In overleg met onze sales afdeling is besloten tot het opzetten tot een highlights rondleiding van een uur voor groepen die zijn verbonden via een dag van hun bedrijf in het museum. Via deze minder diepgaande rondleidingen krijgen deze groepsbezoekers toch een goed beeld van ons museum.
Uiteraard gaan we deze rondleiding eerst proeflopen en onze collega Mieke (?) was vandaag onze speciale rondleidster.
Er komen verschillende routes. Vandaag hebben we de volgende objecten uitgekozen:
Eerst Harreveld (het blauwe loshoes) met daaraan voorafgaand een korte introductie op de ontstaans-geschiedenis van ons museum.
Dan de duiventil, gekoppeld aan de evacués (die hebben deze vogelwoning geschonken) die hier in de Tweede Wereldoorlog tijdelijk gewoond hebben.
Via de Stolp bereiken we het voorplein naar de ophaalbrug van Ouderkerk. Van hieruit hebben we een goed zicht op de diverse verschillende grote en veelal ook draaiende molens.
In de Zaanse buurt volgt een stukje geschiedenis bij de Zaanse Koopmanswoning uit de 17de eeuw.
Dan vertelt Mieke ons zelf het verhaal van de wasserij, eerst buiten bij de bleek, dan binnen bij de spoelbak.
In de bedrijfskantine combineren we de evaluatie van de tocht met een kop koffie.
Dit wordt een prima museumproduct: de highlightrondleiding. Papieren info volgt vanuit Suzanne.
donderdag 15 mei 2014
woensdag 14 mei 2014
Vakbond met een seniorenmissie
Vandaag mag ik met drie collega's een grote groep belangstellende senioren rondleiden van een bekende vakbond.
We verdelen de grote groep in vieren en vanuit de Kasteelboerderij en het Paard van Marken (de bijgebouwde tent) leid ik mijn groep eerst naar Staphorst. Helaas is geen medewerkster aanwezig zodat kleding en stipwerk achterwege moeten blijven. Toch is er veel belangstelling voor de deel met potstal en de woonkamer met specifieke beschildering en uiteraard het venstervrijen (de poppen zijn er helaas niet meer).
De Stolp oogst grote bewondering, door de rijkdom en vooral de enorme ingebouwde hooiberg in het indrukwekkend hoge middendeel.
Via het "molenplein" bereiken we via de brug van Ouderkerk de Zaanse buurt en dus de koopmanshuizen.
Even de heerlijk lucht opsnuiven in onze bakkerij maar de oven mag niet meer open 's middags dus men moet de bakker en mij geloven op mijn woorden.
In de wasserij vertelt Wilma prima haar wasverhaal en via de ambachtsbuurt komen we in de smederij waar we zien hoe een spijker wordt gesmeed.
Via VGL en remise lopen we naar de JA-knikker waar voor groepen een wat te smal gangetje is gemaakt. Heel mooi om hier de laatste werkende Nederlandse JA-knikker aan het werk te zien.
Ondanks dat het borrel-uur is aangebroken wil men nog graag naar de Watersnood-woning waar de groep noodgedwongen wat uit elkaar vat tussen de zelfverklarende borden en video's.
Men is onder de indruk en een deel van de groep wil nog naar het Zeeuwse kerkje.
Met de rest vertrek ik per tram naar de Kasteelboerderij waar de andere groepen en onze horeca-collega's reeds wachten bij de borrel.
Van alle groepsleden krijg ik een stevige hand als dank voor de mooie middag.
We verdelen de grote groep in vieren en vanuit de Kasteelboerderij en het Paard van Marken (de bijgebouwde tent) leid ik mijn groep eerst naar Staphorst. Helaas is geen medewerkster aanwezig zodat kleding en stipwerk achterwege moeten blijven. Toch is er veel belangstelling voor de deel met potstal en de woonkamer met specifieke beschildering en uiteraard het venstervrijen (de poppen zijn er helaas niet meer).
De Stolp oogst grote bewondering, door de rijkdom en vooral de enorme ingebouwde hooiberg in het indrukwekkend hoge middendeel.
Via het "molenplein" bereiken we via de brug van Ouderkerk de Zaanse buurt en dus de koopmanshuizen.
