zaterdag 16 september 2017



               Welkom bij de rondleiders van het Nederlands Openluchtmuseum


De museumzomer loopt langzaam ten einde. Door de komst van de Canon van Nederland (open vanaf 23 september) blijft het museum ook na oktober geopend voor het publiek.



De eerstvolgende rondleidersbijeenkomst is nog niet gepland.



Rondleidersuitstap 2017 naar Park De Hoge Veluwe


Deze weblog is bedoeld voor het uitwisselen van praktische informatie voor en over de rondleiders die als vrijwilliger werken bij het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem.

Grote gezamenlijke rondleidersbijeenkomsten zijn er sinds 2015 steeds minder. Tegenwoordig hebben we eens in de paar maanden een bijeenkomst bij een object (pand) waarbij een conservator of anderszins goede kenner van het object, een verhaal houdt over het leven in en rond dit object.


Anneke K.  benadert ons  regelmatig digitaal over de te lopen rondleidingen. Ook is zij bij alle vergaderingen aanwezig, tezamen met Suzanne B die de rondleidersorganisatie aanstuurt. Plenaire vergaderingen worden niet meer gehouden.

Rondleiders werkten tot de verzelfstandiging van het museum (1987) vanuit de Vereniging Vrienden van het Openluchtmuseum in het museumpark. Nu hebben alle rondleiders een contract met het Openluchtmuseum zelf.

Op deze weblog houd ik specifieke ervaringen bij die ik tijdens het geven van rondleidingen ben tegengekomen.

In volgende berichten over diverse rondleidingen vind je nog oudere rondleidersfoto's  die soms helpen met het vinden van de juiste namen bij de juiste gezichten.

donderdag 14 september 2017

Rondleidersuitstap naar Nationaal Park De Hoge Veluwe

Evaline vdV is al 14 jaren rondleidster in het Slot St. Hubertus in Park de Hoge Veluwe.  Zij mag ons daarom uitnodigen voor een bezoek aan het Park en een rondleiding in het slot St. Hubertus.

Evaline en onze parkrondleidster


We starten in het Parkrestaurant met koffie thee en gebak en een korte instructieve toespraak van Suzanne B.  Daarna gaan we met een parkrondleidster het omliggende bos verkennen en in het bijzonder de voor dit gebied bijzondere kenmerken: zandverstuiving die is ontstaan uit het graven van het  Museonder, bijzondere toegevoegde kunstwerken en een grote schuur vol spleten van waaruit het wild bespied kan worden als we allemaal stil zouden zijn; dat laatste lukt helaas niet. Ondanks de zwarte luchten en de onweersdreigingen komen we droog over naar het restaurant voor de lunch.



Na de heerlijke soep, brood en kroketten verhuizen we met auto's naar het Slot St. Hubertus waar we in twee groepen een rondleiding ontvangen. De tweede groep is o.l.v onze collega-rondleidster Evaline. Ik mag met de eerste groep mee die wordt geleid door Bob.

Het jachtslot is geheel opgetrokken uit donkere bakstenen en ook binnen in de hal is alles van geglazuurde donkere bakstenen waardoor een wat sombere entree ontstaat die echter wel door Berlage consequent zeer evenwichtig is opgebouwd met Jugendstil-achtige elementen. Elk tafeltje, lampje en beeldje is door Berlage gekozen en op de juiste plek geplaatst.

Hetzelfde geldt voor de grote vergaderzaal en de kleinere ruimtes voor mannen danwel vrouwen.

Rondleider Bob in de Herenkamer


Een leerzame rondleiding waar ik veel van opsteek. Bob is een begenadigd verteller.

Buiten is er nog even tijd voor wat details van het buitenwerk van het slot, maar dan is Bob zwaar over zijn tijd, terwijl een volgende groep op hem wacht. We zijn hem dankbaar voor zijn vertellingen.

Na een kop thee gaan de meeste collega's huiswaarts. Ik ga nog door naar het Kroller Muller museum nu ik hier toch ben. Mooi om Monsieur Jacques en Vincent Van Gogh  even te begroeten.

Gespleten kunstwerk

Rondom de bronzen moeflon

september 2017.  Tekst en foto's Wietze Landman

groepsfoto's rondleiders uit voorgaande jaren



          



Rondleidersuitstap 2015 Kasteel Rozendaal (foto via Herman Boesveld)

            
rondleiders in 2014 tijdens een uitstap naar Oosterbeek (foto Niek)





winter 2014 op 27 december (foto Wietze Landman)


maandag 11 september 2017

Grote groep inburgeraars uit Syrie Irak en Eritrea

Vandaag mag ik samen met Bart van E en Evaline V een groep van 60 inburgeraars rondleiden. Ze komen uit Syrië, Irak en Eritrea en spreken al redelijk Nederlands.

foto wietze landman  sept2017


We nemen elk een groep van 20 mensen mee. In mijn geval redelijk verdeeld in evenveel mannen als vrouwen.
Mijn plan om te starten bij de rosoliemolen wordt een beetje doorkruist omdat beide andere groepen ook in de Gelderse hoek starten. Gelukkig staat de dubbele RET-tram te wachten zodat ik in de gelegenheid ben onderweg wat te vertellen over het gehele museum.

Bij de halte dorp verlaten we de tram en duiken even de remise in voor veel foto's en een kort verhaal over het waarom van de tram in he museum.

Bij Hans S in de smederij komen we echt op gang. Het schitterende tafereel met vuur en lange baard  vraagt weer om veel foto's en filmpjes. Toch is men erg geïnteresseerd en er volgen veel vragen. Hans smeedt een flesopener voor ons die door de opleidingsdame later als prijs zal dienen voor wie het mooiste verhaal schrijft over deze dag.

