Dagje uit van bekende Nederlandse theatergroep

 Vandaag mag ik samen met Hans en een rondleider in opleiding een groep bezoekers rondleiden die allen medewerkers zijn van een bekende Arnhemse theatergroep.

De voorman van de groep stelt voor om de geplande opsplitsing achterwege te laten en dus met de hele groep van 35 man op stap te gaan. Een goede oefening voor mij om weer eens met extra grote groepen rond te gaan.

Hans vindt het onmiddellijk prima om mij de rondleiding te laten doen waardoor hij en de rondleider in opleiding meer tijd samen hebben voor evaluatie en bespreking.

Na een inleiding bij Harreveld over ons museum en over de blauwe kleur en het uilegat, lopen we naar Staphorst waar ik eerst vertel over de kleuren verf en de bus boze Staphorsters die dat eigenhandig hebben veranderd.  Binnen verbazing over de korte bedsteden en het zittend slapen.

Op de deel sta ik stil bij de potstal en de voor- en nadelen. Later in de Stolp bezoeken we de gruppenstal.

Bij de poldermolen probeert een van de bezoekers de handvijzel om water op te pompen. Helaas staat het water te laag.

In de stolp vertel ik over de fam Twuyver en over de kaasmakerij. Belangrijkste blijft echer de ingebouwde hooiberg met de bakstenen achterkanten van de bedsteden in de kamers.

Op de ophaalbrug van Ouderkerk maken we een groepsfoto, waarna we het koopmanshuis bezoeken.

 Groepsleider Chan blijkt van Chinese afkomst en zijn opa had een van de eerste Chinese restaurants, dus ook daar halen we herinneringen op.

Dan op weg naar de wasserij waar ik zelf het verhaal van het wasproces en het leven van Gehrels kan vertellen; zoals gebruikelijk is er geen bezetting in de wasseij; wel branden alle lampen.

Dan naar de LHBT+ vlaggen naast de loods van Goes die veel aandacht krijgen.

We lopen langs de papiermolen omhoog naar het Brabants café waar de groep gesplitst wordt om te gaan beugelen en handboogschieten.

Men vond het een interessante en mooie rondleiding waarna een applaus volgt.

Nog even volgen we de intro van Reinier bij de beugelbaan, maar dan is mijn tijd gekomen.

Wat een heerlijke groep en een mooie middag.

Familie-uitje één dag voor je trouwdag

 Vandaag een bijzondere groep bezoekers die voor de helft uit Nederlanders en voor de helft uit Hongaren bestaat; de voertaal voor de rondleiding is dus Engels.

De uitstap vindt plaats één dag voor de trouwdag van de aanwezige bruid en bruidegom. Mooi om zo  de huwelijksreis te beginnen. Na de bruiloft reist het paar door naar Griekenland.

Allereerst neem ik de groep mee in de tram om op verzoek van de groepsleider de Tilburgse huisjes en het Groene Kruisgebouw te bezoeken. Vooral in de laatste locatie gaat de discussie al snel over vaccinaties en de pure noodzaak daartoe na de Tweede Wereldoorlog en nu weer na het hopelijk snelle einde van de oorlog in Oekraïne dat voor de Hongaren gevaarlijk dichtbij huis ligt.

Van hieruit lopen we (ook weer op verzoek) naar de kwekerij van het museum met het liefdeslaantje (veel fotoś dus) en door naar de Kloostertuin met geneeskrachtige kruiden van Karel De Grote.

Via Hindeloopen bereiken we de wasserij waar ik ouderwets mijn verhaal kan vertellen alsof ik de wasbaas zelf ben. Echt genieten hier. Hier sluiten we de rondleiding af waarna de groep doorloopt naar de poffertjeskraam voor een late lunch. En morgen de trouwdag er achteraan in het oude kerkje van Oosterbeek.

Basisschool groepen 4 en 5 gaan Nederland ontdekken

 Een bijzondere dag vandaag. Het sneeuwt al enige tijd en de schoolbus heeft een vertraging van een uur.

Hans, Annet en ik zijn de drie rondleiders die al om 9.15 uur klaar staan. Zelf heb ik eerst ook een half uur in de sneeuwfile gestaan bij Rheden.

Ruim na tienen kunnen we toch op pad. In mijn  geval met een leuke club vijfdegroepers van een basisschool met prima begeleiding van docenten.

foto: Diederik Menting

Als we de sneeuw in stappen vanuit het entreegebouw, arriveert net de tram dus maken we met deze klas een privé-rondrit in een verder lege tram. Heerlijk even alle provincies ontdekken vanuit een verwarmde sneeuwvrije ruimte.  Bij de remise stappen we uit.

In de ook weer verwarmde remise zijn de leerlingen erg enthousiast over het trambedrijf: onder de tram doorlopen en in de bestuurders-stand een virtuele parkreis maken met de tram. Fotoś worden niet gemaakt want voor smartphones zijn de leerlingen gelukkig nog te jong. Bovendien worden ze door de onderwijzers verboden tijdens deze leer-reis. Met wat moeite lukt het tramcollega Arnold nog om wat traminformatie op de kinderen los te laten.

Door de natte sneeuw lopen we naar de smederij waar Patrick met een collega aan het smeden is op twee vuren tegelijk. De kinderen kijken hun ogen uit en willen alles weten in deze ook weer prima verwarmde locatie.

Ook de weverij weet de aandacht te pakken. In beide gebouwen wordt volop geweven en bij de docenten komen aha-Erlebnissen naar boven van familie die nog zo thuis geweven heeft.

In de wasserij zet Cathrien speciaal voor de klas de was-stampers in werking waardoor een boeiend spektakel ontstaat voor de leerlingen. Wat een mooie geïnteresseerde klas leerlingen is dit toch.

In de bakkerij toont meesterbakker Martin zijn kunsten. Hij is appelbroodjes aan het draaien uit deeg (met de hand) en achter hem kunnen we genieten van de takkenoven.  Vooral de geuren hier zijn betoverend.

Juf neemt drie suikerbroden mee om straks bij de lunch met elkaar te eten.

foto: Diederik Menting

Voorzichtig over de spekgladde brug van Ouderkerk, en we komen in de stolpboerderij van Zuid_Scharwoude. Verbazing alom over de ingebouwde hooiberg en de stenen bedsteden.

Het is al veel te laat geworden en als laatste groep arriveren we in het entreegebouw waar alle groepen samen lunchen op de grond.

Na de lunch is het nog vrij rondgaan in het park tot 1700 uur (!) maar dat maken we als rondleiders niet meer mee.

Ik kijk terug op een zeer sfeervolle mooie ochtend met prima leerlingen die uiteraard eerst behoorlijk stuiterend uit de bus kwamen na zo lang in de file.

Bovenbouw school bijzonder onderwijs houdt museum uitstapje

 Vandaag mag ik na de lange corona periode eindelijk weer een normale rondleiding verzorgen, ditmaal aan leerlingen van een school voor bijzonder onderwijs.

De school heeft zelf de groep al enigszins ongelijk in vieren gedeeld. Als 4 rondleiders hebben we ook al vier verschillende routes afgesproken.

De leerlingen hebben de opdracht gekregen om vooral veel foto's te maken die later in een collage verwerkt gaan worden. Opdracht aan ons: niet te veel praten en uitleggen, vooral veel laten zien en wellicht ook laten doen. Ook is het een speciale vrijheidsrondleiding in het kader van ons jaarthema.

Met mijn groep start ik bij de Westerstraat (veel foto puntjes) en ook via de pottenbakkersgang door naar het Jordaancafé Tante Stien.

We lopen via het vrijheidspad langs de vinkenbaan naar de Delftse molen. De klim naar boven is echter een stap te ver voor deze leerlingen.

In de papiermolen krijgen we op prima visuele wijze een goede indruk van het scheppen van papier.

Buiten proberen we de telefoon-draadverbinding over de vijver. Het spraakgeluid komt helaas niet over via de kabeldraad.

Langs de witte boerderij bereiken  we de Brabantse buurt voor een korte pauze voor schoenenwissel.

Met de tram rijden we naar de remise, waar we van een nieuwe tramcollega een goede uitleg krijgen over de bouw van deze replica remise en over de trams. De fotostand en de tramcabine zijn mooie doen-objecten.

In de smederij smeedt Patrick voor ons een echte spijker (nagel) die mee naar huis mag. 

Als laatste bezoeken we de wasserij waar Micha ons laat zien hoe het hier toeging rond 1910.

Op het Zaanse plein komen alle groepen weer bij elkaar om samen te lunchen: de bedoeling is speciale frieten, maar velen hebben al van alles gekocht bij poffertjeskraam en bij de bakker. Ze hebben gewoon honger en soms was het ook nog best koud.

Gezondheidscentrum houdt bedrijfsuitje

 Vandaag word ik al vroeg opgeschrikt door een berichtje van Astrid dat ze ziek is en of ik diezelfde ochtend al een rondleiding van haar kan overnemen. En dat kan natuurlijk in zo'n geval.

Samen met Cora melden ik me bij een groep van 20 personen in het Canon Café. Ze hebben die zelf al in twee groepjes van 10 verdeeld zodat we na de koffie met appelgebak direct kunnen vertrekken.

We starten in mijn geval bij de Westerstraat panden waar we al voor staan en we bouwen een vroeg feestje in het café van Tante Stien met Johny Jordaan.

In Harreveld (blauw loshoes) zien we hoe er daar geleefd werd en hoe vlas verwerkt wordt tot vlasvezels voor het spinnen en weven van doeken, en tot lijnzaad als grondstof voor de rosoliemolen.

Buiten wacht Harm bij de raddraaierij waar hij uitleg geeft over karrewielen en hoepelbranden.

