De eerste rondleiding in het herboren zomerseizoen na corona

Vandaag is het museum weer opengesteld na een lange corona lockdown.

Om 1100 uur mag ik de eerste rondleiding verzorgen van dit seizoen en dat voelt best bijzonder.

Met een gezin uit Raamsdonk, dat met de boot via de Rijn is gearriveerd kan ik zonder mondkapje een wandeling door het park maken waarbij we vooral de ambachtsroute zullen volgen waaraan door veel collega's hard is gewerkt. Dochter Pipa heeft al een routeboekje met uitleg waarin ze de ambachtskaarten per locatie kan verzamelen: mooi uitgevoerd met vele puzzeltjes en andere uitwerkmogelijkheden.

Na een eerste bezoek aan Staphorst waar Cathrien een prima gastvrouw voor ons is, proberen we de touwslagerij die echter vol staat met museummedewerkers die daar een uitleg van John krijgen. Moeder en dochter kunnen het even van een afstandje bekijken maar daarna gaan we verder, wel met de eerste ambachtskaart.

Via de Stolp en de Zaanse buurt bereiken we ambachtslocatie Bakkerij waar onze museumbakker een boeiende uitleg geeft van het kneden en bakken van brood in de takkenoven.

De derde kaart behalen we bij de scheepswerf waar de schipper uit ons gezin een boeiende uitleg krijgt van onze onvolprezen Henk uit Spakenburg.

Langs Marken bereiken we Alexandra die het straatleven inhoud geeft met een ouderwets foto-apparaat waarmee moeder en kind daadwerkelijk op de foto kunnen. Een bijzonder procedé waarbij de foto in het donkere kastje zelf wisselt van een ontwikkelaar-zakje naar een fixeer-zakje en daarna gespoeld wordt in een emmer water. De foto gaat mee naar huis in een plastic zakje.

Ook bij de ambachtshuisjes en de smederij scoren we nog enkele kaartjes voor het boekje van Pipa, waarna we proberen de tram te halen bij de remise. Gelukkig is er nog tijd om binnen te kijken en even in de jubileum-cabine te staan om op de bel te trappen en te slingeren aan de handrem.

Met de tram bereiken we het entree-plein en krijgen we toch nog een beetje regen. 

Een mooie rondleiding en een belevenis voor dit gezin dat na zo vele jaren terugkeerde in ons museum.

De zoektocht naar de nog ontbrekende ambachtskaarten kan beginnen.

Rondleiden tijdens proefopenstelling tijdens corona

 De drie dagen 21, 22 en 23 april 2021 mocht het Openluchtmuseum als proeflocatie open zijn tijdens de lockdownperiode i.v.m. corona.

Op donderdag 22 april mocht ik samen met nog 5 collega's rondleidingen aanbieden op drie verschillende tijdstippen (zie informatiezuil).  Omdat de openstelling uitsluitend geldt voor museumkaarthouders die een recente negatieve testuitslag kunnen tonen (testen kan helaas niet op onze museumlocatie), valt het aantal bezoekers deze drie dagen behoorlijk tegen. Collega's Maria, Zeffie, Trudy en Niek kunnen allevier nog twee bezoekers meenemen op hun tocht; voor mij verschijnt echter niemand, ook niet na 20 minuten extra wachten bij onze nieuwe zuil.

Gelukkig kan ik wel van deze gelegenheid gebruik maken om de vele vernieuwingen in het museumpark te bekijken en te bestuderen. Bovendien staat mijn vrouw Connie vandaag voor het eerst als Marker vrouw in streekdracht bij het huisje van Marken. 

Tot verrassing van velen mogen binnen deze museumproef ook de museumterrassen open met beperkingen zodat hier en daar al weer groepjes van twee of een gezinnetje in de zon van een drankje kunnen genieten.

Na deze drie dagen is de koek voorlopig weer op. Hopelijk kan het museum eind mei toch definitief de deuren weer openen, ondanks de nu nog steeds stijgende besmettings aantallen.

Groene rondleidingen proef lopen

 Het museumpark is tot 5 december 2020 geheel gesloten wegens corona, zodat rustig aan de opbouw van het winterseizoen kan worden gewerkt.

Opbouw winterseizoen 2020-2021

Deze winter zijn er voor het eerst groene rondleidingen waarvoor verschillende rondleiders apart zijn opgeleid.  Vandaag mag ik met rondleidster Zeffie meelopen (samen met nog 2 collega's) om deze groene rondleiding te leren kennen. 