Even de heerlijk lucht opsnuiven in onze bakkerij maar de oven mag niet meer open 's middags dus men moet de bakker en mij geloven op mijn woorden.
In de wasserij vertelt Wilma prima haar wasverhaal en via de ambachtsbuurt komen we in de smederij waar we zien hoe een spijker wordt gesmeed.
Via VGL en remise lopen we naar de JA-knikker waar voor groepen een wat te smal gangetje is gemaakt. Heel mooi om hier de laatste werkende Nederlandse JA-knikker aan het werk te zien.
Ondanks dat het borrel-uur is aangebroken wil men nog graag naar de Watersnood-woning waar de groep noodgedwongen wat uit elkaar vat tussen de zelfverklarende borden en video's.
Men is onder de indruk en een deel van de groep wil nog naar het Zeeuwse kerkje.
Met de rest vertrek ik per tram naar de Kasteelboerderij waar de andere groepen en onze horeca-collega's reeds wachten bij de borrel.
Van alle groepsleden krijg ik een stevige hand als dank voor de mooie middag.
woensdag 16 april 2014
150 anders-actieven van een pensioenorganisatie
Als onderdeel van een volledige dag in het museum voor gepensioneerden van PGGM, mogen we deze groep van bijna 150 actieve bezoekers rondleiden met 8 rondleiders.
Na een goed georganiseerde opdeling van de groep in kleurcodes, mag ik met de rode groep op pad.
Ik start bij de paltrokmolen, waar het verhaal van VOC en Gouden Eeuw goed mixt met een introductie op het meer dan 100-jarige museum. Niet teveel technische uitleg lijkt hier raadzaam al passeren de zaagramen en de nokkenas toch wel even de revue. Via het fraaie uitzicht op de reparatiewerf van Marken bereiken we de water-windmolen waar we de pomp met houten spiraal kunnen bekijken door onderlangs te lopen.
Na een toelichting op de ophaalbrug van Ouderkerk, wandelen we de imposante Stolp-boerderij binnen waar met name de enorme dakconstructie en de stenen achterzijden van de bedsteden veel waardering oogsten. Van de gruppestal lopen we door naar de potstal van Staphorst.
Marjo vertelt ons boeiend over de streekdracht van Staphorst die ze in allerlei kleuren kan tonen.
Via de Zaanse buurt komen we in de bakkerij waar de takkenoven op staat. De vrouwelijke bakker vertelt ons over de 300 graden en de langzame afkoeling, en wat er dan allemaal gebakken kan worden.
Vanaf het Zaanse Plein wandelen we naar de wasserij waar Wilma en ik samen vertellen over de wasgewoonten enerzijds, en de schittererende constructies anderzijds (een 50/50 gemengde groep is het).
In de smederij genieten we van de geur en het snelle smeden van een echte spijker.
Na een kort verhaal bij de remise over de trams en de bouw van de replica-remise (als enige uitzondering in ons museum), pakken we de tram naar de Kasteelboerderij waar de lunch wacht.
In mijn eentje loop ik toch maar even naar de Watersnoodwoning want nieuwsgierigheid in dezen valt maar moeilijk te bedwingen, een dag na de opening. Een boeiende presentatie over een verschrikkelijke periode.
Na een goed georganiseerde opdeling van de groep in kleurcodes, mag ik met de rode groep op pad.
Ik start bij de paltrokmolen, waar het verhaal van VOC en Gouden Eeuw goed mixt met een introductie op het meer dan 100-jarige museum. Niet teveel technische uitleg lijkt hier raadzaam al passeren de zaagramen en de nokkenas toch wel even de revue. Via het fraaie uitzicht op de reparatiewerf van Marken bereiken we de water-windmolen waar we de pomp met houten spiraal kunnen bekijken door onderlangs te lopen.
Na een toelichting op de ophaalbrug van Ouderkerk, wandelen we de imposante Stolp-boerderij binnen waar met name de enorme dakconstructie en de stenen achterzijden van de bedsteden veel waardering oogsten. Van de gruppestal lopen we door naar de potstal van Staphorst.
