Ik had duidelijk eerst wat praktijkervaring op moeten doen.

Leuk en interessant om te doen was het in ieder geval.

Vanwege een wachtend Kerstdiner moet ik snel weg dus evaluatie met de andere rondleiders en met Suzanne en Anneke heeft wat mij betreft niet meer plaatsgevonden.

Jaarafsluiting met vele oud-rondleiders

Vandaag nemen we afscheid van enkele rondleiders en zijn ook alle oud-rondleiders uitgenodigd om aanwezig te zijn.
Na een Twents verhaal van Wout, wijdt Hans Piena ons in in de geheimen van Hindeloopen waar veel Amsterdammers hun sporen hebben achtergelaten.

Van Anneke Bolder-Beke ontving ik bijgaande groepsfoto van de rondleiders in 2002 (?), in ieder geval een periode waarin ik nog op de tram reed. Velen zullen collega's herkennen op dit plaatje; ook is een aantal van hen ons inmiddels ontvallen.

Uw webmaster Wietze wenst alle rondleiders van hieruit sfeervolle Kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2014.

Een bruiloft begeleiden door de ijzige koude

Vandaag mag ik een bruidspaar met haar bruiloftsgasten begeleiden tijdens een onderdeel van de feestdag.
Ze zijn juist getrouwd en bij de tramremise worden nog wat mooie plaatjes geschoten van bruid en bruidegom voor de GETA75 trouwtram.
De prachtige jonge bruid is schitterend gekleed in het wit maar wel wat dun voor het schrale weer. Gelukkig omarmt de bruidegom haar regelmatig stevig tussen de fotosessies door. Omdat ook de gasten veelal slechts gekleed gaan in een colbertje, costuum of jurk beloof ik de ceremoniemeester een aantal verwarmende tussenstops.
Van de remise dus snel gewandeld naar de smederij waar Hans (met zijn karakteristieke lange baard) haarfijn aanvoelt wat de bedoeling is. Bruid en bruidegom mogen achter de ketting tot vlak bij het warme vuur gaan staan terwijl Hans een feestelijke spijker voor hen smeedt.
Het hele gezelschap warmt snel op en we lopen via het met Kerstkramen gevulde Zaanse Plein naar de ophaalbrug van Ouderkerk waar enkele bruidsfoto's en groepsfoto's gemaakt worden. Intussen kan ik als rondleider wat vertellen over de vier molens die hier te zien zijn, hoe er mee gewerkt werd en wat ze voor onze welvaart hebben betekend.
Omdat eenieder al weer snel is afgekoeld wandelen we snel door naar de Stolp boerderij waar men zich even kan vergapen aan de schitterende hooischuur waaromheen de boerderij is gebouwd. Zowaar is er een gast bij die me kan vertellen dat de ingebouwde stenen uitstulpingen bedsteden zijn. Meestal heeft men geen idee wat het kan zijn. Na ons bezoek aan deze familie Twuyver in de 18de eeuw, moeten we nog eenmaal door de koude wandelen maar dan bereiken we al snel het bruiloftsdiner in de Kasteelboerderij. De gasten zullen nog tot na middernacht doorfeesten en dan afsluiten met een bordje boerenkool met worst (zo lees ik in de reservering).
Na deze mooi ervaring als begeleidend rondleider, haast ik me naar het kerkje in Schaarsbergen waar een kwartier geleden mijn koor Volver al is begonnen met het zingen van het Kerstconcert. Na twee nummers voeg ik me snel tussen de koorleden en ik sta tien minuten na de rondleiding al weer mee te zingen in de warme kerk.

Teambuilding in het laagseizoen

Het is een stralend zonnige dag op deze herfstwoensdag in het laagseizoen. In het museumpark is het behoorlijk druk met allerlei groepen van bedrijven en ook nog vele wandelaars die op het mooie weer afkomen.
Ook een gezondheidsdienst voor dieren is de hele dag actief met een teambuildingsdag, en met drie rondleiders kunnen we drie teams een deel van het park laten zien. In de winter hebben we een sleutelbos bij ons zodat we ook met de groep enkele objecten binnen kunnen gaan. Normaliter zijn alle gebouwen in het laagseizoen gesloten.