We starten op de prachtige stuwval doorkijk op weg naar het Loshoes van Beuningen Direct leer ik al veel van Zeffie over de bijzondere bomen en struiken die hier staan (oh oh wist ik niets van).

Via het Witte Wieven Pad waar we meer leren over de sprengen die hier zijn geslagen en de daaruit ontstane meertjes. Ook de Gaaijmans Eik ligt hier nog steeds als een gesneuvelde held.

Via de Delftse molen bereiken we het stuwmeertje dat dient als aandrijfbekken voor de papiermolen. Omdat de spreng hier niet veel water meer levert wordt water rondgepompt uit de grote vijvers in de Zaanse Buurt. Wel ligt in dit meertje een echte leemlaag waardoor dit van nature waterdicht is.

In de Kruidentuin ontdek ik dat ik hier nog weinig van weet ondanks dat ik meerdere rondleidingen hier ooit heb gevolgd. Gelukkig weten Zeffie, Bart en Lies veel levensbelangrijke zaken te melden over de vele sterk giftige planten die hier staan. In het informatiehuisje bij de ommuurde kloostertuin van Reichenau beeindigen we de rondleiding, en Zeffie verrast ons met een heerlijk stuk zelfgebakken spekkoek.

Wat mij betreft een toppertje voor het winterseizoen, deze groene rondleidingen.

Nog drie vrije rondleidingen in het aflopende zomerseizoen

 Op vrijdag 23 oktober mag ik een vrije rondleiding overnemen van Gerard B met wederom de corona-beperkingen van maximaal 4 deelnemers en een mondkapje op.

Ook op zaterdag 24 oktober en zaterdag 31 oktober loop ik nogmaals met een klein clubje door het museum. 

Het aantal corona-besmettingen in Nederland blijft maar stijgen dus met een beetje geluk kunnen we als museum een beetje low-level de winter overleven. Van 1 november tot 5 december zijn we uitsluitend open als wandelpark waarbij alle gebouwen gesloten zijn; er rijden dan geen trams.

Gelukkig nog geen corona in onze familie.

Vrije rondleiding in coronatijd met maximaal vier deelnemers

 Vandaag mag ik een vrije rondleiding verzorgen om 1300 uur. 

Omdat nieuwe corona-beperkingen zijn ingegaan mogen rondleidingen vanaf heden nog slechts uit 4 bezoekers bestaan. Dat wordt dus bijna een prive-rondleiding.

Bij mij meldt zich al snel een gezin uit Mook met drie kinderen in de schoolgaande leeftijd. In dit geval mogen er dus ook 5 mensen met me mee, en ook nog wel netjes uit één gezin.

We starten in Staphorst dat ook voor kinderen interessant is. De spijkerkurkjes voor het stipwerk staan uitgestald. Verder ontbreekt helaas de presentator die er vandaag wel zou staan. Gelukkig kan ik er zelf inmiddels veel over vertellen. Bedsteden en spinnewiel vinden kinderen interessant.

Dan snel door naar de deel want voor de deur staan vele dagjesmensen te wachten tot ze naar binnen kunnen. De mondkapjes moeten nog even op blijven. Het verhaal van de koeien en de potstal blijkt ook zonder aanwezige koeien interessant voor de kinderen.

Buiten bij de poldermolen mogen de kapjes even af maar zodra we de Stolpboerderij binnengaan moeten ze weer omgebonden worden.  Het publiek houdt zich maar moeilijk aan het wachten voor de entree als ik binnen ben met mijn gezin. Als ik er wat van zeg schieten ze snel achter ons langs.

Het kaasverhaal en de gruppenstal boeit altijd iedereen, ook hier weer en als we de topruimte van de Stolp bekijken (de grote centrale hooischuur met een rode knop om op te slaan) dan is ieder weer geboeid.

Buiten zonder kapjes genieten we van het molenpunt en van de ophaalbrug en de verhalen die daarbij horen. Bij het koopmanshuis gaan we na een korte inleiding toch even naar binnen en in de luxe pronktuin met het mooie luchthuis waar opgetilde kinderen toch even kunnen kijken want de toegangsdeur is afgesloten wegens de corona.

De scheepswerf is helaas ook al niet bezet maar de kinderen klimmen even over de touwen zodat vader een gezinsfoto kan maken in de werf.  Ook bij Marken is geen collega te bekennen. 

Het wordt nu duidelijk steeds drukker in het park en het kost soms moeite om mensen op enige afstand te passeren.

