vrijdag 29 juni 2012

Inburgeren vanuit China, Somalië of Pakistan

Vandaag mag ik samen met leerling-rondleider Niek een groep inburgeraars, ofwel mensen met Nederlands als tweede taal, rondleiden om hen aan de Nederlandse cultuur te laten ruiken.
We starten in Staphorst waar nog iets terug te vinden is van streekdracht, en ook de cultuur van het venstervrijen. Op de deel even kennismaken met de potstal voordat we het verschil bekijken met de gruppestal in de Stolp. Met name de Chinees kent goed de gevaren van hooibroei en is ook verder erg geinteresseerd.
Voor de ophaalbrug van Oudekerk vertel ik wat over de paltrok en de vijzelmolen. Dan verder met de 17de eeuw en de rijke kooplieden, in het Koopmanshuis en de siertuin.
De Chinees raakt volledig in vervoering als we het Chinese restaurantje binnenstappen. De hele groep is overweldigd door de heerlijke geuren in onze bakkerij. De bakker besluit in onze aanwezigheid het vuur in de takkenoven te ontsteken. Mooi om mee te maken.
De wasserij doet het goed bij zowel de mannen als de vrouwen. Helaas is de wasvrouw er niet dus ik mag zelf het verhaal houden en op mijn knieën in het spoelbakje gaan zitten.
In de smederij laat Alfons (?) in voor ieder begrijpelijke taal zien hoe je een spijker smeedt. Zelfs de vrouwen hangen aan zijn lippen.  Vervolgens even door de tramremise voor een stukje geschiedenis van de Arnhemse tram en de tram in het museum.


Tot slot toch nog de wevers in de ambachtsbuurt die eerder een pauze hadden maar nu volledig beschikbaar zijn voor met name de erg geinteresseerde Somalische vrouwen.

Bij de picknickplaats tegenover de loods van Goes laat ik samen met Niek de groep weer los. Ik weet dat ik de gesluierde vrouwen geen hand moet geven maar ze bedanken me met een gemeende stralende glimlach die me doet denken aan de sprookjes van duizend-en-een-nacht. De mannen nemen afscheid met een ferme handdruk en dankwoorden.

Met Niek loop ik terug naar het Entreegebouw en we evalueren samen de rondleiding. Het is wel duidelijk dat Niek weer veel heeft geleerd van met name de leefwijze in de kleinere objecten waar de rondleiders-cursus zich niet echt op richt. En ik heb zowel van de groep als van de evaluatie met Niek weer veel opgestoken.  Een leven lang leren, zo kun je het leven van een museumrondleider wel samenvatten, wat mij betreft.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen