Stichting voor Kinderen houdt personeelsuitje in ons museum

 Na een ziekbed met ziekenhuisopname mag ik vandaag eindelijk weer een rondleiding verzorgen.  En dat gaat erg goed, zo vinden de deelnemers aan het einde van de belevingstocht. Tot mijn verbazing is de rondleiding in het Engels waar dat niet vermeld was in het draaiboek. Gelukkig geen probleem.

In de entreehal wordt de grote groep in drie stukken gedeeld waarvan de groep met de rode linten met mijn rondleiding meegaat. De andere groepen gaan handboogschieten en beugelen.

De uitdaging van vandaag zit hem in de zware regenbuien die op gezette tijden voorbijkomen.

Na een korte intro bij Harreveld, lopen we Staphorst binnen dat helaas niet bemenst is (wel volgens de briefing). Na verwondering over de bedsteden en over de trieste geschiedenis van wandtekenaar Goldstein, worden we naar de Deel gedrukt door de groep van Mariet. 

Na een stukje potstal geschiedenis, snellen we door de regen naar de gruppenstal in de Stolp. Hier is de verbazing over de ingebouwde hooiberg weer groot, zeker over de ingebouwde stenen bedsteden.

Hert molenpunt ligt gelukkig even in de zon waar we na een toelichting op de verschillen de molentypes een groepsfoto maken op de ophaalbrug van Ouderkerk.

Als het weer regent snellen we door naar Marken waar Connie ons gastvrij binnen ontvangt in haar fraaie streekdracht.

In de wasserij kan ik mijn eigen verhaal afsteken. Alles draait en hoewel er 2 man gepland staan is er niemand aanwezig. 

Via de smederij bereiken we de remise met het verhaal over de verwoesting van het Arnhemse trambedrijf in de Slag om Arnhem.

Met de tram rijden we naar het entreeplein waar we in vlotte pas doorlopen naar het Jordaans café van Tante Stien. Enkelen kunnen prima meezingen met Tante Leen en Willy Alberti.

Het Turkenpension is de grote verrassing: een van de mensen in mijn groep blijkt Turks te zijn en zij kan eindelijk vertalen wat die mannen daar tegen elkaar zeggen als ze bij elkaar zitten in het pension. Ik zal het hier niet vertellen maar ik begrijp van haar dat het lijkt op willekeurig aan elkaar geplakte fragmenten zonder samenhang.

In  het postkantoor nemen we afscheid en bedanken ze me voor de geweldige rondleiding. Altijd heerlijk om te horen dat ze echt blij zijn geworden van de rondleiding.

Museum in winterslaap voor onze bezoekers tot 9 februari.

 Na een (ondanks de vele regen) succesvolle winteropenstelling met kermis en rolschaatsbaan, is het nu tijd om alles af te breken en het museumpark klaar te maken voor een nieuw seizoen.

Kortom er wordt hard gewerkt de komende weken maar het museum is volledig gesloten voor onze bezoekers tot 9 februari.

We hebben het winterseizoen ook officieel afgesloten op maandag 15 januari in de Loods Goes met alle medewerkers, aan elkaar gepraat door onze trambaas Diederik Menting.

Terwijl ik op weg ben naar de Loods Goes in het verder geheel verlaten museumpark, kan ik bijgaande winterfoto maken van een museum in winterslaap.

rondleiden in de winter

Laatste winterrondleiding met inkopers van grote bank

 Vandaag mag ik samen met Marcel, Maria en Annet  een grote groep inkopers rondleiden van een internationaal opererende Nederlandse bank.

We verdelen de groep in vieren waarbij Marcel en ik beide een Engelstalige rondleiding bieden.

Het is koud en guur maar wel met wat zon. Vanaf de basislocatie in de Kasteelboerderij start ik bij de paltrokmolen, waar de geschiedenis van de VOC en de 17de eeuw altijd dichtbij zijn.

Via het uitzichtpunt op het huisje van Marken en de scheepsreparatiewerf, komen we bij de poldermolen waarvan de hele top in restauratie is.