Marjo vertelt ons boeiend over de streekdracht van Staphorst die ze in allerlei kleuren kan tonen.
Via de Zaanse buurt komen we in de bakkerij waar de takkenoven op staat. De vrouwelijke bakker vertelt ons over de 300 graden en de langzame afkoeling, en wat er dan allemaal gebakken kan worden.
Vanaf het Zaanse Plein wandelen we naar de wasserij waar Wilma en ik samen vertellen over de wasgewoonten enerzijds, en de schittererende constructies anderzijds (een 50/50 gemengde groep is het).
In de smederij genieten we van de geur en het snelle smeden van een echte spijker.
Na een kort verhaal bij de remise over de trams en de bouw van de replica-remise (als enige uitzondering in ons museum), pakken we de tram naar de Kasteelboerderij waar de lunch wacht.
In mijn eentje loop ik toch maar even naar de Watersnoodwoning want nieuwsgierigheid in dezen valt maar moeilijk te bedwingen, een dag na de opening. Een boeiende presentatie over een verschrikkelijke periode.
maandag 14 april 2014
Tweemaal de MuseumPlusBus
Het seizoen is nog maar net begonnen als ik op 2 april de eerste groep mag begeleiden van de PlusBus. Het gaat om ouderen uit de regio Nijmegen die worden getrakteerd op een dag uit naar ons museum.
Op 14 april begeleid ik een groep bewoners van een verpleeghuis uit Den Bosch.
Beide groepen bestaan uit een fors aantal rolstoelgebruikers waardoor te te bezoeken lokaties niet te ver weg kunnen liggen. Op dit moment is de aanhangwagen van de tram nog niet in gebruik (daar kunnen zomaar 8 rolstoelers tegelijk in) zodat een ritje met de Rotterdammer nog geen optie kan zijn.
Wel is in de Gelderse hoek voldoende te beleven in Harreveld, de Rosoliemolen en Vierhouten. Verder kom ik graag met de PlusBus groepen in Staphorst, de Stolp en in de wasserij.
Omdat de takkenoven juist is opgestookt tijdens deze rondleidingen is een bezoek aan de bakker ook een genot. Vooral de 14de april is dit een voltreffer vanwege de koude wind en de buien.
Steeds weer merk ik hoe deze bezoekers de rondleiding waarderen en genieten van ons park (vooral ook de planten en de dieren !, vult een van de ouderen nog aan). Voldaan stapt men in de warme Kasteelboerderij op de lunch af. Want ook daarop heeft men zich tijdens de wandeling al verheugd.
Op 14 april begeleid ik een groep bewoners van een verpleeghuis uit Den Bosch.
Beide groepen bestaan uit een fors aantal rolstoelgebruikers waardoor te te bezoeken lokaties niet te ver weg kunnen liggen. Op dit moment is de aanhangwagen van de tram nog niet in gebruik (daar kunnen zomaar 8 rolstoelers tegelijk in) zodat een ritje met de Rotterdammer nog geen optie kan zijn.
Wel is in de Gelderse hoek voldoende te beleven in Harreveld, de Rosoliemolen en Vierhouten. Verder kom ik graag met de PlusBus groepen in Staphorst, de Stolp en in de wasserij.
Omdat de takkenoven juist is opgestookt tijdens deze rondleidingen is een bezoek aan de bakker ook een genot. Vooral de 14de april is dit een voltreffer vanwege de koude wind en de buien.
Steeds weer merk ik hoe deze bezoekers de rondleiding waarderen en genieten van ons park (vooral ook de planten en de dieren !, vult een van de ouderen nog aan). Voldaan stapt men in de warme Kasteelboerderij op de lunch af. Want ook daarop heeft men zich tijdens de wandeling al verheugd.
vrijdag 7 februari 2014
Sleutelrondleiding in het laagseizoen
Vandaag vindt een company-event plaats in het museum van een bekende bankengroep die ook regelmatig sponsor is van museumprojecten..
En voordat er geborreld en gepresenteerd zal worden mag ik samen met rondleiders Lies en Piet met een sleutel door het park. De groep van 50 man (ook enkele vrouwen) is al door het bedrijf in 3 groepen verdeeld.