De wasserij staat gelukkig wel te stampen maar is ook al niet bezet met een presentator. Gelukkig kan ik daar mijn verhaal prima kwijt aan groot en klein en vele vragen leiden vaak tot antwoorden die men niet verwacht. Huh, één keer per half jaar de was doen ? Hadden de mensen zoveel kleren dan ?

Na de wasserij is het rondleidings-uur meer dan om dus we nemen afscheid. De kinderen hebben de draaimolen ontdekt dus ja, daar moet het gezin toch ook even naartoe. Zij en ook ik hebben het erg naar de zin gehad tijdens deze rondleiding in kleine bezetting. Kortom: een goede reden voor ons om door te gaan, ook al mogen er dan maar 4 mensen mee.

Afscheidsuitje van een medisch tijdschrift

Een bedrijfsuitje blijft een prima formule in ons museum waar ook een rondleiding goed in past.

Samen met collega Maarten (zelf arts geweest) mag ik deze groep een algemene rondleiding geven. Omdat velen via de redactie waar ze werken belangstelling hebben voor de medische wereld, geeft Maarten eerst aan de hele groep een korte inleiding over de evacuatietijd in ons museum waarin Dr. Nieveen een belangrijke rol vervulde. Dr. Nieveen stond ook aan de basis van het hier bedoelde medische tijdschrift.  We besluiten met beide groepen ook de oude oorlogsapotheek te bezoeken boven het Chinese restaurant in de Zaanse buurt.

Met mijn groep (meer dan de helft vrouwen) start ik in de rosoliemolen waar John een schitterende show weggeeft; hij kan zo als cabaretier beginnen.

Staphorst is helaas niet bezet dus geen streekdracht vandaag. Toch zegt de inrichting hier genoeg over het leven hier. Via de potstal op de deel lopen we naar de Stolp boerderij uit Zuid Scharwoude. Daar vinden we de efficiëntere Gruppen stal en de binnenhooiberg met bedsteden. Het verhaal van de familie Twuyver (veel pronken) doet het hier goed.

Via het molenpunt bereiken we de ophaalbrug waar we een groepsfoto maken. Dan via het koopmanshuis naar de Chinees waar we exclusief het zolderapotheekje bezoeken uit de evacuatietijd. 

In de wasserij treffen we wasvrouw Cathrien die ons het vroegere werken in deze wasserij/blekerij duidelijk uitlegt.  Via de speciale achteruitgang bereiken we de picknickloods en via de Loods van Goes het urinoir van Deventer. Mooi punt om even stil te staan bij de stander-molen uit Huizen en de Delftse stellingmolen. Helaas is er geen tijd meer om de oorlogsexpositie daar te bezoeken.

Via de fotogenieke achterkant van de koopmanswoningen bereiken we weer het entreeplein.

Een prima rondleiding. Ik ben altijd benieuwd wat de beide groepen elkaar te vertellen hebben als ze weer zijn samengevoegd, maar daar zijn we helaas maar zelden bij.

Rondleidersbijeenkomst in coronatijd

 Vandaag is er na lange tijd weer een bijeenkomst voor alle rondleiders in de Kasteelboerderij van ons museum.

Suzi verwelkomt ons en wijst nadrukkelijk op de afstand die we moeten houden tussen onze plekken aan de tafeltjes. Heel goed.

We krijgen inzicht in de plannen voor rondleiders en presentatiemedewerkers voor de rest van 2020.

Onze nieuwe teamleider is Moniek Peters die we al kennen van het planningsbureau waar ook Anneke K zit. Moniek zit nu bij de andere teamleiders en we kunnen met al onze vragen, problemen en declaraties bij haar terecht. Anneke blijft onze inplanning doen.

Hubert Slings brengt ons op de hoogte van de toch wel ingrijpende veranderingen die in de Canon zijn aangebracht na een besluit van onze Tweede Kamer. Er ontstaat direct een mooie discussie over waarom iets wel of niet in de canon zou moeten staan. Dat laatste wordt echter niet door ons museum bepaald. Politieke discussies horen ook niet echt in ons museum thuis al mogen we zelf natuurlijk een eigen mening hebben,

Suzi sluit af en we eindigen met een gezellig borrel waarin we elkaar weer even in ontspannen sfeer kunnen ontmoeten, al blijft de anderhalve meter steeds gehandhaafd.

Wellicht kunnen we weer wat vaker op deze manier bij elkaar komen, vinden velen van ons.