Vanaf vertrekpunt de Hanekamp loop ik met mijn groep naar het schooltje van Lhee (ook even naar binnen dus) en via Zeijen naar de plaggenhut die niet uit Drenthe maar uit Groningen komt (was ik even vergeten). Verbazing alom bij het binnentreden van de hut en altijd weer mooi om te kunnen vertellen dat de hut er in één nacht moest staan omdat je anders de boel weer moest afbreken van de veldwachters.
Via Damwoude Beerta Midlum en Freija lopen we naar de remise en de VGL-loods. Via de ambachtsbuurt naar het Zaanse Plein waar ik bij de Koopmanswoning mijn verhaal kwijt kan over de dubbele buurt en de overtuin die er na een grote brand kon komen.
Op de ophaalbrug van Ouderkerk zijn alle molens goed zichtbaar en geinteresseerd volgt men mijn betoog over de paltrok, de vijzelpoldermolen, de standerdmolen en de Delftse stellingmolen en de invloed daarvan op onze welvaart in de Gouden Eeuw.
De stolp uit Zuid-Scharwoude gaan we "uiteraard" binnen en eenmaal in de grote vierkante hooischuur hoef ik weinig te zeggen. Een van de groepsleden weet gelukkig ook dat de vreemde steenklompen hier, de in de hooiberg gebouwde bedsteden zijn van de omliggende vertrekken.
Na vele dankzeggingen vertrekt de groep naar de Hoeferzaal waar de volgende meeting wacht.

Geschiedenis in voortgezet onderwijs plus canonvensters

Vandaag een interessante rondleidersbijeenkomst. Na het vergadergedeelte (niet bestemd voor deze weblog) houdt geschiedenisleraar T. de B. op een bevlogen manier een boeiend verhaal over de geschiedenislessen in het voortgezet onderwijs en over de plaats van de canonvensters daarin. Na mijn middelbare schooltijd (pakweg 1965) heb ik me niet meer in het geschiedenis-onderwijs verdiept. Zodoende komt dit verhaal, voorzien van powerpoint en handouts, binnen als een extra dik nummer van het Historisch Magazine. De vensters gaan voor me leven, net als de tijdperken van hunebedden tot heden.
Ach was ik maar geschiedenis gaan studeren indertijd.  Gelukkig leren we ook hoe we de diverse leerling- groepen kunnen boeien tijdens een rondleiding. In het voorjaar volgt nog een sessie.
Van hieruit nogmaals dank aan de heer T. de B.

2 rondleidingen met veel ouderen

Vandaag zweeft een engel boven het museum: de hele dag is vreselijke regen voorspeld en er valt zelfs geen drup; de zon schijn uitbundig en het is heerlijk wandelweer.

Allereerst verdelen we met 3 rondleiders de PlusBus Groep die ditmaal uit de Brabantse Kempen komt. Omdat er veel rollators en rolstoelen zijn kunnen we helaas niet naar de Brabantse buurt want er rijdt slechts één tram waarmee dat mogelijk is en daar kunnen maximaal 2 rolstoelen in. Wandelen is geen optie voor deze groep.  Toch wordt het een voor ieder heerlijke rondleiding.

Met mij loopt vandaag ook de nieuwe rondleider Jeroen Salemink mee (ex tram) die een goed klankbord is en ook de achterhoede in de gaten houdt en daar prima gesprekken mee voert.

We starten in Staphorst, eerst op de deel, later in het woongedeelte. De nieuwe blonde presentatiemedewerkster die ik nog niet kende vertelt op boeiende wijze over rouwkleding en feestkleding en wanneer deze precies gedragen werd en nog wordt. Na een kijkje bij het venstervrijen, gaan we door naar de Stolp waar de gruppenstal (in Brabant dus groepstal) in het oog valt. De hooiberg in het midden is weer de topper met de van baksteen ingebouwde bedsteden.

Via de brug van Ouderkerk en enige uitleg over de aanwezige molens, komen we in de dubbele Zaanse buurt bij het Heerenhuis en bij het bakkertje. De heerlijke geuren lokken ons voor even naar binnen terwijl enkelen helaas ook kiezen voor Zus en Jet waar ik liever niet kom tijdens een rondleiding omdat er veel tijd mee heen gaat waar slechts enkelen gebruik van maken.