Ik start met een korte blik op de omgeving voor Kadoelen, maar het begint te motregenen dus we duiken snel de boerderij van Staphorst in. Eerst achter bij de koeien in de potstal (oh wat ruikt het daar heerlijk naar het vroegere boerenleven) en dan naar de woonkamer met de vele spreekwoorden, de mooie beschildering van Goldstein en het venstervrijen. De gastvrouw in streekdracht ontbreekt maar met deze mannengroep is dat geen probleem Deze financieringsadviseurs bij bedrijfsovernames zijn meer geïnteresseerd in de toch enigszins onpraktische wijze van overerving waarbij steeds meer boerderijen achter elkaar geplaatst werden.
Via de brug van Ouderkerk met de vele molens in het vizier (waar ik wat over kan vertellen; het is droog) bereiken we de Zaanse buurt en via Marken en de reparatiewerf bereiken we uiteindelijk Hoogmade. Met name de oude en nieuwe wijze van overbrengen van gebouwen (steen-voor-steen en later in stukken zagen) is hier interessant, maar ook de financiering: een sponsor voor de overbrenging plus 10 jaar exploitatie.
De Molukse barak is zwaar gesponsord door onze gasten dus daar willen ze wel even het bewijs van zien. Na het verhaal over de Molukkers en weg van de barak van Lage Mierde naar het museum, lopen we door de barak (oei voorzichtig, vloer staat in de was maar gelukkig al hard) en in de beheerderswoning vinden we het grote bord der sponsoren met de bank groot in het midden bovenaan. Gewoon leuk voor de groep om te zien wat er met hun geld gebeurd is.
Via Vragender lopen we terug naar het entreegebouw waar de twee andere groepen al wachten met een borrel in de hand.
En voordat er geborreld en gepresenteerd zal worden mag ik samen met rondleiders Lies en Piet met een sleutel door het park. De groep van 50 man (ook enkele vrouwen) is al door het bedrijf in 3 groepen verdeeld.
Ik start met een korte blik op de omgeving voor Kadoelen, maar het begint te motregenen dus we duiken snel de boerderij van Staphorst in. Eerst achter bij de koeien in de potstal (oh wat ruikt het daar heerlijk naar het vroegere boerenleven) en dan naar de woonkamer met de vele spreekwoorden, de mooie beschildering van Goldstein en het venstervrijen. De gastvrouw in streekdracht ontbreekt maar met deze mannengroep is dat geen probleem Deze financieringsadviseurs bij bedrijfsovernames zijn meer geïnteresseerd in de toch enigszins onpraktische wijze van overerving waarbij steeds meer boerderijen achter elkaar geplaatst werden.
Via de brug van Ouderkerk met de vele molens in het vizier (waar ik wat over kan vertellen; het is droog) bereiken we de Zaanse buurt en via Marken en de reparatiewerf bereiken we uiteindelijk Hoogmade. Met name de oude en nieuwe wijze van overbrengen van gebouwen (steen-voor-steen en later in stukken zagen) is hier interessant, maar ook de financiering: een sponsor voor de overbrenging plus 10 jaar exploitatie.
De Molukse barak is zwaar gesponsord door onze gasten dus daar willen ze wel even het bewijs van zien. Na het verhaal over de Molukkers en weg van de barak van Lage Mierde naar het museum, lopen we door de barak (oei voorzichtig, vloer staat in de was maar gelukkig al hard) en in de beheerderswoning vinden we het grote bord der sponsoren met de bank groot in het midden bovenaan. Gewoon leuk voor de groep om te zien wat er met hun geld gebeurd is.
Via Vragender lopen we terug naar het entreegebouw waar de twee andere groepen al wachten met een borrel in de hand.
vrijdag 27 december 2013
Schemertochtrondleiding
Wat is het heerlijk druk in het museum met meer dan 8000 bezoekers op deze Tweede Kerstdag. Dat betekent ook direct vier maal een volle kerk voor de Utrecht Travel Singers. Dirigente Ines en haar vriend willen ook graag met de schemertocht mee en dat blijkt prima op elkaar aan te sluiten. Ook twee rondleiders die de tocht later gaan lopen, lopen mee om alvast te ervaren. Had ik ook even eerder moeten doen.