Via de ophaalbrug van Ouderkerk (tol betalen !!) komen we bij het koopmanshuis van Honig. De familie is rijk geworden van handel in oliehoudende zaden, en is nog steeds actief in Nijmegen en in de Zaanstreek.

Het is gemeen koud in de Zaanse buurt dus snel het Chinees restaurantje in waar erg veel herkenning is.

Vanwege de straffe koude wind lopen we snel door naar de smid die ons bij een heerlijke temperatuur laat zien hoe je een grote dikke spijker kunt smeden.

Bij de tramremise kunnen we op de tram stappen waar ik mijn Engelstalige verhaal mag voortzetten via de microfoon.

We stappen uit bij het kerkje waarbinnen we collega Marcel aantreffen met zijn groep. Hij legt juist uit wat de verschillen zijn tussen katholiek en gereformeerd/protestant, en de belangrijke eerste vertaling van de bijbel in de Statenbijbel.

Via de tuinen lopen we terug via het grote hoofdpad naar de Stolp boerderij waar nog even ontzag is voor de enorme ingebouwde hooiberg en de grootse constructie met hoge gebinten.  Onderweg maken we een fraaie groepsfoto voor tuin van de Koopmanswoning en de bevroren wateren eromheen.

Collega HansR wil graag zijn winterverhaal vertellen maar onze tijd is op, en in de Kasteelboerderij wacht de borrel voor deze groep: daar kan verder niets tegenop uiteraard.

Van alle deelnemers krijg ik een hand als bedankje. De meesten willen spoedig terugkeren in het museum.

Geschiedenisstudenten verzorgen zelf rondleiding

 Vandaag mag ik een groep geschiedenisstudenten rondleiden van een bekende universiteit uit de regio. De studenten hebben zich in groepjes van 3 of 4 studenten voorbereid op het vertellen van een verhaal bij een van de door de opleiding gekozen objecten in ons museum. Een schitterende formule.

Alle presentatie worden in de Engelse taal gehouden vanwege de internationale groep.

Via een wandeling met de groep langs Kadoelen, de poldermolen en ons Chinese restaurant naast de bakker, komen we bij de tramremise waar de eerste groep hun presentatie houdt.

Dan moet ik me als rondleider echt inhouden om me niet in de mooie verhalen te mengen met wat ik soms denk beter te weten.

Na een lange wandeling komen we bij de dodendraad, waar drie studenten een prima verhaal houden, soms in een voor mij moeilijk te volgen Engels dialect van een geboren Engelse vrouw.

Bij de Tilburgse huisjes vertellen 4 studenten een verhaal. Elke student heeft 1 huisje voorbereid. Opvallend hoeveel ze hierover weten te vertellen. Hierna moeten we de rondleiding wat versnellen om niet hopeloos uit het tijdschema te lopen/

We zakken af richting entree en gaan bij de boerderij van Kadoelen naar binnen waar wederom drie studenten hun verhaal houden op de deel, tussen boerenkarren en een rosmolen.

We sluiten af in de Westerstraat waar de enigszins verkleumde groep graag binnen gaat in het café van Tante Stien dat door de wintervoorbereidingen vol staat met vreemde banken. Voor studenten geen probleem: het is net een bruin café in een studentenkamer nu.  De groep van drie houdt een prima verhaal over de Westerstraat en we lopen na afloop nog even de pottenbakkersgang in.

We nemen afscheid van elkaar, waarna de studenten zelf nog een middag door het museum kunnen zwerven. Mooi dat er  zoveel enthousiaste geschiedenisstudenten bijkomen. Dat geeft hoop voor onze toekomst, en voor het bewaren van wat is geweest.

Turkse vrouwen bezoeken het Turken pension in de Westerstraat

 Op deze rustige maandag mag ik een vrije rondleiding verzorgen. Al bijna had ik het opgegeven toen ik een collega tegenkwam met een groep gesluierde Turkse vrouwen. Ze vroeg me of ik deze groep de Amsterdamse Westerstraat zou willen laten zien. 