Bij de wevershuisjes komen ook de vrouwen wat meer aan bod. In beide huisjes wordt hard gewerkt door de wevers en met veel vragen wordt het de wevers nog best lastig gemaakt.

In de wasserij is Vanessa druk met de maandagse schrobdag maar na mijn verhaal daar (zoals ik met haar had afgesproken) komt ze er toch bij en velen willen met haar op de foto en vuren nog veel vragen op haar af.

Na een korte rust bij de Vaessenbank met cake en mandarijnen raakt men verkleumd en in de bakkerij vinden we snel de goede temperatuur terug bij de takkenoven en in de heerlijke geur van vers brood en koekjes.

De gele ophaalbrug van Ouderkerk a/d Amstel is wederom goed voor vele foto's met op de achtergrond de draaiende paltrokmolen waar Marc hard aan het werk is.

Via de indrukwekkende stolpboerderij bereiken we de doe-het-zelf vijzel waarmee de werking van de vijzelmolen kan worden begrepen.

In Staphorst ontmoeten we Saskia in streekdracht en wederom is er grote behoefte aan foto's in allerlei standen en combinaties. Saskia vertelt ondertussen een prachtig verhaal over de 100 vrouwen die nog dagelijks in deze dracht door het dorp Staphorst lopen en fietsen.

Via de Kasteelboerderij bereiken we de indrukwekkende paltrokmolen waar vooral de mannen niet te stoppen zijn. Met een deel van de groep lopen we alvast via de schapenboet van Texel naar de scheepswerf waar wederom vooral de mannen nog even willen blijven hangen.

Op het Zaanse plein ontmoeten we de andere groepen voor de afsluiting van de rondleiding. Van de gehele groep wordt nu een groepsfoto gemaakt.

Een heel geslaagde inburgerings rondleiding heb ik het gevonden.

maandag 28 augustus 2017

Tramcollega komt met sportieve vriendengroep het museum ervaren

Op zaterdag 26 augustus mag ik een groep sportieve vrienden rondleiden van onze tram collega Luuk R. 
We starten direct met een tramrit op weg naar halte Kindererf, tegenwoordig halte Lint en Tuinen.
Na een korte inleiding over het museum en over de Canon van Nederland, pakken we de watersnoodwoning uit Raamsdonkveer bij de kop als eerste levend onderdeel van de Canon; er achter wordt een theater gespeeld door ArteZ studenten dus we lopen door langs het kerkje en de jaknikker (beiden ook uit Canon-vensters) naar Beerta waar we een van de laatste voorstellingen van Connie kunnen bijwonen over de boeldag voorafgaand aan de veiling, die nodig was na de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw.
Uiteraard bezoeken we ook de tramremise waar tram collega Luuk even los kon gaan voor zijn vriendenclub.
In de wasserij is Vanessa in topvorm en ondanks het late uur ook bereid om een goed verhaal neer te zetten over de werkwijze hier in het begin van de 20ste eeuw.
Via de Stolp uit Zuid-Scharwoude (altijd indrukwekkend die hooiberg waaromheen de boerderij gebouwd is) bereiken we weer het Entreeplein. Het is bijna 5 uur dus tijd om afscheid te nemen.

zondag 25 juni 2017

Familierondleiding in de regen

Na wekenlang zomerhitte met temperaturen enkele dagen boven de 30 graden, is het vandaag een wat onverwachte overgang naar een dag vol regen en motregen. Toch wil een familie graag een familiedag vieren en daarin mag ik een algemene rondleiding verzorgen.

Na een korte inleiding onder de droge uitstekende kap van het entreegebouw, neem ik de familie mee naar de rosoliemolen en dat blijkt een regelrechte klapper te zijn met John als verteller/olieboer. Hij weet op zijn zo geëigende wijze zowel de volwassen als de kinderen mee te voeren in dit fraaie proces van olie persen. Wel even schrikken als de eerste harde klappen van de heipalen hun doel raken. Met een veekoek voor boer opa vertrekken de kinderen uiteindelijk met ons mee naar Vierhouten. Marjo is in de spreekwoorden-stemming en terwijl ze het leven in deze arme boerderij toelicht, blijkt dat we met de deur in huis gevallen zijn.

Via de stromende regen bereiken we Hoogmade waarna we snel in de tram springen naar Dingenliefde. Hier kunnen kinderen en volwassen even verbaasd stil staan bij de verticale zolder. Ook blijkt dat het moeilijk is om meer dan 27% van een paardenkracht op te bouwen bij het trekken aan de paardenstaart.

Via het Oranjegevoel en Johan Cruijff bereiken we het Kindererf waar we ondanks de regen hartelijk worden ontvangen met zowaar een palmblad vol heerlijke Indische nassi. En hier zijn twee familieleden getrouwd dus deze locatie mochten we niet missen.

Nog steeds in de regen laat ik de familie achter. Het was een heerlijke rondleiding.

dinsdag 16 mei 2017

Appelrondleiding en workshop voor de rondleiders

Vandaag mocht ik met Suzanne en Anneke en 7 mederondleiders op weg naar de witte boerderij om o.l.v. Rob Plomp de fijne kneepjes te leren van het snoeien en vermeerderen van fruitbomen. De rol van conferencier is Rob op het lijf geschreven en gecombineerd met zijn enorme kennis van het omgaan met fruitbomen, levert ons dit veel input voor een in september te starten stukje rondleiding voor gezinnen die feitelijk een kindererfproject doen waar we dan onderdeel van zijn.


Lammert toont ons vervolgens de fijne kneepjes van en een echte demonstratie van het enten van een appelras op een hoogstam- of laagstam basis. De kans dat ons zoierts gaat lukken wordt in eerste instantie op iets meer dan 5% geschat. Een echte fruitkweker lukt dit altijd.