In de rosoliemolen wacht Engele ons op met een prima verhaal over de productie van lijnolie uit lijnzaad.

Met de tram rijden we een grote ronde tot aan de remise (terwijl de conducteur uitleg geeft over wat er buiten te zien is) en terplekke bekijken we in de remise onze voorraad trams en de geschiedenis van de Arnhemse tram.

Via de smederij (pauze helaas) en de weverij (pauze helaas) komen we bij de wasserij/blekerij waar ik zelf mijn verhaal kan doen over het leven in deze schitterende locatie van de heer Gehrels.

Via het Zaanse Plein en de Koopmanswoning lopen we over de tolbrug van Ouderkerk naar het molenpunt van waaruit we een goed zicht hebben op de poldermolen en de paltrok. 

De tijd dringt dus met stevige pas lopen we naar het canon café waar de lunch wacht. Ook Cora is net terug dus na veel bedankjes kan men gezamenlijk aan tafel.

Huis voor licht dementerenden maakt een prima uitstap naar ons museum.

 Vandaag is een grote groep licht dementerenden te gast in ons museum. 

Op het entreeplein blijkt dat de groep al in vier kleurgroepen is ingedeeld. Ik mag de blauwe groep meenemen (vanwege mijn volume en articulatie, volgens een van de wat dove mannen).

De andere drie groepen worden rondgeleid door Lies (met vlecht), Annet en GerardB.

Mijn groep start na een kort entree op het plein, in de boerderij van Staphorst waar Anne ons laat zien wat stipwerk is en wanneer je kleren in de rouw draagt (en hoe die er uit zien).

In de Stolp is de verwondering weer groot bij de sierstallen en vooral de inwendige hooiberg.

Via de tol-ophaalbrug en het Zaanse koopmanshuis bereiken we onze vertelkunstenaar Martin de Meesterbakker die voor onze groep de brand steekt in takken-oven. Vervolgens legt hij uit waarom we daar bakken en welke producten daaruit ontstaan voor onze bakkerij. Na enkele aankopen gaan we naar de wasserij waar ik zelf het verhaal moet vertellen vandaag; de molen draait niet en de stampers stampen niet helaas. Toch is de groep geboeid door mijn uitleg over de werkprocessen van de heer Gehrels. 

Dan moet er een pauze komen; dus op naar het terras van de poffertjeskraam waar de dranken en de poffertjes prima smaken. 

Vanwege de tijd moeten we de ambachtsbuurt laten liggen en we snellen naar het entreeplein om nog even te kunnen meebrullen met Willy Alberti en Johny Jordaan in het Amsterdams café.

Alle groepen samen gaan nu drie ronden rijden in de tram. De rondleiders nemen afscheid.

Van harte word ik uitgenodigd om een keer naar Doorwerth te komen op de koffie.

Een prachtige rondleiding voor alle vier de rondleiders in de volle zon van de herfst.

Molenaarsgilde op excursie

 Vandaag bezoekt ons een flinke club molenaars van een korenmolenaars gilde.

We zijn met 4 rondleiders en we maken een rondloopafspraak langs de molens om elkaar niet in de weg te lopen met verschillende groepen.

Met mijn molenaars loop ik, na een korte intro over het Openluchtmuseum, naar de poldermolen (vijzelmolen) en vervolgens naar de paltrokmolen (houtzaagmolen); deze beide molens zijn helaas afgesloten en niet bezet met een molenaar zodat ik daar mijn eigen verhaal kan doen dat uiteraard hier en daar prima wordt aangevuld of ook verbeterd door de ervaren molenaars in mijn groep.

Vervolgens bezoeken we de rosoliemolen uit Ziewent waar oliemolenaar John W een prima en vooral ook humorvol en aanschouwelijk verhaal vertelt. De molenaars zijn er stil van en een van hen vertrouwt me buiten toe dat John hem doet denken aan  TV-humorist Tommy Cooper. Een rijk compliment.

Bij de standerdmolen uit Huizen worden we opgewacht door museum-molenaar Jaap die de bezoekende molenaars meeneemt naar boven via de steile trappen tot in de "versnellingsbak" van de molen. Bezoekers worden hier maar zelden toegelaten en de gilde-collega's zijn er dan ook erg verguld mee.

In de papiermolen is het weerzien met onze molenaar Ada een uitbundige reünie met veel bijna omhelzingen. Ada weet precies waar in Nederland en op welke molen de collega's werken.

Ada vertelt op boeiende wijze de werking en historie van de papiermolen en uiteraard wordt terplekke voor een ieder een stuk papier geschept vers van de molen.

Vol van deze mooie tour wandelen we terug naar het entreegebouw waar de lunch wacht en waar ook de andere drie groepen inmiddels zijn teruggekeerd.

Een ook voor mij leerzame en erg interessante rondleiding waarin zo veel molenkennis is samen gekomen.