Na een algemeen verhaal over de geschiedenis van de Westerstraat en de pottenbakkersgang, gaan we binnen in het oude postkantoor dat veel herinneringen oproept, zoals de telefooncel, de postzegelautomaat en de loketten voor alle geld- en posthandelingen.

De hoofdprijs is echter voor het Turken pension dat een complete verrassing is voor deze groep vrouwen.

Ze weten dat veel van hun familieleden (mannen) in Nederland hebben gewerkt als gastarbeiders (rond 1974) en ze herkennen de emblemen en overalls van de Ford fabrieken waar ze werkten.

Het mooiste is wel dat ze alle gesprekken tussen de Turken kunnen verstaan en een van de vrouwen herkent plots een van hen als haar vader.

De dag kan niet meer stuk, en voor mij eindigt hiermee de laatste rondleiding van het zomerseizoen.

In november mogen we weer rondleiden met de sleutelbos langs de verder voor het publiek gesloten gebouwen.

Douane medewerkers bezoeken museum met rondleiding en diner

 Vandaag mocht ik een groep medewerkers rondleiden van de douane. 

Samen met collega's Mariet en Maria delen we de groep in drieën en met mijn groep start ik vanuit de Kasteelboerderij met de tram. We rijden naar de Brabantse buurt om daar de Dodendraad te bezoeken, maar eerst maken we kennis met het groene kruis gebouw en met de Tilburgse huisjes.

We maken indringend kennis met de gevolgen van de Dodendraad in de expo-ruimte naast het café van Budel. Ook de 1 miljoen vluchtelingen vanuit België naar ons land bij de start van de Eerste Wereldoorlog, zijn voor velen nog nieuwe geschiedenis.

Even wat luchtigers op het pad naar de drukkerij en naar de papiermolen, waar collega Petra op duidelijke wijze het verhaal achter deze papierfabriek weet over te brengen.

Via de standerdmolen en het urinoir bereiken we de Zaanse buurt waar collega Connie ons laat kennismaken met het zware leven op Marken voordat de Afsluitdijk er kwam.

In de reparatiewerf van Marken zien we dat er soms toch ook nieuw gebouwd wordt: in dit geval een Staverse Jol.

Alle deelnemers in mijn groep hebben een bon voor een ijsje in Venezia gekregen dus we nemen afscheid, en vrijwel direct is ieder verdwenen. Even later zie ik ze lopen met een heerlijk Italiaans ijsje.

Provinciale overheid bezoekt ons museum met spel en rondleiding

 Vandaag mag ik samen met Annet een groep medewerkers rondleiden van een provinciale overheids organisatie.

Een deel van de mensen maakt kennis met ons museum door middel van een spel met telefoons en QR codes.

De andere helft gaat in twee groepen mee met ons als rondleiders.

Met mijn groep start ik bij de touwslagerij waar helaas net een bordje staat dat er een korte pauze is.

Dan door de boerderij van Staphorst waar de beloofde boerin helaas niet aanwezig is. Toch geniet men van het interieur en op de deel van de potstal. De streekdracht moet wachten tot een volgend keer.

De Stolp boerderij is ook nu weer een verrassing met de gruppestal en de grote ingebouwde hooiberg van de familie Twuyver.

Na het molenpunt maken we een groepsfoto op de ophaalbrug van Ouderkerk waarna we uitgebreid de  koopmanswoning van Honig bezoeken, inclusief de fraaie achtertuin met goed uitzicht op de Zaan en op de standerdmolen uit Huizen.

In de bakkerij worden we verwend met een verhaal van de bakker over de takkenoven en over het proces van broodbakken daar.

In de scheepswerf is het erg vol. Toch is er gelukkig veel te zien en..... op Marken vinden we toch nog een bewoner in streekdracht.

In de wasserij kan ik uitgebreid het verhaal vertellen over het wasproces en over de geschiedenis van eigenaar Gehrels.

Via de weegbrug en loods van Goes bereiken we het fraaie urinoir en de standerdmolen uit Huizen.

We eindigen weer bij de Kasteelboerderij waar de collegaś wachten en vooral ook de lunch.