Voor mij is deze schemertocht een nieuwe ervaring. Een handleiding van Suzanne van 20 pagina's en een grote tas vol "spullen" voor onderweg belooft een goede start. Op deze drukke Kerstdag zijn er voldoende mensen voor de drie groepen die drie verschillende routes lopen. Omdat er vandaag slechts twee hoornblazers zijn voegen we tot en met Beltrum twee groepen samen. Als een "echte rondleider" loop ik met een brandende kaars voor de groep uit.
Na een korte introductie voor mijn groep van toch wel bijna 20 volwassenen en kinderen, ontmoeten we bij Beltrum Arie die vol vuur vertelt over zijn grootste liefhebberij: het midwinterhoorn blazen. Het lijkt even te gaan uitlopen maar uiteindelijk blaast Arie toch nog even voluit op de hoorn. Elders uit het park volgt al spoedig het antwoord.
Na dit goede begin scheiden de twee groepen en moeten wij een behoorlijk stukje lopen naar het boerderij-skelet van Vragender. Hier begint mijn verwarring. Het hekje is dicht dus we kunnen niet de donkere buik in lopen; buiten is het nog gewoon licht. Wel is er een zithoekje voor maar daar is geen turf met kaarsjes te vinden. Ik begin toch maar mijn verhaal over het kaarsjespringen en al snel vindt een van de andere rondleiders het kaarsturfje ergens naast Vragender.
De kinderen springen enthousiast over de kaarsjes en laten zich de schuimroosjes goed smaken. Of mijn korte toelichting over de ommetochten ook is blijven hangen, betwijfel ik.
Hierna naar Varik voor het boerderijverhaal. We zien van verre de bruine bonen al onder de kap hangen en op de deel vertel ik wat over Varik, over de tredmolen en over het fokken van paarden. Wat ik had moeten weten, kinderen kunnen hier zelf bonen doppen, was ik vergeten maar gelukkig komt Suzanne aan lopen met een bak vol ongepelde bruine bonen. De kinderen beginnen vlot bonen te pellen en ze kunnen enkele bonen meenemen naar huis om ze in de grond te stoppen en een bonenstaak te kweken. Dit stuk had ik echt even eerder moeten ervaren met een andere rondleider. Gelukkig is het goed gekomen.
Tot slot naar Giethoorn waar al een grote groep voor staat die juist naar opzij wandelt. Dat betekent dat ik de afsluiting achter deze boerderij kan doen. Ik vertel een verhaal over het Angelus kleppen en het luiden van de papklok. Tijd voor inhoudelijke verhalen is er eigenlijk niet in het halve uur dat voor de schemertocht beschikbaar is.
Enkele kinderen lukt het om te kleppen en te luiden maar ze vragen zich wel af of je met een kerkklok ook kunt kleppen of alleen maar luiden. Die vraag zoeken we op.........
Per gezin mag ik een potje koolzaadolie kado geven met lontje en gebruiksaanwijzing. Dat wordt zeer gewaardeerd. Ik wijs de groep de route naar het entreegebouw en we nemen afscheid.
Met enkele bezoekers praat ik nog even na.
Voor mij was het een zware bevalling. Ik had duidelijk eerst wat praktijkervaring op moeten doen.
Leuk en interessant om te doen was het in ieder geval.
Vanwege een wachtend Kerstdiner moet ik snel weg dus evaluatie met de andere rondleiders en met Suzanne en Anneke heeft wat mij betreft niet meer plaatsgevonden.
Voor mij is deze schemertocht een nieuwe ervaring. Een handleiding van Suzanne van 20 pagina's en een grote tas vol "spullen" voor onderweg belooft een goede start. Op deze drukke Kerstdag zijn er voldoende mensen voor de drie groepen die drie verschillende routes lopen. Omdat er vandaag slechts twee hoornblazers zijn voegen we tot en met Beltrum twee groepen samen. Als een "echte rondleider" loop ik met een brandende kaars voor de groep uit.