Wilma is druk met een stelletje in de wasserij dus ik mag zelf het verhaal vertellen over Gehrels en de wascultuur in de 18de 19de en begin twintigste eeuw.

In de middag zijn  we met 10 rondleiders met tijdens de rondleidingen twee HollandRama voorstellingen die we moeten inpassen.  Even lastig, maar met 5 groepjes wandelen we toch direct naar HollandRama terwijl de andere vijf groepen alvast een rondleiding geven en daarna een HollandRama rit doen.

Als HollandRama is afgelopen blijkt het terugvormen van de afgesproken groepjes lastiger dan gedacht; ik heb het idee dat nogal wat mensen besloten zelf door het park te gaan lopen. In ieder geval is mijn clubje bijna gehalveerd als we starten vanuit het entreepavljoen.
In de rosoliemolen worden we verrast door een prima verhaal van de oliemolenaar inclusief even het luide gestamp van de heipalen. Omdat de vele groepjes de omliggende locaties bevolken, rijden we met de tram naar Dingenliefde vanwaaruit we het Groene Kruis bezoeken: een groot succes met veel Aha-Erlebnisse.
Ook Krawinkel en de Tilburgse huisjes vallen in de smaak, waarna een proefglaasje echte juist gebrouwen Herfstbock goed valt.

Na een mooie demo van Judy in de papiermolen is het genoeg en ik laat bij het urinoir van Deventer een tevreden groep achter die in alle richtingen in kleine clubjes verder wandelt door ons museum.

Daarna in de kantine nog een vergaderingetje met Ton Jansen over de Koningskeuze-week en deze opa kan weer worden opgeveegd voor de avond.  Gelukkig heeft Con thuis een heerlijke zuurkoolmaaltijd bereid en snort al snel de houtkachel in de woonkamer.

Buitenlandse voetbalgasten

Soms komt een groep als verrassing. Een als Engelstalig aangekondigde groep blijkt te bestaan uit voetbalvertegenwoordigers uit Engeland, Griekenland en Albanie, met Nederlandse begeleiding. De Grieken en Albanezen verstaan geen woord Engels wordt me al direct ingefluisterd.

Gelukkig is men sterk in voor een rondje Nederland zonder veel vertellingen.
Na een start op entreeplein met enerzijds aandacht voor de juist gebouwde Amsterdamse Westerstraat en anderzijds de blauwe boerderij van Harreveld, wandelen we naar Staphorst waar het venstervrijen in alle talen duidelijk is. Ook het verschil tussen de potstal hier, en de gruppenstal in de Stolp, komt goed over.
Voor de Stolp even een kort verhaal over de beide zichtbare molens (paltrok en vijzelpomp) en het belang van deze machines voor het Nederland van de 17de en volgende eeuwen.

Na de ophaalbrug en het koopmanshuis gaan we even binnen in de geurige wereld van de bakkerij. En dan de scheepstimmerwerf en het huisje van Marken. We blijven niet te lang bij Eef die graag hele verhalen in het Nederlands vertelt, en we komen bij de smid die voor een van de gasten een mooie spijker smeedt; ook hier een feest van geuren en beelden, en dus internationaal.

In de VGL loods kunnen 4 mannen in de koets waar er halverwege eentje uit wil stappen maar de deur blijkt tussentijds niet te openen; een ongewenste situatie die ik zal aankaarten.

Bij de witte GETA tram in de zon maken we een groepsfoto en we lopen door de remise langs de grote foto''s van de verwoestingen uit de 2e wereldoorlog.

Met de pendelende tram rijden we mee tot het Kindererf en we bezoeken de brouwerij waar we de verse Herfstbok mogen proeven. Ik heb niet gevraagd of er alcoholvrije islamitische bezoekers bij zijn maar het lijkt geen probleem: ieder drinkt graag een glaasje.

Via de papiermolen komen we terug in het Entreegebouw waar in de Hoeferzaal koffie met gebak staat te wachten.