Na een korte introductie voor mijn groep van toch wel bijna 20 volwassenen en kinderen, ontmoeten we bij Beltrum Arie die vol vuur vertelt over zijn grootste liefhebberij: het midwinterhoorn blazen. Het lijkt even te gaan uitlopen maar uiteindelijk blaast Arie toch nog even voluit op de hoorn. Elders uit het park volgt al spoedig het antwoord.
Na dit goede begin scheiden de twee groepen en moeten wij een behoorlijk stukje lopen naar het boerderij-skelet van Vragender. Hier begint mijn verwarring. Het hekje is dicht dus we kunnen niet de donkere buik in lopen; buiten is het nog gewoon licht. Wel is er een zithoekje voor maar daar is geen turf met kaarsjes te vinden. Ik begin toch maar mijn verhaal over het kaarsjespringen en al snel vindt een van de andere rondleiders het kaarsturfje ergens naast Vragender.
De kinderen springen enthousiast over de kaarsjes en laten zich de schuimroosjes goed smaken. Of mijn korte toelichting over de ommetochten ook is blijven hangen, betwijfel ik.
Hierna naar Varik voor het boerderijverhaal. We zien van verre de bruine bonen al onder de kap hangen en op de deel vertel ik wat over Varik, over de tredmolen en over het fokken van paarden. Wat ik had moeten weten, kinderen kunnen hier zelf bonen doppen, was ik vergeten maar gelukkig komt Suzanne aan lopen met een bak vol ongepelde bruine bonen. De kinderen beginnen vlot bonen te pellen en ze kunnen enkele bonen meenemen naar huis om ze in de grond te stoppen en een bonenstaak te kweken. Dit stuk had ik echt even eerder moeten ervaren met een andere rondleider. Gelukkig is het goed gekomen.
Tot slot naar Giethoorn waar al een grote groep voor staat die juist naar opzij wandelt. Dat betekent dat ik de afsluiting achter deze boerderij kan doen. Ik vertel een verhaal over het Angelus kleppen en het luiden van de papklok. Tijd voor inhoudelijke verhalen is er eigenlijk niet in het halve uur dat voor de schemertocht beschikbaar is.
Enkele kinderen lukt het om te kleppen en te luiden maar ze vragen zich wel af of je met een kerkklok ook kunt kleppen of alleen maar luiden. Die vraag zoeken we op.........
Per gezin mag ik een potje koolzaadolie kado geven met lontje en gebruiksaanwijzing. Dat wordt zeer gewaardeerd. Ik wijs de groep de route naar het entreegebouw en we nemen afscheid.
Met enkele bezoekers praat ik nog even na.
Voor mij was het een zware bevalling. Ik had duidelijk eerst wat praktijkervaring op moeten doen.
Leuk en interessant om te doen was het in ieder geval.
Vanwege een wachtend Kerstdiner moet ik snel weg dus evaluatie met de andere rondleiders en met Suzanne en Anneke heeft wat mij betreft niet meer plaatsgevonden.
vrijdag 20 december 2013
Jaarafsluiting met vele oud-rondleiders
Vandaag nemen we afscheid van enkele rondleiders en zijn ook alle oud-rondleiders uitgenodigd om aanwezig te zijn.
Na een Twents verhaal van Wout, wijdt Hans Piena ons in in de geheimen van Hindeloopen waar veel Amsterdammers hun sporen hebben achtergelaten.
Van Anneke Bolder-Beke ontving ik bijgaande groepsfoto van de rondleiders in 2002 (?), in ieder geval een periode waarin ik nog op de tram reed. Velen zullen collega's herkennen op dit plaatje; ook is een aantal van hen ons inmiddels ontvallen.
Uw webmaster Wietze wenst alle rondleiders van hieruit sfeervolle Kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2014.
Na een Twents verhaal van Wout, wijdt Hans Piena ons in in de geheimen van Hindeloopen waar veel Amsterdammers hun sporen hebben achtergelaten.
Van Anneke Bolder-Beke ontving ik bijgaande groepsfoto van de rondleiders in 2002 (?), in ieder geval een periode waarin ik nog op de tram reed. Velen zullen collega's herkennen op dit plaatje; ook is een aantal van hen ons inmiddels ontvallen.
Uw webmaster Wietze wenst alle rondleiders van hieruit sfeervolle Kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2014.
Abonneren op:
Posts (Atom)